I SA/Wr 588/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Borońska (sprawozdawca), Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska, Protokolant Paulina Wódka, po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2013 r. w Wydziale I na rozprawie sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. sp. komandytowo-akcyjna z siedzibą w D. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych zawiesić postępowanie sądowe Przedmiotem skargi "A" sp. z o.o. sp. komandytowo-akcyjnej z siedzibą w D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest interpretacja indywidualna Ministra Finansów działającego przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r. nr [...]w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych. We wniosku z dnia [...]r. o udzielenie interpretacji, dotyczącego zdarzenia przyszłego, strona podała, że jest spółką prowadzącą działalność w branży chemicznej. Wspólnicy spółki planują przekształcenie spółki w spółkę osobową, a w szczególności spółkę komandytowo-akcyjną lub spółkę komandytową. W związku z powyższym zadano następujące pytania: 1. Czy w przypadku przekształcenia skarżącej spółki w spółkę osobową, gdy do spółki nie przystąpi nowy wspólnik oraz do spółki nie zostaną wniesione żadne nowe wkłady, w wyniku przekształcenia po stronie spółki powstanie obowiązek zapłacenia podatku od czynności cywilnoprawnych? 2. Czy w przypadku, gdy komplemetariusz w związku z przystąpieniem do spółki w trakcie przekształcenia wniesie do niej wkład w postaci pieniężnej spółka będzie miała obowiązek zapłaty PCC od wartości tego wkładu pieniężnego? Jak wynika z akt sprawy, we wniosku o udzielenie interpretacji oraz interpretacji indywidualnej strony dokonały odmiennej wykładni art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k, art. 1 ust. 1 pkt 2), art. 1 ust. 3 pkt 3), art. 6 ust. 1 pkt 8) lit. f) i art. 9 pkt 11 lit. a ) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (tekst jednolity w Dz. U. z 2005 r. nr 41, poz. 399 ze zm. – dalej powoływana jako ustawa o pcc). Dodatkowo w skardze strona zarzuciła organowi naruszenie art. 2 ust. 1 lit b) i c) oraz art. 5 ust. 1 lit d) (i) Dyrektywy Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz.Urz.UE.L Nr 46, str. 11; dalej: Dyrektywa) poprzez ich błędną wykładnię, prowadzącą do uznania, że spółka komandytowo-akcyjna nie jest spółką kapitałową w rozumieniu przepisów Dyrektywy tj. uznania, że nie mają do niej zastosowania postanowienia Dyrektywy, w konsekwencji przyjęcie, że przekształcenie spółki kapitałowej w spółkę komandytowo-akcyjną podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, tymczasem spółka komandytowo-akcyjna spełnia bezwzględną przesłankę uznania za spółkę kapitałową na gruncie Dyrektywy, tj. przekształcenie spółki kapitałowej w spółkę komandytowo-akcyjną podlega pod przedmiotowe zwolnienie od podatku od czynności cywilnoprawnych wskazane art. 5 Dyrektywy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2013 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 188/13 wystąpił do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z następującymi pytaniami prejudycjalnymi: 1. czy art. 2 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy kapitałowej, należy interpretować w ten sposób, że za spółkę kapitałową w rozumieniu tych przepisów należy uznać spółkę komandytowo-akcyjną, jeżeli z charakteru prawnego tej spółki wynika, że tylko część jej kapitału i wspólników może spełniać warunki przewidziane w art. 2 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy? oraz 2. w przypadku, jeśli odpowiedź na pytanie pierwsze byłaby negatywna – czy art. 9 dyrektywy kapitałowej należy interpretować w ten sposób, że przyznając uprawnienie państwu członkowskiemu do nieuznawania podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 2 dyrektywy kapitałowej za spółki kapitałowe, przyznaje on dowolność państwu członkowskiemu w zakresie opodatkowania podatkiem kapitałowym tych podmiotów?. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wystąpienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z wyżej przywołanymi pytaniami prejudycjalnymi do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej powoduje, że spełnia się przesłanka zawieszenia postępowania w sprawie podatnika, bowiem treść tych pytań jest związana z przedmiotem sporu w niniejszej sprawie i odpowiedź na nie ma dla rozsądzenia tego sporu zasadnicze znaczenie, a zatem rozstrzygnięcie tej sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowego. W sprawie, w której WSA w Krakowie zwrócił się z powyższymi pytaniami prejudycjalnymi sporna kwestia dotyczyła co prawda zwolnienia przewidzianego w Dyrektywie Rady 2008/7/WE w Art. 5 ust. 1 pkt e) (działania restrukturyzacyjne w spółce kapitałowej), podczas gdy w niniejszej sprawie zwolnienie z Art. 5 ust. 1 pkt d (i) (przekształcenie spółki kapitałowej w inny rodzaj spółki kapitałowej), tym niemniej odpowiedź na zadane pytania dotyczące 1) kwalifikacji spółki komandytowo-akcyjnej jako spółki kapitałowej w rozumieniu powołanej Dyrektywy, 2) interpretacji Art. 9 Dyrektywy, a w konsekwencji oceny możliwości pominięcia w ustawie polskiej zwolnień, o których mowa w Art. 5 Dyrektywy będzie miała przesądzające znaczenie zarówno dla oceny dopuszczalności pominięcia zwolnienia, którego dotyczyła sprawa rozstrzygana przez WSA w Krakowie, jak i będącego przedmiotem niniejszej skargi. zwolnienia dla czynności przekształcenia spółki kapitałowej w inny rodzaj spółki i opodatkowania tej czynnosci podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Odwołując się do dotychczasowego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej WSA w Krakowie wskazał w swoim pytaniu prejudycjalnym, że nie jest jasne, czy art. 9 dyrektywy 2008/7 będący odpowiednikiem art. 3 ust. 2 dyrektywy 69/335, zezwala państwom członkowskim na wyłączenie pewnych podmiotów spod opodatkowania podatkiem kapitałowym zdefiniowanym w dyrektywie, czy też zezwala na wyłączenie tych podmiotów spod regulacji dyrektywy, a więc przyznaje całkowitą dowolność w opodatkowaniu podatkiem kapitałowym spółek, wobec których skorzystano z możliwości wyłączenia przewidzianej w art. 9 dyrektywy 2008/7. Przy przyjęciu interpretacji, że przepis ten zezwala na wyłączenie stosowania regulacji dyrektywy wobec takich podmiotów, państwa członkowskie mogą opodatkować podatkiem kapitałowym spółki nie uznane przez nie za spółki kapitałowe, na takich samych zasadach jak spółki kapitałowe. Nie będą przy tym związane obowiązkami harmonizacji wynikającymi z dyrektywy 2008/7, w tym w zakresie obligatoryjnych zwolnień. Przy przyjęciu drugiej z prezentowanych w orzecznictwie interpretacji, brak uznania przez państwo członkowskie danego podmiotu za spółkę kapitałową, oznacza, że spółka ta wyłączona jest spod możliwości opodatkowania podatkiem kapitałowym. Zagadnienie to nie jest przy tym jednolicie rozstrzygane w orzecznictwie polskich sądów. W większości orzeczeń uznano, że opodatkowanie podatkiem kapitałowym spółek osobowych (w tym spółki komandytowo-akcyjnej), nie podlega regulacjom dyrektywy 69/335 lub zastępującej ją dyrektywy 2008/7 (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 kwietnia 2012 r., II FSK 2047/10; wyrok WSA w Krakowie z 3 lipca 2012 r., I Sa/Kr 481/12, dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl); jednak w niektórych orzeczeniach przyjęto, że opodatkowanie spółek osobowych podatkiem kapitałowym, oznacza, że Polska nie skorzystała wobec tych spółek z opcji wyłączenia, jaką dawał art. 3 ust. 2 dyrektywy 69/355 (obecnie art. 9 dyrektywy 2008/7) (wyrok WSA w Warszawie z 19 marca 2012 r., III Sa/Wa 1552/11). Tym samym rozstrzygnięcie w przedmiocie powyższych pytań prejudycjalnych ma zasadnicze znaczenie dla orzeczenia w niniejszej sprawie. W konsekwencji, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1) oraz art. 131 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.