I SA/Wr 699/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Janusz Zubrzycki, Sędzia NSA - Halina Betta (sprawozdawca), Sędzia NSA - Andrzej Szczerbiński, Protokolant - Rafal Jaroch, po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi K. B. na decyzję Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nadania numeru identyfikacji podatkowej p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie sądowe. Skarżący J. C. w dniu [...] dokonał zgłoszenia identyfikacyjnego w Urzędzie Skarbowym w D. Decyzją z dnia [...]został nadany podatnikowi numer identyfikacji podatkowej (NIP) [...]. Od powyższej decyzji podatnik wniósł odwołanie stwierdzając, że decyzja organu I instancji zawiera niezgodne z prawdą stwierdzenie: "Urząd Skarbowy nadaje zgłaszającemu J.C.". Odwołujący nie zgadza się z literalnym brzmieniem decyzji administracyjnej, bowiem nie jest osobą zgłaszającą a fakt dokonania obowiązku ewidencyjnego w Urzędzie Skarbowym w D. jest konsekwencją pisma [...]w W. z dnia [...], w którym to organ rentowy zobowiązał podatnika do ubiegania się o NIP. Ponadto strona powołuje się w odwołaniu na regulację art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych twierdząc, że będąc podmiotem (inwalida wojenny - wojskowy) objętym zwolnieniem przedmiotowym na mocy cyt. przepisu nie jest podatnikiem w rozumieniu obowiązujących przepisów prawa podatkowego, a tym samym ustawy z dnia 13 października 1995r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Izba Skarbowa we W. ustaliła że w dniu [...]wpłynęło do Urzędu Skarbowego w D. zeznanie podatkowe [...]za 1995r. w którym to wykazano dochód w kwocie [...]oraz pobrano zaliczkę na podatek dochodowy w wysokości [...]. W związku z powyższym strona odwołująca osiągając dochody opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych i rozliczając je za rok podatkowy 1995r. w Urzędzie Skarbowym w D. stała się podatnikiem na mocy art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 1980r. o zobowiązaniach podatkowych (tj. Dz. U. z 1993r. Nr 134 poz. 486( w zw. z art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1999r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. nr 80, poz. 350 ze zm.). W tym stanie Izba Skarbowa we W. decyzją z dnia [...]nr [...] utrzymała w mocy decyzję organu I instancji. Decyzja organu odwoławczego stała się przedmiotem skargi wniesionej przez podatnika do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze strona skarżąca podtrzymała zarzuty podniesione w postępowaniu odwoławczym. Nadto skarga zawiera dodatkową informację dotyczącą świadczenia emerytalnego jakie otrzymał skarżący od [...]. do końca sierpnia 1995r. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W dniu [...]wpłynęło do Sądu pismo Urzędu Stanu Cywilnego w D. informujące iż skarżący zmarł [...] przedstawiając odpis skrócony aktu zgonu [...]. W tej sytuacji zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) Sąd umorzył postępowanie sądowe, ponieważ przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Decyzja bowiem o nadaniu NIP wygasa w przypadku zgonu podatnika. Zgodnie z art.1 2 ustawy z dnia 13.10.1995r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników (Dz. U. Nr 142, poz. 702 ze zm.). Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.