I SA/Wr 65/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 sierpnia 2015 r. w Wydziale I w sprawie ze skargi A na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do listopada 2012 r. postanawia: odrzucić skargę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, pismem z dnia 29 stycznia 2015 r. wezwano podpisanego pod skargą adw. P.T. do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez: a) podanie wartości przedmiotu zaskarżenia; b) złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej; c) złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej - umowy spółki, zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie: p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, ww. wezwanie zostało doręczone podpisanemu pod skargą adwokatowi w dniu 7 lutego 2015 r. Braki formalne skargi nie zostały jednak uzupełnione. Mając na uwadze powyższe, pismem z dnia 1 czerwca 2015 r. zwrócono się o uzupełnienie braków formalnych skargi bezpośrednio do strony skarżącej, wzywając ją do: a) podania wartości przedmiotu zaskarżenia; b) złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej - umowy spółki, zgodnie z art. 29 p.p.s.a.; c) podpisania skargi w siedzibie Sądu lub nadesłania prawidłowo podpisanej skargi; w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka sądowa zawierająca ww. wezwanie została skierowana na adres strony skarżącej podany w skardze, a po dwukrotnym awizowaniu (w dniach: 16 i 24 czerwca 2015 r.) została zwrócona (po upływie czternastu dni od dnia pierwszego awizo) do Sądu z adnotacją: "nie podjęto w terminie". Skutek doręczenia ww. przesyłki, przyjęty w drodze tzw. fikcji prawnej, nastąpił w dniu 30 czerwca 2015 r. Sygn. akt I SA/Wr 65/15 Braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, której braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. W stanie faktycznym sprawy, Sąd dwukrotnie zwracał się o uzupełnienie braków formalnych skargi, pierwotnie - do podpisanego pod skargą adw. P.T, a wobec bezskuteczności tego wezwania - bezpośrednio do strony skarżącej. Podpisany pod skargą pełnomocnik został wezwany do: 1) podania wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 215 § 1 p.p.s.a.); 2) złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej (art. 46 § 3 p.p.s.a.); 3) złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, tj. umowy A (art. 29 p.p.s.a.). Wobec bezskuteczności tego wezwania, a przy tym podzielając pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 8 kwietnia 2011 r. (sygn. akt II OSK 597/11; LEX nr 992608), że "wykładnia art. 49 § 1 p.p.s.a., analizowana przez pryzmat konstytucyjnej zasady prawa do sądu, winna prowadzić do rozumienia tego przepisu w ten sposób, że skuteczność wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez osobę, która nie spełnia warunku uznania jej pełnomocnikiem procesowym zależy od zatwierdzenia tej czynności przez stronę", Sąd, po bezskutecznym wezwaniu skierowanym do pełnomocnika (który m.in. nie przedłożył pełnomocnictwa), wezwał następnie stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez: 1) podanie wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 215 § 1 p.p.s.a.); 2) podpisanie skargi w siedzibie Sądu lub nadesłanie prawidłowo podpisanej skargi (art. 46 § 1 pkt 4) p.p.s.a.); 3) złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej - umowę spółki (art. 29 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, przesyłka sądowa zawierająca ww. wezwanie nie została podjęta przez stronę skarżącą. Nie stwierdzając wadliwości w podjętej próbie bezpośredniego jej doręczenia stronie skarżącej, prawny skutek doręczenia ww. przesyłki Sąd przyjął na podstawie tzw. fikcji prawnej doręczenia. Sygn. akt I SA/Wr 65/15 Dokonując oceny skuteczności przyjętego w ten sposób doręczenia, wskazać należy na treść art. 73 p.p.s.a., który stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (tzn. w sposób właściwy lub zastępczy), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy - Prawo pocztowe lub w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (awizo), o którym jest mowa w § 2 art. 73 p.p.s.a. Awizo umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia. Stosownie zaś do art. 73 § 3 p.p.s.a. w przypadku niepodjęcia pisma w siedmiodniowym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym, niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia. Jeżeli w wyznaczonym terminie strona nie podejmie przesyłki przyjmuje się na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a., że pismo zostało jej doręczone z upływem ostatniego - czternastego dnia. W orzecznictwie sądów administracyjnych wyraża się pogląd, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, które to doręczenie jest oparte na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Oznacza to, że skuteczność doręczenia dokonanego w tym trybie zależy w szczególności od prawidłowego zawiadomienia adresata o pozostawieniu pisma, które może być odebrane. Domniemanie doręczenia pisma nie nastąpi zatem w razie niespełnienia warunków określonych w art. 73 § 2 i § 3 p.p.s.a. i nie wywoła skutków prawnych dla strony dokonującej czynności procesowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2014 r. II GSK 589/14, LEX nr 1447223) W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie warunki określone w art. 73 § 2 i § 3 p.p.s.a. zostały spełnione, gdyż z akt sprawy wynika, że przedmiotowa przesyłka była dwukrotnie awizowana w dniach 16 i 24 czerwca 2015 r. (dowód: k. 26 akt sądowoadministracyjnych), a jej zwrot do nadawcy (Sądu) nastąpił po upływie czternastu dni licząc od pierwszego awizowania. Uznać więc należy, że z dniem 30 czerwca 2015 r. (wtorek) doszło do jej skutecznego doręczenia stronie skarżącej. Zapoczątkowany tą datą bieg siedmiodniowego terminu na uzupełnienie braków formalnych skargi rozpoczął się w dniu 1 lipca 2015 r. i upłynął bezskutecznie z dniem 7 lipca 2015 r. (wtorek). Sygn. akt I SA/Wr 65/15 Okoliczność, że braki formalne skargi, uniemożliwiające nadanie skardze dalszego biegu, nie zostały uzupełnione, obligowała Sąd do odrzucenia wniesionej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) i § 3 p.p.s.a.