I SA/Wr 558/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Lidia Błystak (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Halina Betta, Sędzia WSA Dagmara Dominik, Protokolant Aleksandra Słomian, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2010 r. przy udziale sprawy ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do maja, wrzesień i październik 2008r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie w sprawie. W dniu 8.07.2009 r. strona złożyła wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do maja, wrzesień i październik 2008 r. oraz korekty deklaracji VAT-7 za te miesiące, w których skorygowano wysokość sprzedaży i VAT należny do kwoty 0 zł. W związku z uzyskaną interpretacją indywidualną z dnia 22.04.2008 r. strona w dniu 15.05.2009 r. złożyła w urzędzie skarbowym deklaracje VAT-7 za miesiące od stycznia do maja, wrzesień i październik 2008 r., w których wykazała dostawę towarów i usług – sprzedaż działek budowlanych - opodatkowaną stawką 22%, kwotę podatku należnego, dokonała wpłaty należności wraz z odsetkami. Wnosząc o stwierdzenie nadpłaty stwierdziła strona, że wniosek, na podstawie którego została wydana interpretacja nie zawierał rzeczywistego stanu faktycznego. Strona wskazała, że we wniosku podała, iż jako rolnik ryczałtowy z żoną prowadzi od 1988 r. gospodarstwo rolne o pow. 30 ha, posiadane grunty nabył w 1988 r. od rodziców na podstawie umowy przekazania oraz w 1996 r. na podstawie umowy kupna od Agencji Własności Rolnej. Gospodarstwo wykorzystywano do zaspokojenia potrzeb rodziny, jak i sprzedając wytworzone dobra. W 2007 r. część posiadanych gruntów rolnych została przekształcona w działki budowlane, które były następnie przedmiotem sprzedaży. Wg strony taki stan faktyczny był podstawą wydania interpretacji, a także wyroku WSA z dnia 11.03.2009 r. sygn. ISA/Wr 1214/08. W tym stanie faktycznym nie wskazano, że grunty przestały być wykorzystywane rolniczo w 2006 r., nastąpiło ich wycofanie z gospodarstwa, bowiem weszły do majątku osobistego strony, który to aspekt nie był rozpatrywany w interpretacji ani w wyroku. Wskazany element zasadniczo wpływa na dokonanie odmiennej oceny prawnej opodatkowania podatkiem VAT transakcji zbycia działek gruntu. Strona podniosła, że nie jest podatnikiem podatku VAT, nie wykonuje samodzielnie działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Podniosła strona, że nabycie przedmiotowych gruntów w 1988 i 1996 r. nie nastąpiło z zamiarem ich późniejszej sprzedaży. Nie można zatem przyjąć, że grunt, który został wycofany z działalności rolniczej i wszedł do majątku osobistego podlega opodatkowaniu VAT przy sprzedaży. Wskazała strona na przepis art. 5 ust. 1 w zw. z art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Odwołując się do wyroku ISA/Wr 1214/08 wskazała strona, że Sąd stwierdził, iż gdyby przedmiotowe grunty zostały wycofane z produkcji rolnej i przeniesione do majątku osobistego, mogłoby to mieć istotny wpływ na sytuację prawną strony jako podatnika VAT w związku ze sprzedażą gruntów. Odwołała się strona do art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE, wskazując, że warunkiem opodatkowania danej czynności jest aby czynność była ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT i aby wykonywana była przez podmiot, który w związku z jej wykonywaniem jest podatnikiem VAT. Na rozprawie w dniu 14 lipca 2010 r. strona skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania w sprawie w związku z wystąpieniem przez Naczelny Sąd Administracyjny z pytaniami prejudycjalnymi do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej: 1) sygn. akt IFSK 2039/08 – czy osoba fizyczna, która na nieruchomości gruntowej prowadziła działalność rolniczą, a następnie z uwagi na zmianę planów zagospodarowania przestrzennego, która nastąpiła z przyczyn niezależnych od woli tej osoby, zakończyła tę działalność i przekwalifikowała majątek na majątek prywatny, dokonała jego podziału na mniejsze części (...) i rozpoczęła jego zbywanie – jest z tego tytułu podatnikiem VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 4 ust. 1 i 2 Szóstej Dyrektywy 77/388/EWG, zobowiązanym do rozliczenia VAT z tytułu działalności handlowej; 2) sygn. akt IFSK 2134/08 – czy do rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. U.E. z 2006 r., L 347/1, ze zm.), który dokonuje sprzedaży działek służących jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod za budowę mieszkaniowo – usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), ma zastosowanie art. 16 tej dyrektywy uznający za dostawę odpłatną jedynie takie przeznaczenie aktywów przedsiębiorstwa na cele prywatne podatnika lub inne n iż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, jeżeli podatek od tych aktywów podlegał w całości lub w części odliczeniu? Czy rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy 2006/112/WE, który dokonuje sprzedaży działek służących uprzednio jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo – usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), należy uznać za podatnika zobowiązanego do rozliczania VAT z tytułu tej sprzedaży na zasadach ogólnych? Dyrektor Izby Skarbowej pozostawił wniosek strony skarżącego do uznania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wystąpienie przez Naczelny Sąd Administracyjny z pytaniami prejudycjalnymi, których treść przedstawiono wyżej, do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej spełnia przesłankę zawieszenia postępowania, bowiem treść tych pytań jest związana z przedmiotem sporu w niniejszej sprawie, a zatem rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowego. W związku z powyższym postanowiono jak wyżej.