I SA/Wr 544/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz- Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie. Wnioskiem z dnia [...] r. J. L. wystąpił o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, w kwestii, czy sprzedaż w 2009 r. i ewentualnie latach następnych po jednej działce gruntu rocznie będących własnością prywatną, przeznaczonych na cele budowlane podlega obowiązkowi podatkowemu w podatku od towarów i usług ? Wyjaśnił, że od 1986 r. wraz z żoną jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni 7,80 ha w tym 3 ha łąk, które zostały ujęte w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako tereny pod zabudowę mieszkaniową nie nadające się pod uprawę w związku ze szkodami górniczymi. Wnioskodawca w 2005 r. przekazał jedną działkę w formie darowizny, natomiast w 2006 i 2007 r. sprzedał po jednej działce, a otrzymane środki pieniężne przeznaczył na potrzeby bytowe. W 2009 r. zamierza sprzedać kolejną, a w latach następnych ewentualnie także po jednej działce. W uzupełnieniu wniosku zainteresowany oświadczył, że jest rolnikiem ryczałtowym, nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT, grunty nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej, w tym również rolniczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, grunt był wydzierżawiany innym osobom wyłącznie w celach rolniczych. Obecnie do dyspozycji wnioskodawcy pozostały 4 działki. Wyrażając własne stanowisko w sprawie, strona przytaczając treść art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów usług( Dz U. Nr 54, poz. 535 ze zm. ) stwierdziła, że sprzedaż jednej działki w okresie jednego roku jest czynnością jednorazową i bez zamiaru wykonywania tych czynności w sposób częstotliwy i dlatego też w przedstawionym stanie faktycznym sprzedaż działki zabudowanej w 2009 r. i ewentualnie po jednej działce w latach następnych nie podlega obowiązkowi podatkowemu z tytułu podatku od towarów i usług. Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z dnia [...] r. Nr [...], uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. W uzasadnieniu przytaczając treść przepisu art. 5, art. 2 pkt 6, pkt 15 i pkt 19 , art. 7 ust. 1, art. 15 ust. 1-2, art. 19 ust. 1 i ust. 4, art. 41 ust. 1, art. 43 ust. 1 pkt 9, art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów usług( Dz U. Nr 54, poz. 535 ze zm. ) oraz § 12 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. W sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług ( Dz U. Nr 224, poz. 1799), jak również art. 693 § 1 i 2 Kodeksu Cywilnego, organ interpretacyjny stwierdził, że sprzedaż przedmiotowych działek będzie nosiła znamiona działalności gospodarczej , o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a dokonujący dostawy działek wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika wykonującego czynności podlegające opodatkowaniu , na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zatem planowana transakcja sprzedaży działek będzie podlegała obowiązkowi podatkowemu z tytułu podatku VAT. Nie godząc się z interpretacją strona wezwała organ do usunięcia naruszenia. W odpowiedzi na to wezwanie Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji. W skardze skarżący - podtrzymując stanowisko wyrażone we wniosku oraz wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa zarzucił błędne z przepisami prawa zinterpretowanie przedstawionego stanu faktycznego i prawnego sprawy i wydanie interpretacji z naruszeniem art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W odpowiedzi na skargę, Minister Finansów wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w interpretacji indywidualnej oraz odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wskazać należy, że postanowieniem z dnia 9 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 2134/08 na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. U.E. C 115 z 9 maja 2008 r.) Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego: - Czy do rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. U.E. z 2006 r. L 347/1, ze zm.), który dokonuje sprzedaży działek służących jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), ma zastosowanie art. 16 tej dyrektywy uznający za dostawę odpłatną jedynie takie przeznaczenie aktywów przedsiębiorstwa na cele prywatne podatnika lub inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, jeżeli podatek od tych aktywów podlegał w całości lub w części odliczeniu? - Czy rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy 2006/112/WE, który dokonuje sprzedaży działek służących uprzednio jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), należy uznać za podatnika zobowiązanego do rozliczenia VAT z tytułu tej sprzedaży na zasadach ogólnych? W ocenie Sądu udzielenie odpowiedzi na zadane pytanie prawne będzie miało znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie powołanych przepisów postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu wydania stosownego rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.