I SA/Wr 664/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A. s.c. we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 19 marca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 19 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że przymusowe wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie wyrządzeniem skarżącej znacznej szkody majątkowej spowodowanej koniecznością zapłaty znaczącej, w obecnych warunkach rynkowych, kwoty, podczas gdy decyzja ta jest obarczona istotną wadą prawną. Jak podniosła, na dzień wniesienia skargi (18 kwietnia 2013 r.) jej zaległość podatkowa w podatku akcyzowym wynosi ponad 300.000 zł. Sama spółka znajduje się natomiast w trudnej sytuacji finansowej, wobec czego zapłata podatku może spowodować trudne do odwrócenia skutki – rozwiązanie spółki z powodu jej niewypłacalności i ogłoszenia upadłości jej wspólników. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli uzna, że spełniona jest ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane. Chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienia NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06 i z dnia 2 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OZ 308/09). Ponadto, prawdopodobieństwo wystąpienia skutków o jakich mowa wyżej, winno być poparte stosowną dokumentacją wskazującą na aktualny stan finansowy wnioskodawcy. Podkreślenia również wymaga, że powołana regulacja nie uprawnia do dokonywania oceny wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej przez pryzmat zgłoszonych w skardze zarzutów przeciwko skarżonej decyzji. Prowadziłoby to bowiem do merytorycznego rozpoznania skargi, co na tym etapie postępowania, nie jest dopuszczalne. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku, Sąd stwierdził, że wniosek skarżącej o udzielenie ochrony tymczasowej nie zasługuje na uwzględnienie. Strona, argumentując przedmiotowy wniosek, odwołuje się bowiem do ogólnikowych twierdzeń, użytych w regulacji prawnej, to jest, że konieczność zapłaty podatku stwarza dla skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Jedynym dodatkowym uzasadnieniem wniosku jest okoliczność, że egzekucja kwoty zobowiązania może spowodować rozwiązanie spółki. Taka argumentacja, zdaniem Sądu, nie może być jednak oceniona za wystarczającą do uwzględnienia wniosku. Nie została bowiem poparta żadnymi konkretnymi danymi, z których wynikałaby zła kondycja finansowa strony skarżącej. Tym samym nie było podstaw do uznania, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.