I SA/Wr 705/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryka Łysikowska po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Przedmiotem skargi H.S. (dalej: wnioskodawca, skarżący) jest wskazana w sentencji interpretacja indywidualna Ministra Finansów w przedmiocie podatku od towarów i usług. Skarżący złożył wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową. We wniosku skarżący podał, że w dniu 27 sierpnia 1992 r. na podstawie umowy darowizny otrzymał dwie działki rolne o łącznej powierzchni 5,13 ha (działki: nr [...] i nr [...]). Uchwalonym w dniu 28 września 2001 r. planem zagospodarowania przestrzennego działki zostały przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. W dniu 13 września 2004 r. decyzją wójta został zatwierdzony podział części działki nr [...], z której wydzielono 7 działek przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową. Pozostała część działki nr [...] nie zmieniła swojego charakteru. Grunt obejmujący 7 wskazanych działek skarżący zamierzał sprzedać w całości, jednakże nie znalazł nabywcy. W lipcu 2006 r. sprzedał działkę nr [...], a w czerwcu 2007 r. działkę nr [...], uiszczając od tych czynności podatek VAT. Skarżący sformułował pytanie czy w przedstawionym stanie faktycznym zobowiązany był do zapłaty podatku VAT, jednocześnie przedstawiając własne stanowisko w sprawie, zgodnie z którym brak było takiego obowiązku, gdyż czynności nie zostały dokonane w ramach działalności gospodarczej. Skarżący oświadczyła, że jest rolnikiem i nie prowadzi działalności gospodarczej. W wydanej w sprawie interpretacji podatkowej Minister Finansów uznał przedstawione stanowisko za nieprawidłowe. Powołując się na art. 2 pkt 15 i 19, art. 5 ust. 1, art. 15 ust. 1 i 2, art. 41 ust. 1, art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), dalej: ptu, organ stwierdził, że wnioskodawca posiada status podatnika i dokonał czynności, które noszą znamiona częstotliwości i jako takie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 22%. Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, żądając jego uchylenia, zarzucając naruszenie art. 14 e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. 2005, Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz art. 15 ust. 1 ptu, poprzez przyjęcie, że wnioskodawca sprzedając majątek prywatny wykonuje te czynności w ramach działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 134 § 1 sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że rozpoznający sprawę sąd zobowiązany jest wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze oraz dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet gdy dany zarzut nie został podniesiony. Orzeczeniem z 9 marca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny, w sprawie o sygn. akt I FSK 2134/08 w oparciu o art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. U.E. C 115 z 9 maja 2008 r.) postanowił o skierowaniu do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego: Czy do rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. U.E. z 2006 r. L 347/1, ze zm.), który dokonuje sprzedaży działek służących jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), ma zastosowanie art. 16 tej dyrektywy uznający za dostawę odpłatną jedynie takie przeznaczenie aktywów przedsiębiorstwa na cele prywatne podatnika lub inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, jeżeli podatek od tych aktywów podlegał w całości lub w części odliczeniu? Czy rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy 2006/112/WE, który dokonuje sprzedaży działek służących uprzednio jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), należy uznać za podatnika zobowiązanego do rozliczenia VAT z tytułu tej sprzedaży na zasadach ogólnych? Na mocy art. 125 § 1 pkt 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten stanowi również podstawę do zawieszenia postępowania w przypadku, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - toczącego się przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz J.P. Tarno wyd. 2 LexisNexis 2006). W świetle okoliczności niniejszej sprawy Sąd uznał, że także w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie o legalności zaskarżonego aktu uzależnione jest od odpowiedzi Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na powyżej przedstawione pytania prejudycjalne. W rezultacie zasadne jest zawieszenie postępowania sądowego z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.