I SA/Wr 537/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anetta Chołuj, Sędziowie Sędzia NSA Lidia Błystak, Sędzia WSA Marta Semiczek (sprawozdawca), Protokolant Lucyna Barańska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2010 r. przy udziale sprawy ze skargi A sp. z o. o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2001 r. p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie w sprawie. Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej utrzymująca w mocy Decyzję Naczelnika D. Urzędu Skarbowego z dnia [...] 2009 nr [...], dotyczącą podatku od towarów i usług za grudzień 2001r. Postanowieniem z dnia [...] 2006r. nr [...] Naczelnik D. Urzędu Skarbowego we W. wszczął postępowanie podatkowe wobec Spółki w sprawie podatku od towarów i usług za grudzień 2001r. Podczas przeprowadzonego postępowania stwierdzono, że Spółka zawyżyła podatek naliczony w wyniku ujęcia w ewidencji zakupu VAT i uwzględnieniu w rozliczeniu za grudzień 2001r. faktur, wystawionych w listopadzie i grudniu 2001r., na zakup paliwa, na których j jako wystawcy widnieją podmioty: "B" sp. z o.o., "C" S.A., "D" S.A., "E" s.c. W ocenie organu podatkowego zakwestionowane w prowadzonym postępowaniu faktury nie dokumentują czynności faktycznie dokonanych, nie dają Spółce prawa do odliczenia podatku VAT z nich wynikającego, gdyż nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, poświadczają nieprawdę, co do przedmiotu dostaw oraz co do kwot w nich wykazanych. W efekcie przeprowadzonego postępowania Naczelnik D. Urzędu Skarbowego we W. wydał [...] 2009r. decyzję nr [...], w której określił Sp. z o.o. "A" za grudzień 2001r. kwotę zwrotu różnicy podatku od towarów i usług w wysokości 17.341zł. Podatnik nie zgadzając się z rozstrzygnięciem Naczelnika D. Urzędu Skarbowego we W., złożył odwołanie, w którym wniósł o uchylenie decyzji w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Dyrektor Izby Skarbowej we W. po rozpatrzeniu sprawy w postępowaniu odwoławczym, decyzją nr [...] z dnia [...] 2009r. uchylił decyzję organu podatkowego I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując na konieczność sporządzenia protokołu badania ksiąg i zachowania trybu określonego w art. 193 § 6-8 ustawy Ordynacja podatkowa, który wymagany jest w przypadku dyskwalifikacji domniemania autentyczności oraz zgodności z prawdą księgi podatkowej. Decyzja organu odwoławczego została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze Skarżący domagał się uchylenie decyzji kasacyjnej, zarzucając, iż wobec upływu terminu przedawnienia postępowanie w sprawie winno zostać umorzone. Wojewódzki Sad Administracyjny wyrokiem z 13 listopada 2009 r .sygn. akt I SA/Wr 1367/09 oddalił skargę . Od wyroku tego w dniu 11 stycznie 2010 r strona wywiodła skargę kasacyjną podtrzymując zarzuty skargi. Sprawa ze skargi kasacyjnej Skarżącego toczy się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym pod sygnaturą I FSK 378/10 i do chwili obecnej nie została rozpoznana. Naczelnik D. Urzędu Skarbowego w wyniku uzupełnionego postępowania wydał decyzję nr [...] , z dnia [...] 2009r którą określił sp. z o.o. "A" za grudzień 2001r. kwotę zwrotu różnicy podatku od towarów i usług w wysokości 17.341 zł. W wyniku odwołania strony Dyrektor Izby Skarbowej obecnie zaskarżoną decyzją z dnia [...] r nr [...]utrzymał w mocy decyzję organu I Instancji. W Skardze Strona zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie: - art. 70 § 1 w związku z art. 122 i 187 § 1 ustawy z 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) poprzez niezastosowanie; - art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej w związku z art. 2 i art. 7 Konstytucji RP przez niewłaściwą wykładnię objawiającą się przyjęciem, iż środek egzekucyjny zastosowany na podstawie wadliwej - niezgodnej z prawem decyzji administracyjnej, przerywa bieg terminu przedawnienia, co miało wpływ na wynik sprawy; oraz art. 233 § 1 pkt 1 O.p. poprzez zastosowanie, a tym samym akceptację naruszeń, których dopuścił się organ I instancji a także naruszenie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a in fine w związku z art. 70 § 1 przez nieumorzenie postępowania w sprawie, mimo przedawnienia zobowiązania podatkowego, a tym samym braku sprawy podatkowej albo naruszenie art. 233 § 2 przez niezastosowanie: W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wskazując, iż na skutek zastosowania środka egzekucyjnego doszło do przerwania biegu terminu przedawnienia. W toku postępowania sądowego Skarżący wniósł o zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej w sprawie I FSK 378/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny zwarzył, co następuje: Na mocy art. 125 § 1 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W świetle okoliczności niniejszej sprawy Sąd uznał, że także w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie o legalności zaskarżonego aktu uzależnione jest od rozstrzygnięcia przed Naczelny Sąd Administracyjny sprawy o sygnaturze I FSK 378/10, w przedmiocie kasacji od uprzednio wydanego przez tutejszy sąd wyroku I SA/Wr 1367/09 z dnia 13 listopada 2009r. Przedmiotem postępowania w tej sprawie jest, bowiem sądowoadministracyjna kontrola prawidłowości decyzji kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] 2009r. Decyzja ta zaś była podstawą do prowadzenia postępowania przez organy podatkowe w niniejszej sprawie oraz wydania decyzji Naczelnika D. Urzędu Skarbowego z dnia [...] 2009r utrzymanej w mocy obecnie zaskarżoną decyzją. Ewentualne wyeliminowanie z obrotu uprzednie decyzji kasacyjnej skutkować będzie wadliwością prowadzonego po jej wydaniu dalszego postępowania. "Zawieszenie postępowania dopuszczalne jest w sytuacji w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, będzie miało wpływ na wynik innego postępowania. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jednakże zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej. Celowość zawieszenia postępowania powinna być z kolei analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym toczącym się postępowaniu." (postanow. NSA z 15 maja 2009 sygn akt II OSK 417/09 LEX nr 564229) Tak, więc rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy innego postępowania sądowoadministracyjnego, które do chwili obecnej nie jest prawomocnie zakończone. W rezultacie zasadne jest zawieszenie postępowania sądowego z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.