I SA/Wr 554/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska, Sędzia WSA Katarzyna Radom, Sędzia WSA Ireneusz Dukiel (sprawozdawca), Protokolant: Małgorzata Jakubiak, po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2009 r. we Wrocławiu na rozprawie sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w C. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W.Ośrodka Zamiejscowego w W. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2004 r. oddala skargę. Naczelnik Urzędu Skarbowego w W., w wyniku podjętej kontroli podatkowej w A sp. z o.o. w C. za okres m. in. od 1 maja 2003 r. do 31 maja 2005 r. stwierdził naruszenie przez spółkę przepisów regulujących opodatkowanie podatkiem od towarów i usług. W styczniu 2004 r. nieprawidłowości w zakresie podatku naliczonego dotyczyły wykazania w złożonej deklaracji VAT-7 za przedmiotowy miesiąc danych nie będących tożsamymi z wartościami ujętymi w prowadzonym rejestrze zakupów, natomiast odnośnie podatku należnego nieprawidłowości dotyczyły nieopodatkowania czynności przekazania na cele reprezentacji i reklamy [...] paczek papierosów, których nabycie potwierdzała faktura VAT z dnia [...] r., nr [...], na wartość netto [...] zł i podatek VAT [...] zł, ujęta przez spółkę w rejestrze zakupów za styczeń 2004 r., dokumentująca zakup papierosów w ilości [...] paczek. Spółka, do powyższych ustaleń, zawartych w protokole z dnia [...] r., nr [...], wniosła zastrzeżenia dotyczące podatku należnego (pismo z dnia [...] r.), w których stwierdziła, że nie zgadza się ze stanowiskiem kontrolujących, iż czynność przekazania na cele reprezentacji zakupionych uprzednio papierosów nie została opodatkowana. Spółka podniosła, iż przedmiotowe papierosy przekazywała gratisowo wraz z mączką dolomitową opodatkowując sprzedaż mączki dolomitowej stawką 7% VAT. Naczelnik Urzędu Skarbowego w W., po przeprowadzeniu postępowania podatkowego, decyzją z dnia [...] r., nr [...], określił A sp. z o.o. w C. za styczeń 2004 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym podatkiem VAT do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł, w miejsce zadeklarowanej nadwyżki w wysokości [...] zł oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie z tytułu sankcji w kwocie [...] zł. Od powyższej decyzji spółka złożyła odwołanie, w którym zarzuciła naruszenie art. 15 ust. 3 i art. 2 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm., zwanej dalej ustawą o VAT), poprzez uznanie, że od papierosów przeznaczonych na cele reprezentacji i reklamy należało odprowadzić 22 % podatek VAT. Spółka podniosła, że papierosy były przekazywane kontrahentom wraz z towarem, który już wcześniej został opodatkowany przy jego sprzedaży. Zdaniem skarżącej w przypadku dodatkowego opodatkowania papierosów powstałoby podwójne opodatkowanie. Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W., po dokonaniu analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, decyzją z dnia [...] r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazano, iż ze zgromadzonych dokumentów wynika, że w kontrolowanym okresie spółka uzyskiwała przychody ze sprzedaży mączki dolomitowej oraz świadczonych usług budowlanych. W styczniu 2004 r. strona dokonała zakupu [...] paczek papierosów, których wartość ustalono na podstawie faktury zakupu ujętej w prowadzonym rejestrze zakupu i rozliczonej w deklaracji VAT-7 za przedmiotowy miesiąc. Towar ten, jak wynika z oświadczenia spółki z dnia [...] r., został przeznaczony na potrzeby reprezentacji i reklamy w ilości [...] paczek w styczniu 2004 r., gdyż papierosy były przekazywane kontrahentom wraz ze sprzedawanym towarem, tj. mączką dolomitową. W tej sytuacji, zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej, dokonane przez organ podatkowy I instancji wyliczenie wartości towarów przekazanych na cele reprezentacji i reklamy uznać należy za prawidłowe. Fakt przekazywania towarów na cele reprezentacyjne zobowiązywał podatnika do wystawienia stosownego dokumentu i ujęcia go w ewidencji podatku VAT oraz wyliczenia od wartości towarów przekazanych na cele reprezentacji i reklamy podatku należnego. Niedopełnienie tego obowiązku upoważniało organ podatkowy do wyliczenia wartości towaru nie zaewidencjonowanego i wyliczenie od tej wartości podatku. Organ odwoławczy, odnosząc się natomiast do argumentów spółki zawartych w złożonym odwołaniu oraz zastrzeżeniach z dnia [...] r., zauważał, iż fakt opodatkowania przez spółkę towaru, do którego w ramach reklamy strona dołączała sporne papierosy, w żaden sposób nie wpływa na zwolnienie z obowiązku odprowadzenia do budżetu podatku należnego od wartości towaru przeznaczonego na potrzeby reprezentacji i reklamy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego spółka podtrzymała zarzuty zawarte w odwołaniu i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi podatkowemu I instancji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne, zgodnie z art. 1 § 2 ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola wojewódzkiego sądu administracyjnego obejmuje kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu podatkowym, a więc to, czy organ dokonał prawidłowych ustaleń co do obowiązywania zaskarżonej normy prawnej, czy normę tę właściwie interpretował i czy nie naruszył zasad ustalenia określonych faktów za udowodnione. Konsekwencją takiego unormowania jest konstatacja, iż uchylenie decyzji może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które to naruszenie miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy co wynika jednoznacznie z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a. W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przypomnieć należy, iż stosownie do przepisu art. 2 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem VAT podlega sprzedaż towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ust. 1), eksport i import towarów i usług (art. 2), a także m. in. przekazanie lub zużycie przez podatnika towarów na potrzeby reprezentacji albo reklamy (ust. 3 pkt 1). Jak słusznie podnosiły to organy podatkowe obowiązek podatkowy związany z przekazaniem towarów na potrzeby reprezentacji i reklamy, o którym mowa w powołanym wyżej art. 2 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT, nie jest uzależniony ani od rodzaju towaru przeznaczonego na potrzeby reprezentacji i reklamy, ani od ilości tego towaru, ani też od formy, w jakiej czynność przekazania na potrzeby reprezentacji (reklamy) jest realizowana. W konsekwencji przyjętego unormowania w sytuacji, gdy podatnik decyduje o przekazaniu określonego towaru na potrzeby reprezentacji (reklamy) to zobowiązany jest uiścić należny podatek, niezależnie od tego, w jaki sposób towar ten zostanie w ramach reprezentacji (reklamy) zużytkowany. Powyższy pogląd jest ugruntowany w orzecznictwie sądowoadministarcyjnym, w którym m. in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 lipca 2005 r., sygn. akt FSK 2562/04 (LEX nr 173026), stwierdził jednoznacznie, iż "uznanie, że przekazywane towary są materiałami reklamowymi, a zatem ich przekazywanie innym podmiotom nastąpiło na potrzeby reklamy sprawia, iż zasadne było uznanie, że czynności te były czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, o których mowa w art. 2 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. z 1993 r. Nr 11, poz. 50)". Stąd też mając na względzie, że w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego należało na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzec jak w sentencji wyroku.