I SA/Wr 588/17

PostanowienieWSA we Wrocławiu2017-07-24

Skład orzekający: Sędzia WSA Barbara Ciołek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, z pominięciem organu, który wydał zaskarżone orzeczenie, jest wniesiona w terminie, jeśli organ przekazał ją do sądu po upływie terminu do jej wniesienia?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, z pominięciem organu, który wydał zaskarżone orzeczenie, jest spóźniona, jeśli sąd nadał ją do organu po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z przepisami PPSA obowiązującymi w dacie wniesienia skargi, termin do jej wniesienia biegnie od daty nadania jej przez sąd do organu. Nowelizacja PPSA, która dopuszcza bezpośrednie wnoszenie skarg do sądu, nie miała zastosowania do postępowań wszczętych przed jej wejściem w życie.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, z pominięciem organu. Skarga została doręczona skarżącemu w dniu 13 kwietnia 2017 r., a termin do jej wniesienia upływał 15 maja 2017 r. Sąd nadał skargę do organu w dniu 16 maja 2017 r., co oznaczało jej wniesienie po terminie. Nowe przepisy PPSA, dopuszczające bezpośrednie wnoszenie skarg do sądu, nie miały zastosowania w tej sprawie ze względu na datę wszczęcia postępowania.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości w podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za lata 2013-2015 postanawia: odrzucić skargę. W dniu 13 kwietnia 2017 r. skarżącemu doręczono wskazaną w komparycji niniejszego postanowienia decyzję. Pismo zawierało pouczenie, że strona może wnieść skargę do tut. Sądu w terminie 30 dni od otrzymania przesyłki – za pośrednictwem organu. W dniu 11 maja 2017 r. skarżący, z pominięciem organu, wniósł skargę bezpośrednio do tut. Sądu. W dniu 16 maja 2017 r. Sąd przekazał skargę organowi, nadając w tym dniu przesyłkę w urzędzie pocztowym. W dniu 21 czerwca 2017 r. organ przekazał Sądowi skargę wraz odpowiedzią. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jako spóźniona podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 53 § 2 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, który wydał orzeczenie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia orzeczenia. W niniejszej sprawie, strona pouczona o sposobie wniesienia skargi, wniosła ją bezpośrednio do Sądu, zamiast za pośrednictwem organu. Przyjmuje się, iż w przypadku bezpośredniego wniesienia skargi do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data jej nadania przez sąd na adres właściwego organu (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2016 r., sygn. akt I FZ 336/16, opublikowane w CBOSA). W niniejszej sprawie skarżący osobiście odebrał decyzję w dniu 13 kwietnia 2017 r., 30-ty dzień po tej dacie wypadał 13 maja 2017 r. w sobotę, zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 15 maja 2017 r., w poniedziałek (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Nadanie przez tut. Sąd skargi do organu w dniu 16 maja 2017 r. oznacza więc, że skarga formalnie została wniesiona z uchybieniem ww. 30-dniowego terminu. Jednocześnie Sąd wskazuje, że przedstawiana i analizowana wyżej treść art. 53 p.p.s.a. i art. 54 p.p.s.a. uległa z dniem 1 czerwca 2017 r. zmianie na podstawie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935). Zgodnie z nowo wprowadzonym do art. 53 p.p.s.a. § 4, termin, o którym mowa w art. 53 § 1 i 2 p.p.s.a. uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi. Choć przepis ten wszedł w życie z dniem 1 czerwca 2017 r., a więc przed wydaniem niniejszego postanowienia, jego treść nie mogła być uwzględniona przy rozpatrywaniu sprawy. Wynika to z art. 17 wskazanej wyżej ustawy zmieniającej. Zgodnie mianowicie z art. 17 ust. 1 tej ustawy do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem w życie ustawy stosuje się przepisy p.p.s.a. w brzmieniu dotychczasowym. Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy zmieniającej przepisy m.in. art. 53 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym tą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie ustawy zmieniającej. Dla porządku należy wskazać, że skoro zaskarżona decyzja wydana została w dniu 22 marca 2017 r., regulacja art. 17 ust. 2 ustawy zmieniającej nie znajdzie w jej przypadku zastosowania, brak jest więc powodów do odstąpienia od wykładni art. 53 § 1 p.p.s.a. i art. 54 § 1 p.p.s.a. ugruntowanej przed wejściem w życie omówionej nowelizacji. Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił skargę, orzekając o tym w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło