I SA/Wr 628/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka - Ostrowska Sędziowie: Sędzia NSA Halina Betta Asesor WSA Maria Tkacz-Rutkowska –(sprawozdawca) Protokolant: Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2000 r. oddala skargę. Przedmiotem skargi Spółki z o.o. A z siedzibą w W. jest decyzja Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] nr [...] - określającą za październik 2000 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym podatkiem od towarów i usług podlegającą zwrotowi w kwocie [...] oraz - ustalającą dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług z tytułu sankcji w kwocie [...]. Urzędu Skarbowego w W. w uzasadnieniu decyzji wskazał, iż przeprowadzono postępowanie w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiące: lipiec, sierpień i wrzesień i październik 2000 r. W wyniku tego postępowania ustalono, że A spółka z o.o. w dniu [...] złożyła deklaracje VAT-7 za październik 2000 r., W deklaracji tej wykazała podatek należny w kwocie [...] (sprzedaż [...] netto z 7% VAT) oraz opodatkowane zakupy towarów pozostałych związane wyłącznie ze sprzedażą opodatkowaną w kwocie [...] netto podatek naliczony w kwocie [...]. Na końcowy efekt deklaracji wpłynęła nadwyżka podatku naliczonego nad należnym w kwocie [...] z poprzedniej deklaracji tj. za wrzesień 2000 r. W wyniku postępowania dotyczącego września 2000 r. stwierdzono, że za ten miesiąc nie wystąpiła nadwyżka podatku naliczonego do przeniesienia na miesiąc następny w kwocie wykazanej w deklaracji za październik 2000 r. Dało to organowi pierwszej instancji podstawę do określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym podatkiem od towarów i usług za październik 2000 r. w kwocie [...] oraz ustalenia zgodnie art. 27 ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.- dalej w skrócie uptu) dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości odpowiadającej 30% kwoty zawyżenia. Spółka z o.o. A odwołała się od tej decyzji wnosząc o jej uchylenie w części dotyczącej wpłaty w terminie 14 dniu sankcji wynikającej z art. 27ust.6 uptu oraz o zmianę decyzji w tym zakresie poprzez potrącenie z urzędu kwoty tej sankcji z nadwyżki podatku za wrzesień 2000 r. Spółka stwierdziła, że sankcja za październik 2000 r. jest zasadna jedynie w przypadku uznania i zwrotu nadwyżki podatku za wrzesień 2000 r. W ocenie podatnika twierdzenie, że nie wystąpiła nadwyżka podatku naliczonego do przeniesienia na następne miesiące w kwocie [...] jest gołosłowne, gdyż Spółka nigdy kwoty takiej nie wykazywała. Odwołująca się Spółka zarzuciła ponadto, że organ podatkowy nie zapoznał jej z zebranym materiałem dowodowym, a to uniemożliwia właściwe ustosunkowanie się do decyzji i przedstawienie innych istotnych zarzutów. Izba Skarbowa utrzymała zaskarżoną decyzję w mocy. Z uzasadnienia decyzji wynika, iż w deklaracji za październik 2000 r. sporną kwotę nadwyżki podatku naliczonego na podatkiem należnym od towarów i usług podatnik wykazał jako nadwyżkę z poprzedniej deklaracji. W korekcie deklaracji za październik 2000 r. złożonej w dniu [...], kwotę tę wykazano jako podatek naliczony od opodatkowanych zakupów nie rozliczonych w poprzednich miesiącach. Zatem dla oceny poprawności rozliczenia mają znaczenie dane wynikające z deklaracji za wrzesień 2000 r. W wyniku postępowania dotyczącego miesięcy od lipca do września 2000 r., ustalono że za wrzesień 2000 r. nie powstał obowiązek podatkowy w zakresie podatku należnego, ani nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. We wrześniu nie zaistniały też żadne okoliczności, które uprawniły by do rozliczenia zakupów w następnych miesiącach. Ustalenia te zawarto w decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...] nr [...] utrzymanej w mocy decyzja Izby Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] nr [...] decyzją. Wobec powyższego rozliczenie przedstawione przez podatnika za październik 2000 r. uznano za wadliwe. Zarzuty Spółki w zakresie nie zapoznania przez organ pierwszej instancji z zebranym materiałem dowodowym Izba Skarbowa uznała za bezpodstawne. W dniu [...] doręczono bowiem podatnikowi postanowienie z dnia [...]. o wyznaczeniu terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiały dowodowego. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji organów oby instancji, bowiem postępowanie organy podatkowe przeprowadziły bez udziału strony, a rozstrzygnięcie wydano w oparciu o niekompletny materiał dowodowy. Sankcję nałożono na Spółkę nie precyzując powodów takiego działania. Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi dodatkowo wskazując, że decyzja Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. nr [...] w przedmiocie odmowy za wrzesień 2000 r. zwrotu na rachunek bankowy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego, ale z uwagi na braki formalne skarga została odrzucona postanowieniem Sądu z dnia [...] sygn. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powołany przepis uzasadnia rozpatrywanie niniejszej skargi przez tutejszy Wojewódzki Sąd Administracyjny. Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uchylenie decyzji może nastąpić w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które to naruszenie miało lub mogło mieć wpływ na wynik sprawy – art. 145 §1 pkt 1 a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga nie zasługują na uwzględnienie. Sąd nie stwierdził bowiem w przedmiotowej sprawie naruszenia przez organy podatkowe przepisów prawa materialnego ani przepisów procedury, które wpływałoby na treść rozstrzygnięcia. Kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym podatkiem od towarów i usług za październik 2000 r. określono zgodnie z obowiązującymi przepisami. Podstawą do zakwestionowania danych wykazanych przez skarżącą w deklaracji VAT- 7 za październik 2000 r. były ustalenia z przeprowadzonych kontroli rozliczeń w podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do października 2000 r. Ponieważ dane dotyczące rozliczenia podatku od towarów i usług za wrzesień 2000 r. wynikając z ostatecznej decyzji Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy mają istotne znaczenie dla rozliczenia tego podatku za październik 2000 r. nie jest możliwe rozstrzygnięcie nie uwzględniające danych wynikających z tej decyzji. Nie ma też podstaw w ocenie Sądu do kwestionowania prawidłowości rozstrzygnięcia w zakresie ustalenia na podstawie art. 27 ust. 6 uptu dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług. Zarzut skarżącej, że postępowanie prowadzono bez udziału strony Sąd uznał za bezpodstawny. Postanowienie Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] o wszczęciu postępowania z urzędu doręczono Spółce z o.o. A w dniu [...] Zawiera ono obszerne uzasadnienie, z którego wynika jakiego rodzaju uchybienia spowodowały wszczęcie postępowania. Następnie postanowienie z dnia [...] wydane w trybie art. 200 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), doręczono skarżącej w dniu [...] wyznaczając termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Decyzję organ I instancji wydał w dniu [...] tj w terminie umożliwiającym zapoznanie się ze zgromadzonym materiałem dowodowym i ustosunkowanie do przedstawionych dowodów. Również organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] doręczonym w dniu [...] zawiadomił stronę o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji. Decyzję wydano [...]. O tym czy podatnik weźmie czynny udział w postępowaniu decyduje sam podatnik, obowiązkiem organów podatkowych jest umożliwienie podatnikowi uczestniczenia w tym postępowaniu. Z obowiązku tego organy podatkowe wywiązały się. Podatnik, który mimo prawidłowego informowania przez organy podatkowe o podejmowanych czynnościach nie uczestniczył w postępowaniu nie może skutecznie podnosić jako zarzutu okoliczności, iż w postępowaniu nie uczestniczył. Skarżąca Spółka zarzuciła również, iż w toku postępowania nie zebrano całości materiału dowodowego. Zarzut ten w ocenie Sądu jest bezzasadny, gdyż skarżąca nie wskazała jakich okoliczności nie udowodniono i jaki miały one wpływ na treść rozstrzygnięcia. Skarżąca mimo prawidłowego informowania o toczącym się postępowaniu nie wzięła w nim czynnego udziału, a zatem nie przedstawiała żądanych wniosków dowodowych. W tym stanie rzeczy Sąd, kierując się przedstawionymi wyżej względami, na mocy art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę - jako nieuzasadnioną - oddalił.