I SA/Wr 606/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] 2018 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za maj 2013 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że jej wykonanie może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź trudne do odwrócenia skutki w zakresie płynności finansowej skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1303 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania w trybie powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Wartym podkreślenia jest to, że okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. Przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a należy rozumieć jako szkodę, która nie będzie mogła zostać później naprawiona lub taką sytuację, w której nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Tym samym, przesłankami warunkującymi wstrzymanie wykonania aktu nie są jakiekolwiek skutki i jakakolwiek szkoda, ale szkoda i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonaniem aktu (por. postanowienie NSA z dnia 9 marca 2005 r. sygn. akt II OZ 52/05; publ. w CBOSA). Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje – w tym kontekście – na uwzględnienie. Okolicznością, która ma zdaniem skarżącego przemawiać za uwzględnieniem wniosku jest zagrożenie jego płynności finansowej, a więc możliwości regulowania bieżących rachunków. Sąd wskazuje, że ewentualna konieczność utrzymania się przez pewien czas z minimalnych, określonych przez przepisy regulujące egzekucję, środków, sama w sobie nie może uzasadniać wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Nie wiąże się bowiem ze znaczną szkodą lub trudnymi do odwrócenia skutkami w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Okoliczności, które mogłyby przemawiać za uwzględnieniem wniosku nie wynikają także z akt administracyjnych oraz dokumentów dotyczących wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.