I SA/Wr 657/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi spółki A w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999 r. postanawia: odrzucić skargę U z a s a d n i e n i e: Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością A z siedzibą w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego we W. na wyżej oznaczoną decyzję. Pismem z dnia [...] (doręczonym w dniu [...]) skarżąca spółka wezwana została do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie zgodnie z przyjętym w spółce sposobem reprezentacji oraz do uiszczenia wpisu od skargi. Zarządzenie zawierało pouczenie, iż wykonanie tej czynności winno nastąpić w terminie 7 dni od daty otrzymania zarządzenia. Skarżąca spółka nie zastosowała się do tego pouczenia i skarga nie została podpisana przez drugiego członka zarządu lub prokurenta spółki. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.. 1270) podpis strony wnoszącej skargę stanowi warunek konieczny skargi. Z aktualnego odpisu z rejestru przedsiębiorców Nr KRS [...] wynika, iż do składania oświadczeń w imieniu skarżącej spółki wymagana jest współdziałanie dwóch członków zarządu albo jednego członka zarządu łącznie z prokurentem. Natomiast skarga w niniejszej sprawie została podpisana wyłącznie przez jednego członka zarządu, co oznacza, iż nie został spełniony wymóg prawidłowej reprezentacji skarżącej spółki. Stanowi to więc brak formalny skargi, który uniemożliwia Sądowi nadanie sprawie biegu. W tej sytuacji zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 powołanej wyżej ustawy skarga podlega odrzuceniu. Z tych przyczyn Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2004 r. w sprawie o sygnaturze akt I SA/Wr 2529/02 Wojewódzki Sąd Administracyjna we Wrocławiu nie uwzględnił kolejnego wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, odmawiając zmiany postanowienia oddalającego wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Strona skarżąca – działająca za pośrednictwem radcy prawnego - wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, nie uiszczając jednocześnie wpisu stałego przewidzianego od tego środka zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193) wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych - 100 zł. Natomiast według przepisu art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, odrzuca się bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Z kolei w myśl przepisu art. 178 w związku z przepisem art. 197 § 2 ustawy procesowej wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, w którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z akt sprawy wynika, iż pełnomocnik strony skarżącej nie uiścił od wniesionego środka zaskarżenia wpisu stałego, a tym samym uchybił wymogowi formalnemu, ustanowionemu dla pism wnoszonych przez profesjonalnego pełnomocnika, od którego - z racji jego zawodowej znajomości regulacji postępowania sądowo-administracyjnego – oczekuje się realizacji dyspozycji wyrażonych w stosownych przepisach prawa procesowego, bez konieczności wzywania do uzupełnienia braków, wynikających z niezastosowania odpowiednich regulacji. Wobec nie wykonania ciążącego na reprezentującym stronę skarżącą radcy prawnym obowiązku, Sąd zobowiązany jest - zgodnie z powołanym wyżej unormowaniem ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucić zażalenie na oznaczone w rubrum postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Dlatego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.