I SA/Wr 619/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 19 lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości w podatku od spadków i darowizn postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100,00 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z dnia 19 lutego 2013 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej we W. – po rozpatrzeniu zażalenia E.B. (dalej: skarżący) na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 3 grudnia 2012 r. nr [...] w sprawie zaliczenia wpłaty z dnia 28 listopada 2012 r. w kwocie 1.509 zł na poczet zaległości w podatku od spadków i darowizn na należność główną kwotę 1.493,20 zł oraz na odsetki za zwłokę od tej zaległości kwotę 15,80 zł - uchylił zaskarżone postanowienie w całości i orzekł o zaliczeniu wymienionej wpłaty na poczet zaległości w podatku od spadku i darowizn na należność główną kwotę 1.501,04 zł oraz na odsetki od tej zaległości kwotę 7,96 zł. Na wymienione postanowienie, które zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 lutego 2013 r., pełnomocnik skarżącego – adw. J.B., wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 29 marca 2013 r. (dowód: koperta – k. 34 akt sądowych). Sąd odnotował wpływ skargi w dniu 2 kwietnia 2013 r., a jej przekazania Dyrektorowi Izby Skarbowej we W. dokonał w dniu 3 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1). Terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się, o czym stanowi art. 83 § 1 p.p.s.a., według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2, który określa, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Podkreślić jednocześnie należy, że termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym (nie jest możliwe jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd), procesowym (w razie jego uchybienia, istnieje możliwość jego przywrócenia) oraz prekluzyjnym (upływ terminu sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2) p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie, zaskarżone postanowienie wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie do wniesienia skargi, zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 lutego 2013 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, z uwzględnieniem art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., upływał w dniu 2 kwietnia 2013 r.. Jak wskazują akta sprawy, skarga została nadana w placówce pocztowej przez pełnomocnika skarżącego w dniu 29 marca 2013 r., jednakże adresatem przesyłki był Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. W związku z tym Sąd, działając na podstawie art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę, której wpływ odnotował w dniu 2 kwietnia 2013 r., przekazał Dyrektorowi Izby Skarbowej we W. w dniu 3 kwietnia 2013 r.. Należy zauważyć, że wniesienie skargi bezpośrednio do sądu, zamiast za pośrednictwem organu administracji publicznej, powoduje, że sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej w celu nadania jej biegu a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd do organu (T. Woś (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, 2005 r., s. 248). Również Naczelny Sąd Administracyjny wskazał w postanowieniu z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2554/10 (Lex nr 742361), że wniesienie skargi bezpośrednio do sądu, zamiast za pośrednictwem organu administracji publicznej, powoduje ten skutek, że sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej w celu nadania jej biegu. O zachowaniu ustawowego terminu do jej wniesienia decyduje wówczas data wysłania (przekazania) skargi przez sąd do właściwego organu administracji publicznej. W takim przypadku ryzyko przekroczenia terminu do wniesienia skargi obciąża tylko i wyłącznie stronę skarżącą (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 178). Mając na uwadze powyższe, uznać należało, że wymóg określony w art. 54 § 1 p.p.s.a. został w niniejszej sprawie spełniony dopiero w dniu 3 kwietnia 2013 r., co oznacza, że wniesienie skargi nastąpiło z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a.. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2) p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2) i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt. I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonej kwoty wpisu sądowego (pkt II) orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1) p.p.s.a.