I SA/Wr 634/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi T. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego wniosku T. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: przywrócić termin. Jak wynika z ustaleń faktycznych sprawy, przesyłkę pocztową adresowaną do T. G., zawierającą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. OZ w W. z dnia [...] (stanowiącą przedmiot skargi w sprawie) odebrała w dniu [...] jego żona - J.G., zobowiązując się do przekazania jej adresatowi. Zgodnie z pouczeniem, 30-dniowy termin do wniesienia skargi, liczony od daty doręczenia w/w decyzji stronie, mijał w dniu [...]. Pismem z dnia [...] (data stempla pocztowego) wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarga T. G. na wskazaną wyżej decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż o fakcie doręczenia decyzji organu podatkowego II instancji powziął wiadomość dopiero w dniu [...], albowiem dopiero wówczas małżonka poinformowała go o odebraniu przesyłki pocztowej. Wyjaśnił, iż w chwili odbioru korespondencji J. G. znajdowała się w zaawansowanej ciąży (ostatnie tygodnie przed porodem) i pod wpływem emocji z tym stanem związanych, a także ogólnej kondycji zdrowotnej, o fakcie odebrania przesyłki zapomniała poinformować jej adresata. Informację tę J. G. przekazała mężowi dopiero po urodzeniu się dziecka i po powrocie ze szpitala, tj. w dniu [...]. Zarządzeniem z dnia [...] Sąd zobowiązał wnioskodawcę do przedłożenia dokumentacji lekarskiej potwierdzającej ciążę małżonki J. G. w okresie objętym wnioskiem. W odpowiedzi na to wezwanie, skarżący przedłożył - zaświadczenia lekarskie potwierdzające niezdolność do pracy J. G. w okresie od [...] do [...] kartę przebiegu ciąży, zaświadczenie o stanie zdrowia na dzień [...] a także dokumentację ubezpieczeniową związaną z przyznaniem małżonce świadczenia rehabilitacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek zasługiwał na uwzględnienie. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm; zwanej dalej u.p.s.a.) przewidują możliwość przywrócenia , na wniosek strony, terminu do dokonania określonej czynności procesowej, jeżeli strona dostatecznie uprawdopodobni, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy. Generalną zasadę w tym względzie wprowadza brzmienie art. 86 § 1 u.p.s.a., zaś szczegółowe wymogi stawiane wnioskowi o przywrócenie terminu sprecyzowane zostały w dyspozycji art. 87 u.p.s.a. Mianowicie, należy wystąpić z wnioskiem w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w jego treści uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, nadto, wraz z wnioskiem należy dokonać zaległej czynności. W przekonaniu Sądu, złożony w sprawie wniosek spełnia w/w kryteria ustawowe. Uwaga ta odnosi się w szczególności do wymogu uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminowi do złożenia skargi, który - w ocenie Sądu - został przez stronę udokumentowany w sposób nie budzący wątpliwości co do niezawinionego przez nią uchybienia temu terminowi. Nawiązując do treści wniosku należy podnieść, iż skarżący nie kwestionował faktu uchybienia terminowi do wniesienia skargi (wniosek ten złożył jednocześnie z wniesieniem skargi). Podniósł natomiast, iż decyzję organu podatkowego II instancji doręczono jego żonie, która z powodu zaawansowanej ciąży, i dolegliwości zdrowotnych z tym stanem związanych, o fakcie odebrania przesyłki pocztowej zapomniała poinformować jej adresata (wnioskodawcę) w terminie do złożenia skargi w sprawie. W ocenie Sądu, wskazaną okoliczność, która została poparta przez wnioskodawcę stosowną dokumentacją lekarską o ciąży żony - J.G., należało ocenić jako spełniającą wymóg uprawdopodobnienia, że do uchybienia terminowi w sprawie doszło na skutek zdarzeń za które skarżący nie może ponosić negatywnych konsekwencji procesowych. Jak wynika z akt sprawy, żona skarżącego odbierając adresowaną do niego korespondencję zobowiązała się do jej oddania adresatowi, co potwierdziła własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Niewątpliwym jest świetle obowiązujących przepisów u.p.s.a., że zaniechanie przekazania pisma adresatowi wywołuje negatywne dla niego konsekwencje. Z tej przyczyny oceniając przesłanki przywrócenia terminu należy mieć na uwadze także okoliczności związane z doręczeniem w trybie zastępczym pisma adresatowi. Rozróżnić bowiem trzeba sytuację, w której nieprzekazanie pisma adresatowi (przez osoby wskazane w treści art. 72 u.p.s.a.) nastąpiło na skutek ich niedbałości od sytuacji, w której z przyczyn od nich niezależnych nie mogły wykonać podjętego zobowiązania. W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie zapis art. 87 u.p.s.a. określający przesłanki warunkujące przywrócenie terminu, w części dotyczącej uprawdopodobnienia braku winy w opóźnieniu dokonania czynności procesowej odnosi się także do opisanej powyżej sytuacji, w której istnienie winy bądź jej brak dotyczyć będą osoby wskazanej w dyspozycji przepisu art. 72 u.p.s.a., która odebrała przesyłkę i zobowiązała się do jej oddania adresatowi. Tym samym pełne zastosowanie znajdą tu wypracowane na gruncie ww. przepisu poglądy orzecznictwa i doktryny. Przenosząc ww. rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że wskazane przez stronę (adresata przesyłki) okoliczności uprawdopodabniają brak winy po stronie osoby odbierającej przesyłkę. Jak wynika z treści wniosku oraz przedłożonych dokumentów żona skarżącego w dacie odbioru pisma była w ostatnich tygodniach ciąży i z uwagi na zły stan zdrowia korzystała ze zwolnienia lekarskiego. Prawdopodobne jest zatem twierdzenie, że z uwagi na stan emocjonalny i zdrowotny mogła nie oddać pisma adresatowi. Podejmując rozstrzygnięcie Sąd miał także na uwadze stanowisko Sądu Najwyższego, który na kanwie sporu ze stosunku pracy, podkreślił, iż stan ciąży należy uważać za okoliczność wyjątkową w rozumieniu art. 269 § 4 k.p., albowiem zazwyczaj towarzyszy mu szczególne zaangażowanie, które sprawia, że aktywność życiowa skierowana jest przede wszystkim na sprawy z tym stanem związane (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 1981 r., sygn. akt I PRN 12/81). Mając na uwadze wskazane okoliczności Sąd uznał zasadność wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie, o czym na podstawie art. 86 § 1 u.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.