I SA/Wr 626/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 17 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości z tytułu II i III raty za rok 2013, I i II raty za rok 2014, I do IV raty za rok 2015 oraz I i II raty za rok 2016 postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 czerwca 2018 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2018 r. (sygn. akt I SA/Wr 626/18) odrzucił skargę. Sąd wskazał, że z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącego wpisu od skargi, pomimo wezwania go do uzupełnienia powyższego braku fiskalnego, skarga podlegała odrzuceniu. Powyższe postanowienie Sądu, zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 sierpnia 2018 r. Pismem z dnia 28 sierpnia 2018 r. (data wpływu do WSA we Wrocławiu: 3 września 2018 r.) skarżący wniósł pismo zakwalifikowane przez Sąd, jako wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący podniósł, że po otrzymaniu korespondencji zawierającej m.in. odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, nie zapoznał się z przedmiotową korespondencją dokładnie. Jak wskazał, nie dopatrzył się odpisu wezwania, które było podpięte do pisma przewodniego Sądu. Do pisma z dnia 28 sierpnia 2018 r. skarżący załączył dowód uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 t.j., dalej "p.p.s.a.") uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokona jednocześnie czynności, dla której określony był termin, oraz gdy we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu. Po pierwsze, wniosek o przywrócenie terminu należy złożyć w terminie 7 dni, od ustania przyczyny uchybienia terminu. Jest to podstawowy warunek wniosku, badany przez Sąd w pierwszej kolejności. Ustaleniu podlega moment, w którym faktycznie tj. w sensie obiektywnym, ustała przyczyna uchybienia terminu do dokonania czynności. W tym zakresie Sąd analizując zachowanie w/w warunku opiera się na twierdzeniach wnioskodawcy popartych dowodami. Dopiero pozytywny wynik przeprowadzonej w tym zakresie analizy powoduje, że Sąd w dalszej kolejności przystępuje do merytorycznego badania wniosku. Po drugie, wniosek o przywrócenie terminu należy złożyć dokonując jednocześnie czynności, której nie dokonano w terminie. Powyższe oznacza, że najpóźniej w momencie złożenia wniosku o przywrócenie terminu dokonać należy uchybionej czynności. Po trzecie, wnosząc o przywrócenie terminu, skarżący winien uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Uprawdopodobnienie okoliczności nie jest tożsame z wymogiem udowodnienia okoliczności faktycznych przemawiających za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu. Uprawdopodobnienie jest to ułatwione postępowanie dowodowe, zmierzające do uwiarygodnienia twierdzeń wnioskodawcy. O braku winy można mówić w przypadku stwierdzenia, że niemożliwe było dopełnienie obowiązku z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. przeszkody tak trudnej, że strona nie mogła jej usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Podkreślenia wymaga, że wszystkie powyższe warunki muszą być spełnione łącznie. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie należało odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Z treści złożonego wniosku wynika, iż skarżący o uchybieniu terminowi do uiszczenia wpisu sądowego dowiedział się w dniu 24 sierpnia 2018 r. tj. w dacie w której zostało mu doręczone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 sierpnia 2018 r. (sygn. akt I SA/Wr 626/18). Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 31 sierpnia 2018 r., a więc z zachowaniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Został zatem spełniony pierwszy z warunków koniecznych dla przywrócenia terminu. Podobnie, skarżący dokonując czynności uiszczenia wpisu spełnił również drugi z warunków koniecznych dla przywrócenia terminu. Sąd stwierdził jednak, że nie został spełniony trzeci z w/w warunków przywrócenia terminu z uwagi na to, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi. Należy zauważyć, iż przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy. Nie jest możliwe w sytuacji, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa. O braku winy po stronie skarżącego można mówić gdy dopełnienie przez niego obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której nie można było przezwyciężyć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2015 r. sygn. akt II GZ 921/14 LEX nr 1634813). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że w treści wniosku z dnia 28 sierpnia 2018 r. skarżący wskazał, że po otrzymaniu pisma dotyczącego uiszczenia wpisu od skargi, nie zapoznał się z nim dokładnie tj. nie dopatrzył się załączonej (podpiętej) do pisma przewodniego strony zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu. Sam skarżący wskazał, że pomimo otrzymania stosowanego wezwania Sądu, nie zapoznał się szczegółowo z jego treścią. W kontekście powyższego, Sąd doszedł do przekonania, że skarżący dopuścił się niedbalstwa w stopniu powodującym konieczność odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i tym samym nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminowi do uzupełnienia w/w braków. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.