I SA/Wr 710/07

WyrokWSA we Wrocławiu2007-07-18

Skład orzekający: Ireneusz Dukiel, Katarzyna Radom, Alojzy Wyszkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wydatki poniesione na zakup telekart i pakietów telefonów komórkowych mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, a tym samym czy podatek naliczony od tych wydatków podlega odliczeniu w podatku od towarów i usług, jeśli podatnik nie przedstawił racjonalnego uzasadnienia związku tych wydatków z przychodem?
Ratio decidendi
Wydatki na zakup telekart i pakietów telefonów komórkowych nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodu, a tym samym podatek naliczony od tych wydatków nie podlega odliczeniu, jeśli podatnik nie przedstawił racjonalnego uzasadnienia związku tych wydatków z przychodem. Organy podatkowe zasadnie odmówiły prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdy podatnik nie wykazał związku przyczynowo-skutkowego między poniesionymi wydatkami a uzyskanym przychodem, a jego argumentacja była niespójna i nie znajdowała potwierdzenia w zebranych dowodach.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi Z. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W., która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. określającą zobowiązanie w podatku od towarów i usług za sierpień 2002 r. Organ odwoławczy nie zgodził się z podatnikiem co do możliwości rozliczenia podatku naliczonego od faktur za zakup telekart i pakietów telefonów komórkowych, uznając te wydatki za nieuzasadnione w kontekście niewielkiej liczby zatrudnionych pracowników i posiadanych już numerów telefonów. Skarżący zarzucił organom naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, w tym błędne odmówienie prawa do odliczenia podatku naliczonego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Sędziowie : Sędzia WSA Katarzyna Radom Asesor WSA Alojzy Wyszkowski (sprawozdawca) Protokolant: Barbara Głowaczewska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 lipca 2007 r. sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za sierpień 2002r. oddala skargę. Dyrektor Izby Skarbowej we W. po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] Z. R. decyzją z dnia [...] [...] wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] Nr [...] określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za sierpień 2002 r. w wysokości [...]. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu podatkowego pierwszej instancji co do braku podstaw do rozliczenia podatku naliczonego przez Z. R. z faktury VAT wystawione przez firmę A R. S. z O. : - nr [...] z dnia [...] na kwotę podatku VAT w wysokości [...], - nr [...] z dnia [...] na kwotę podatku VAT w wysokości [...], - nr [...] z dnia [...] kwotę podatku VAT w wysokości [...]. Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że wydatki poniesione na zakup telekart w ilości Simplus 30 – [...] szt, Simplus 50- [...] szt, Simplus 150 – [...] szt. oraz pakietów simplus Motorola V2288 i Siemens A36 nie są zasadne z uwagi, ze podatnik zatrudniał w 2002 r. tylko [...] pracowników tj. pracownika biurowego oraz kierowcę zaopatrzeniowca, a od końca kwietnia 2002 r. przyjęto na staż bezrobotnego na stanowisko referenta administracyjnego. Korzystając w 2002 r. z usług telekomunikacji stacjonarnej (obejmującej dwa numery) koszt połączeń z tego tytułu wynosił [...] oraz komórkowej (od stycznia do września [...] numery, w październiku [...] i od listopada do grudnia [...] numerów) na kwotę [...]. Organ odwoławczy nie podzielił oświadczenia podatnika złożonego w dniu [...], że dla stworzenia sieci tańszych połączeń telefonii komórkowej doradca operatora A uwarunkował tańsze naliczanie impulsów - posiadaniem co najmniej [...] numerów telefonów. Jednocześnie podatnik zaznaczył, że [...] numery telefonów były nieużywane i płacił jedynie abonament do czasu istnienia promocji. Natomiast w piśmie z dnia [...] Z. R. oświadczył, że [...] telefony komórkowe były wykorzystywane przez niego i jego pracowników, a pozostałe [...] są nieużywane - awaryjne. Zakup natomiast telefonów na kartę oraz kart nastąpił w celu zmniejszenia rozmów z posiadanych komórkowych sieci GSM. Organ podatkowy uznał, iż brak jest racjonalnych podstaw dla konieczności zakupu dodatkowych dwóch pakietów jak i tak znacznej ilości kart w przypadku, gdy podatnik dysponuje już tak duża ilością numerów telefonii – [...] (nie używając [...]) - zarówno stacjonarnej jak i komórkowej. Racjonalnego uzasadnienia tego stanu rzeczy nie przedstawił sam podatnik. Jego argumentacja, że nagminnie przekraczano czas abonamentowy i dlatego konieczne był zakup tak znacznych ilości kart telefonicznych w miesiącu sierpniu nie znajduje uzasadniania, gdyż po zakupie kwestionowanych kart nie stwierdzono zmian polegających na zmniejszeniu opłat za rozmowy telefoniczne poza abonamentowe. Dyrektor Izby Skarbowej nie podzielił argumentacji podatnika podanej w piśmie z dnia [...], że nagminnie przekraczano czas abonamentowy i dlatego konieczny był zakup takiej ilości kart telefonicznych w miesiącu sierpniu, ponieważ nie znajduje to uzasadnienia, gdyż po zakupie kart telefonicznych w miesiącu sierpniu nie stwierdzono zmian wysokości opłat za rozmowy (bez abonamentu) w 2002 r., które kształtują się w granicach [...] – [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej j ą decyzji organu I instancji, której zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego: • art. 2 art. 8 , art. 20, art. 22, art. 31 pkt 3, art. 32, art. 37, art. 84, art. 217 Konstytucji RP, • art. 120, art. 121, art. 122, art. 124, art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 188, art. 189, art. 191, art. 210 § 4, art. 229 Ordynacji podatkowej, • art. 25 ust. 1 z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku VAT, poprzez błędne przyjęcie, iż organ podatkowy : - bezpodstawnie odmówił prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z art. 25 ust. 1 ustawy VAT, - obciążył podatnika ciężarem udowodnienia co do wykazania istnienia związku przyczynowo-skutkowego konkretnych wydatków z uzyskanym przychodem, - oparł się w całości postępowania na zasadzie określonej w art. 6 kodeksu cywilnego, mimo iż zasadę tę ustawodawca pominął w znowelizowanej ordynacji podatkowej W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Według art. 1 § 2 powołanej ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Określone w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) podstawy prawne uwzględnienia skargi ograniczone zostały do naruszenia prawa, a zatem kontrolując decyzję administracyjną sąd bada zgodność z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istota sporu zaistniałego pomiędzy stronami dotyczy w przedmiotowej sprawie oprócz zarzutów co do braku podstaw do rozliczenia podatku naliczonego z częścią wydatków poniesionych na zakup telekart w łącznej ilości [...] szt. oraz pakietów simplus Motorola V2288 i Siemens A36 kwestii pominięcia podatnika w prowadzonym postępowaniu. Zarzutu skarżącego co do naruszenia przez organ II instancji prawa procesowego przez próbę pominięcia strony w postępowaniu podatkowym i doręczenie decyzji byłemu pełnomocnikowi jest bezpodstawny. Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. nr [...] z dnia [...] została skierowana i doręczona skarżącemu w dniu [...] o czym świadczy dowód potwierdzenia odbioru. W niniejszej sprawie organ odwoławczy o cofnięciu pełnomocnictwa dowiedział się dnia [...] z pisma przekazanego przez Urząd Skarbowy w O., gdzie strona zawiadomił organ I instancji o odwołaniu udzielonego w dniu [...] pełnomocnictwa udzielonego M. Ł. Mając powyższe na uwadze zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we W. została skierowana i doręczona skarżącemu w dniu [...], jak również z ostrożności procesowej doręczona p. M. Ł., która została przez Z. R. ustanowiona jego pełnomocnikiem a pełnomocnictwa tego przed organem odwoławczym podatnik nie wycofał. W przedmiotowej sprawie kwestią sporną są poniesione przez skarżącego wydatki dot. zakupu telekart w łącznej ilości [...] szt. oraz pakietów simplus Motorola V2288 i Siemens A36. Zasadnie Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że poniesione wydatki nie miały związku z przychodem uzyskanym przez skarżącego z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. W 2002 r. skarżący zatrudniał tylko [...] pracowników - pracownika biurowego oraz kierowcę zaopatrzeniowca, a od końca kwietnia 2002 r. przyjął dodatkowo na staż bezrobotnego na stanowisko referenta administracyjno biurowego. Biorąc zatem pod uwagę liczbę pracowników ([...] osoby łącznie ze skarżącym), organ zasadnie stwierdził brak racjonalnych podstaw dla uzasadnienia konieczności zakupu dodatkowych [...] pakietów telefonów Motorola na karty Simplus w sytuacji, gdy skarżący dysponował już [...] telefonami stacjonarnymi i abonamentowymi telefonami komórkowymi w ilości - od stycznia do września [...] numery, w październiku [...] i od listopada do grudnia [...] numerów. Uzasadnienia tego stanu rzeczy nie przedstawił też sam skarżący zmieniając przy tym, swoje uzasadnienie na każdym z etapów postępowania. W dniu [...] Skarżący oświadczył, że [...] telefony komórkowe były wykorzystywane przez niego i jego pracowników, a pozostałe [...] są nieużywane - awaryjne. Natomiast w piśmie z dnia [...] oświadczył, że dla stworzenia sieci tańszych połączeń telefonii komórkowej (tańsze naliczanie impulsów przy posiadaniu co najmniej [...] numerów telefonów), z [...] numerów telefonów nie korzystał a jedynie płacił abonament do czasu istnienia promocji. Zatem zasadnie organy podatkowe przyjęły, iż zakup dodatkowego pakietu Simplus Motorola i Simens oraz telekart w łącznej ilości [...] szt. nie miał wpływu na zmniejszenie kosztów rozmów, a posiadane telefony komórkowe w pełni zaspakajały potrzeby podatnika, a tym samym brak było podstaw do uznania tego wydatku za koszt uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych Konsekwencją nie uznania powyższego wydatku za koszt uzyskania przychodu był wynikający z art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT brak prawa do rozliczenia od tego zakupu podatku naliczonego. Twierdzenie strony, że organy podatkowe nie zauważają we wzroście obrotu o [...] związku z kwestionowanymi kosztami i negują prawo do odliczenia podatku naliczonego oraz o podanie podstawy prawnej limitującej ilość posiadanych aparatów telefonicznych i uzasadnienie dlaczego zakup pakietu simplus nie miał wpływu na zmniejszenie kosztów, ponieważ na wzrost obrotu wpłynął fakt wystawienia przez Skarżącego faktury na sprzedaż dwóch autobusów dla A B. Sp. z o.o. na kwotę netto [...] -podatek VAT należny [...] /w tym jednego z autobusów już w dniu [...]/. Jednak na dostawę w/w autobusów Skarżący zawarł umowę w dniu [...] co wskazuje na brak związku wydatków poniesionych w sierpniu 2002 r. z przychodem tego miesiąca, który wynikał z realizacji wcześniejszej umowy. Analiza przeprowadzona przez organ odwoławczy dotycząca wpływu zakupu kart telefonicznych na zmniejszenie kosztów transportowo – akwizycyjnych jest prawidłowa i wskazuje, że zakup telekart w łącznej ilości [...] szt. oraz pakietów simplus Motorola V2288 i Siemens A36 nie miało wpływu na zmniejszenie kosztów na które powoływał się podatnik. Stwierdzić należy więc brak prawa do rozliczenia podatku naliczonego od tego zakupu o art. 25 ust. 1 pkt 3 o ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 11 poz. 50 ze zm.). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło