I SA/Wr 58/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Kieres (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz, sędzia WSA Marta Semiczek, , po rozpoznaniu w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym w dniu 6 maja 2020 r. sprawy ze skargi T. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z [...] grudnia 2019 r. nr [...], w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu na zagrożenie ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych zaległości podatkowej oddala skargę w całości. Przedmiotem skargi T. K. (powoływanej również jako Strona, Skarżąca) jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. (również jako DIAS, Organ II instancji) z [...] grudnia 2019 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. (również jako NUS) z [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu na zawiadomienie o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT-36L) za 2014 r. Z akt administracyjnych wynika, że 27 czerwca 2019 r. NUS na podstawie art. 18 c § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1314 ze zm.) wydał i doręczył (w dniu 25.07.2019 r.) Stronie zawiadomienie nr [...] o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 opłacanego w formie liniowej (PIT-36L) w kwocie 7.501,00 zł. oraz odsetek za zwłokę w wysokości 2.497,00 zł. W reakcji na ww. zawiadomienie Strona skierowała do DIAS pismo z 8 sierpnia 2019 r. (wraz z plikiem dokumentów), które zostało przekazane pismem z 23 sierpnia 2019 r. - jako zawierające sprzeciw na zawiadomienie ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych należności pieniężnej - do wierzyciela tj. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w S.. Strona na wezwanie NUS z 29 sierpnia 2019 r. o podpis uzupełniła brak formalny nadsyłając podpisane pismo zawierające sprzeciw (data wpływu do NUS 11.09.2019 r.). W dniu 12.09.2019 r. wpłynęło do DIAS pismo Strony nawiązujące do Jej pisma z 8 sierpnia 2019 r., które zostało przekazane do NUS pismem z 23 września 2019 r.. Postanowieniem z [...] września 2019 r. NUS wyznaczył Stronie 7 dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, a w odpowiedzi na wspomniane postanowienie Strona 30 września 2019 r. nadesłała plik dokumentów w tym postanowienie NUS z dnia 23.09.2019 r. o wyznaczenie terminu do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego, na którym zawarła odręczną adnotację, że nie ma zaufania do Urzędu Skarbowego w S. oraz datowane na lata 2013-2017 kopie różnych dokumentów. Postanowieniem z [...] października 2019 r. nr [...]. [...] NUS odmówił uwzględnienia sprzeciwu na zawiadomienie o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych z [...] czerwca 2019 r. nr [...]. W uzasadnieniu wskazano, że zawiadomienie dotyczy zaległości w podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT-36L) za 2014 r. wraz z odsetkami, powstałej w wyniku braku zapłaty zadeklarowanego zobowiązania. Na ww. postanowienie NUS z dnia [...].10.2019 r. Strona wniosła zażalenie (31.10.2019 – data wpływu), w którym stwierdziła, że stan faktyczny jest inny aniżeli ten, który ustalił organ i nie zgadza się na taki stan rzeczy. W dniu 4.11.2019 r. (do NUS, przekazane DIAS) wpłynęło pismo Strony – uzupełnienie zażalenia, w którym zarzuciła nieprawidłową działalności Urzędu Skarbowego w S., wskazała na sygnatury spraw SSO i SSR w S., składane wnioski o ulgi (2009, 2012, 2013, 2014 r.), zaliczanie zwrotów w podatku od towarów i usług na odległe zaległości, kłopoty zdrowotne. Strona podniosła również, że w treści pisma z 11 października 2019 r. nie wnosiła sprzeciwu lecz skargę, wskazała również na wiele spraw dotyczących Jej należności podatkowych. W dniu 18.11.2019 r. do DIAS wpłynęło pismo Strony, w którym została powtórzona treść zażalenia, a także powołano się na skargę w oparciu o ustawę Kodeks postępowania administracyjnego. Postanowieniem z [...] grudnia 2019 r. nr [...] DIAS utrzymał w mocy postanowienie NUS z dnia [...].10.2019 r., którym odmówiono uwzględnienia Stronie sprzeciwu na zagrożenie ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r., opłacanego w formie liniowej wraz z odsetkami. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia DIAS powołał się na przepisy dotyczące: – ujawnienia w Rejestrze Należności Publicznoprawnych zobowiązań podatkowych powstałych z mocy prawa i wykazanych w zeznaniach (art. 18b § 1 pkt 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2019 poz. 1948 ze zm.) – dalej jako u.p.e.a.; – okresu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych (art. 70 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) - dalej jako o.p.; wskazując, że wykazany przez Stronę w zeznaniu PIT-36L podatek, z racji jego nie zapłacenia oraz nieprzedawnienia - wraz z odsetkami za zwłokę, podlega z mocy prawa wpisowi do Rejestru Należności Publicznoprawnych. Organ II instancji uznał, że pozostają bez wpływu na wydanie zawiadomienia powoływane przez Stronę okoliczności, jako nie mające związku z przedmiotem postępowania w sprawie wniesionego sprzeciwu na zagrożenie ujawnieniem w ww. rejestrze. Wskazano, że te inne podnoszone przez Stronę okoliczności mogły być artykułowane w innych postępowaniach, w których Stronie przysługiwały środki zaskarżenia. DIAS uznał, że zarzut nieistnienia należności pieniężnej oraz braku podstaw do naliczania od niej odsetek nie znalazł potwierdzenia, a więc sprzeciw nie mógł zostać uwzględniony. Stanął również na stanowisku, że Strona została pouczona w zawiadomieniu nr [...] z dnia [...].06.2019 r. o prawidłowym środku zaskarżenia tj. o sprzeciwie. Organ II instancji odniósł się również do sformułowanych przez Stronę w ramach skargi w trybie przepisów k.p.a. zarzutów. Odpowiadając na te zarzuty DIAS uznał je za nieuzasadnione uznając, że: – zarzuty względem nieistnienia należności objętej wpisem (zaległość + odsetki) nie mają podstaw – nie jest więc możliwe uchylenie/zmiana postanowienia NUS z [...].10.2019 r. odmawiającego uwzględnienia sprzeciwu na zawiadomienie ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych należności pieniężnej, – w sprawie brak jest podstaw do twierdzenia, że zostały naruszone przewidziane w postępowaniu administracyjnym prawa Strony; – sprawa została zakończona bez zbędnej zwłoki, w terminie przewidzianym przepisami k.p.a., tj. w ciągu miesiąca. Tym samym za nieuzasadnioną DIAS uznał skargę Strony opartą na 154, art. 237 k.p.a. Nie zgadzając się z postanowieniem DIAS Strona wywiodła skargę z 23.12.2019 r. (dat wpływu do DIAS – 30.12.2019 r.) wnosząc o jego uchylenie. W treści skargi Strona stwierdziła, że wobec Niej zapadły nietrafne pod względem prawnym decyzje w zakresie ulg od [...].01.2006 do [...].11.2014 r. Zwróciła uwagę, że w zawiadomieniu z [...] czerwca 2019 r. poinformowano o przysługującym prawie wniesienia skargi, którą należy odróżniać od sprzeciwu. Podnosi, że nie wnosiła sprzeciwu lecz skargę o nadzór do DIAS. W treści skargi powołano się na: 1) postępowania: w przedmiocie ulgi, o zaliczeniu zwrotu podatku VAT za 11/2014 r. w wysokości 2.190,00 zł; 2) kłopoty zdrowotne i osobiste. Do skargi dołączono pisma: postanowienie DIAS z 9 grudnia 2019 r; do Sądu Rejonowego w S. z dnia 06.03.2013 r; do NUS z 23.03.2010 r. W dniu 3 stycznia do DIAS wpływa pismo nawiązujące do złożonej skargi z 23.12.2019 z zarzutem nieprzekazania skargi Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu. W treści wskazano na nierozliczenie umów cywilnoprawnych za 2013 r. W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. W dniu 10.02.2020 r. do Sądu wpłynęło - w odpowiedzi na wezwanie Sądu o numer PESEL - pismo Strony, w którym oprócz uzupełnienia wspomnianego braku Skarżąca wskazała na podjęcie niezgodnych z prawem decyzji organów podatkowych, zarzuciła brak nadzoru nad Urzędem Skarbowym w S., podniosła kłopoty zdrowotne. Powołano również: zamknięcie firmy w 2014 r., brak otrzymania przez Stronę wyroku w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 333/18, sygnatury [...] i [...], pozew o kompensatę od Skarbu Państwa, ustalanie emerytury. Do pisma załączono: odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, potwierdzenie wpłaty wpisu, ksero koperty, wezwanie o nr PESEL, odpowiedź DIAS na skargę, pismo do sprawy o sygn. akt I SA/Wr 333/18, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności A. K. do 28.02.2005 Zdaniem Skarżącej organ podatkowy jak i Sąd błędnie ustalił stan faktyczny. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skarga podlega oddaleniu jako nieuzasadniona. Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2017, poz. 2188 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) – dalej jako: p.p.s.a., ogranicza podstawy prawne uwzględnienia skargi do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Następnie podkreślić należy, że Sąd administracyjny w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a., które to ograniczenie nie ma zastosowanie w rozpatrywanej sprawie. Rekapitulując powyższe należy wyjaśnić, że w rozpatrywanej sprawie Sąd objął swoją kontrolą wyłącznie postanowienie w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu na zagrożenie ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych zaległości podatkowej z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. wraz z odsetkami. Wszelkie inne okoliczności, czy też sprawy objęte odrębnymi postępowaniami (np. o udzielenie ulgi w spłacie zobowiązania podatkowego), czy też znajdujące się w kognicji sądu powszechnego (np. sporów o zapłatę wierzytelności cywilnoprawnych) pozostają poza kontrolą sądowoadministracyjną niniejszej sprawy. Dalej Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu informuje, że skarga na postanowienie DIAS z [...] grudnia 2019 r. nr [...] została rozpoznana przez tutejszy Sąd w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. W tej kwestii należy wskazać na przepis art. 119 pkt 3 p.p.s.a., który przewiduje rozpoznanie w trybie uproszczonym skargi na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Natomiast z art. 120 p.p.s.a. wynika, że w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Tym samym tryb rozpoznania skargi ma oparcie w obowiązujących przepisach. Przechodząc do kwestii oceny legalności wystosowanego przez NUS do Skarżącej zawiadomienia z [...] czerwca 2019 r. o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych należności pieniężnej Strony (należność wynikająca z zeznania Strony PIT-36L za 2014 r. wraz z odsetkami) Sąd w pierwszej kolejności przytoczy ramy prawne dotyczące owego Rejestru Należności Publicznoprawnych. I tak zgodnie z art. 18a § 1 - § 3 u.p.e.a. – "Rejestr Należności Publicznoprawnych, zwany dalej rejestrem", jest prowadzony w systemie teleinformatycznym przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyznaczyć, w drodze rozporządzenia, inny organ Krajowej Administracji Skarbowej do prowadzenia rejestru, mając na względzie konieczność zapewnienia sprawnego funkcjonowania tego rejestru oraz sprawność procesów wymiany informacji. Administratorem danych zgromadzonych w rejestrze jest organ prowadzący rejestr. Przepis art. 18b § 1 u.p.e.a. wskazuje dane, które gromadzi się w rejestrze - informacje o należnościach pieniężnych, podlegających egzekucji administracyjnej, dla których wierzycielem jest naczelnik urzędu skarbowego albo jednostka samorządu terytorialnego, jeżeli należności te wynikają: 1) z dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1; 2) z decyzji, postanowienia lub innego orzeczenia, które jest ostateczne; 3) z prawomocnego wyroku, postanowienia lub mandatu karnego wydanego na podstawie przepisów Kodeksu karnego skarbowego lub Kodeksu karnego; 4) z mandatu karnego wydanego w postępowaniu w sprawach o wykroczenia; 5) bezpośrednio z przepisu prawa. Zgodnie z art. 18b § 2 pkt 1 lit. a) u.p.e.a. rejestr zawiera dane dotyczące: zobowiązanego, a w przypadku osoby fizycznej, obejmuje: – imię i nazwisko, – numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), jeżeli został nadany, – datę urodzenia, jeżeli nie został nadany numer PESEL. Stosownie do treści art. 18c § 1 u.p.e.a. przed wprowadzeniem do rejestru danych (o których mowa w art. 18b § 2), wierzyciel doręcza zobowiązanemu zawiadomienie o zagrożeniu ujawnieniem w rejestrze. Zawiadomienie, o którym mowa w § 1, może być doręczone wraz z upomnieniem, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a. (art. 18c § 2 u.p.e.a.). Dane, o których mowa w art. 18b § 2, mogą być wprowadzone do rejestru nie wcześniej niż po upływie 30 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu zawiadomienia, o którym mowa w § 1 (art. 18c § 3 u.p.e.a.). Przepisy § 1-3 nie mają zastosowania, jeżeli wysokość należności pieniężnej, o której dane mają być wprowadzone do rejestru, wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej w terminie jest niższa niż czterokrotna wysokość kosztów upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a. (art. 18c § 4 u.p.e.a.). W myśl art. 18d § 1 u.p.e.a. wierzyciel wprowadza do systemu teleinformatycznego, w którym jest prowadzony rejestr, dane, o których mowa w art. 18b § 2. Nie wprowadza się do rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję, postanowienie lub inne orzeczenie, o którym mowa w art. 18b § 1 pkt 2, do czasu zakończenia prawomocnym orzeczeniem postępowania sądowoadministracyjnego (§ 2). Natomiast zgodnie z art. 18e ustawy organ prowadzący rejestr ujawnia w rejestrze dane, o których mowa w art. 18b § 2, gdy łączna kwota należności pieniężnych wraz odsetkami z tytułu niezapłacenia ich w terminie wynosi nie mniej niż 5.000,00 zł. Przechodząc do analizy zastosowania przepisów w rozpoznawanej sprawie Sąd stwierdza, że wskazana w zawiadomieniu o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych – dalej jako zawiadomienie, kwota wynosiła 7.501,00 zł - zaległe zobowiązanie z tytułu podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT-36L) + odsetki na dzień wydania zawiadomienia w wysokości 2.497,00 zł. Tym samym należność z zawiadomienia przekraczała wartości graniczne wskazane w art. 18c § 4 i 18e u.p.e.a.. Następnie z akt wynika, że źródłem zaległości wskazanej w zawiadomieniu jest brak wpłaty zadeklarowanego przez Skarżącą jako podatnika w zeznaniu PIT-36L za 2014 r. zobowiązania z tytułu podatku dochodowego rozliczanego metodą liniową. Tym samym zaległość wynika z dokumentu, o którym mowa w art. 18b § 1 pkt 1 u.p.e.a., odsyłającego do art. 3a § 1 u.p.e.a., w którym wskazano zobowiązania podatkowe powstające z mocy prawa – jak ma to miejsce w przypadku podatku dochodowego od osób fizycznych – deklarowane w zeznaniach (takim zeznaniem jest PIT-36L). W odpowiedzi na zgłaszane przez Skarżącą zastrzeżenia (w tym zaliczenia zwrotu podatku od towarów i usług za listopad 2014 r.) odnośnie przedmiotowego zobowiązania Sąd - w oparciu o przedstawione przez DIAS akta jak i wiedzę posiadaną przez Sąd z urzędu z innych postępowań sądowoadministracyjnych Skarżącej - stwierdza, że brak jest podstaw do kwestionowania wskazanych przez NUS w zawiadomieniu kwot, albowiem: • zwrot podatku od towarów i usług za listopad 2014 r. w kwocie 2.190,00 zł został zaliczony na zaległość w podatku od towarów i usług za lipiec 2007 r, a postanowienie w przedmiocie tegoż zaliczenia z dnia [...].03.2015 r nr [...] jest prawomocne i ostateczne z uwagi na wniesienie zażalenia na to postanowienie z uchybieniem terminu do jego wniesienia i odmowę przywrócenia terminu w tym zakresie, potwierdzone prawomocnym wyrokiem tut. Sąd z 18 lutego 2016 r. o sygn. akt I SA/Wr 1539/15; • złożone przez Skarżącą wnioski o umorzenie przedmiotowej zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r, został rozstrzygnięte negatywnie: – ostateczna i prawomocna decyzją NUS z [...] marca 2016 r. nr [...] z uwagi na stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania i odmowę jego przywrócenia przez DIAS postanowieniami z [...] sierpnia 2016 r. – prawomocny wyrok tut. Sąd w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania z [...] kwietnia 2017 r. o sygn. akt I SA/Wr 1172/16 – ostateczna i prawomocna decyzja NUS z [...] listopada 2017 r. nr [...] • prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 22 sierpnia 2018 r o sygn. akt I SA/Wr 333/18 dotyczy oddalenia skargi Skarżącej w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania z wniosku Skarżącej o umorzenie zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych pobranego przez płatnika. Sąd mając powyższe na uwadze i działając w oparciu o akta sprawy, do czego zobowiązuje przepis art. 133 § 1 p.p.s.a., jak również mając na uwadze twierdzenia Skarżącej, nie znalazł podstaw ani do zakwestionowania kwot wskazanych przez NUS w zawiadomieniu z 27 czerwca 2019 r. jak i samego zawiadomienia. Ponadto zauważyć należy, że postępowanie w ramach, którego zostało wydane przez NUS wymienione zawiadomienie ma na celu jedynie ujawnienie należności pieniężnych, podlegających egzekucji administracyjnej, dla których wierzycielem jest naczelnik urzędu skarbowego albo jednostka samorządu terytorialnego. W postępowaniu tym nie dokonuje się weryfikacji innych postępowań i zapadłych w ich toku rozstrzygnięć dotyczących przykładowo wierzytelności cywilnoprawnych jak również innych podatkowych, a nie objętych zawiadomieniem. Również w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Sąd w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. jest związany granicami danej konkretnej sprawy administracyjnej i nie może czynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. W rozpoznawanej zaś sprawie przedmiotem oceny jest legalność rozstrzygnięcia DIAS, utrzymującego w mocy rozstrzygnięcie NUS w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu na zawiadomienie o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT-36L) za 2014 r. wraz z odsetkami za zwłokę. Odnosząc się do stanowiska Skarżącej, jakoby w odpowiedzi na otrzymane zawiadomienie NUS z 27.06.2019 nie składała Ona sprzeciwu wobec tego zawiadomienia lecz skargę na działania pracowników Urzędu Skarbowego w S., Sąd stoi na stanowisku, że ocena organów co do zawarcia w piśmie Skarżącej z 8 sierpnia 2019 r. sprzeciwu, o którym mowa w art. 18i § 1 pkt1 u.p.e.a. jest prawidłowa. Stosownie do brzmienia wspomnianego przepisu zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu w sprawie zagrożenia ujawnieniem w rejestrze i w sprzeciwie określa się żądanie oraz wskazuje się okoliczności i dowody uzasadniające sprzeciw, przy czym prawo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w § 1 pkt 1, przysługuje wyłącznie w przypadku, gdy zobowiązany kwestionuje istnienie lub wysokość należności pieniężnej lub odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie (art. 18i § 4 i § 5 u.p.e.a.). Pouczenie o wspomnianym prawie wniesienia sprzeciwu znajduje się w treści zawiadomienia z 27 czerwca 2019 r. Analizując treść pisma Strony z 8 sierpnia 2019 r. (uzupełnionego pismem złożonym w odpowiedzi na wezwanie NUS z 29 sierpnia 2019 r.) zdaniem Sądu zarówno NUS jak i DIAS mieli podstawy do stwierdzenia, że Strona nie zgadzając się z otrzymanym zawiadomieniem korzysta ze środka przewidzianego w art. 18 i § 1 pkt 1 u.p.e.a., albowiem Strona podnosiła m.in.: "SPRZECIW NA ZAWIADOEMINIE O ZAGROŻENIU UJAWNIENIEM WREJESTRZE NALEZNOSCI PUBLICZNOPRAWNYCH"; "DZIS WNOSŻE NA NA OKOLICZNOSC KWESTJONOWANIA ISTNIENIE WYSOKOSCI NALEZNOSCI PIENIŻZNEJ ALBOWIEM SPRAWA NIEZPŁACENIA DLA MNIE PRZE ZTERESE WAWRZYNIAK PRAWO NIE MOŻE DIZLAC NA MOJA NIEKORZYŚC; ZADAM O UCHYLENIE ZAWIADOEMINIA NA TE OKOLICZNOSC DOWDY WNOSZE KTÓRE UZASADNIAŁY WNIESIENIE SPRZECIWU." (pisma Skarżącej, pisownia oryginalna) i podważa wskazane w zawiadomieniu kwoty powołując inne, a także wskazując na wnioski o ulgi podatkowe, czy też rozliczenie zwrotu podatku od towarów i usług. W kwestii skargi w trybie przepisów k.p.a. Sąd przyjmuje, że skoro została ta skarga złożona w odpowiedzi na zawiadomienie NUS z dnia 27.06.2019 r., obok sprzeciwu na wymienione zawiadomienie, to podlega ona rozpoznaniu w ramach postępowania związanego z rozpoznaniem właśnie sprzeciwu. Zgodnie z art. 234 pkt 1 k.p.a. skarga w sprawie, w której toczy się postępowanie administracyjne złożona przez stronę podlega rozpatrzeniu w toku postępowania, zgodnie z przepisami kodeksu. Sąd podziela stanowisko, że z przepisu art. 234 pkt 1 k.p.a. wynika zakaz prowadzenia odrębnego postępowania, którego przedmiotem byłoby rozpoznanie wniesionej przez stronę skargi administracyjnej w toku trwającego postępowania administracyjnego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 16 kwietnia 2020 r. o sygn. akt I SAB/Sz 5/20). W rozpoznawanej zaś sprawie skargę złożono w ramach pism odnoszących się do postępowanie w przedmiocie sprzeciwu z art. 18i § 1 pkt 1 k.p.a. Równocześnie Sąd uznaje za słuszne stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu DIAS odnośnie skargi w trybie przepisów k.p.a. – jak wskazano powyżej brak było podstaw do zakwestionowania kwot ujętych w zawiadomieniu jak i samego wydania zawiadomienia. Sąd stwierdza również, że powołane przez Skarżącą przepisy: – art. 154 k.p.a. – regulujący wzruszenie decyzji z której nie wynikają prawa strony, – art. 231 k.p.a. – wskazujący na obowiązek przekazania skargi właściwemu organowi do załatwienia w terminie 7 dni, – art. 225 k.p.a. – gwarantujący ochronę podmiotu składającego skargę nie zostały przez NUS naruszone z zastrzeżeniem wskazanego w art. 231 k.p.a. terminu na przekazanie organowi właściwemu skargi. Postępowanie nie dotyczyło decyzji i zachowane w nim zostały gwarancje procesowe strony. Z akt administracyjnych wynika jednakże, że pisma Skarżącej zarówno z 8 sierpnia 2019 r. jak i 9 września 2019 r. otrzymane przez DIAS odpowiednio 13.08.2019 r. i 12.09.2019 r., zostały przekazane NUS przy pismach datowanych na 23.08.2019 i 23.09.2019 r. Naruszenie to nie wpływa jednak na merytoryczne rozstrzygnięcie skargi w ramach postępowania w sprawie wniesionego przez Skarżącą sprzeciwu na zawiadomienie z dnia 27.06.2019 r., tym samym nie może stanowić podstawy uchylenia zaskarżonego postanowienia DIAS. Nie stwierdzając wad prawnych – w rozumieniu art. 145 § 1 p.p.s.a. – postępowania jak i wydanego w jego rezultacie przez DIAS zaskarżonego postanowienia z 9 grudnia 2019 r., w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu na zagrożenie ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych zaległości podatkowej, jak i wad samego zawiadomienia, Sąd w oparciu o art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę w całości jako nieuzasadnioną.