I SA/Wr 730/10
PostanowienieWSA we Wrocławiu2011-05-09
Skład orzekający: Michał Kazek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wynagrodzenie adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu spółki powinno być ustalone według stawki dla spraw dotyczących należności pieniężnych, czy według stawki dla innych spraw?Ratio decidendi
Wynagrodzenie adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie dotyczącej odpowiedzialności podatkowej członka zarządu spółki za zaległości podatkowe należy ustalić według stawki dla 'innych spraw' (nie dotyczących bezpośrednio należności pieniężnych), a następnie podwyższyć o podatek od towarów i usług. Stawka ta wynosi 240 zł plus VAT.Stan faktyczny
Wniosek adwokata M. W. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą odpowiedzialności podatkowej członka zarządu spółki. Strona skarżąca uzyskała prawo pomocy, ustanowiono jej adwokata z urzędu, który reprezentował ją w postępowaniu zakończonym oddaleniem skargi. Adwokat złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi M. W. wynagrodzenie w kwocie 295,20 zł (w tym VAT) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku adwokata M. W. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej jako członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe tej spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2004 postanawia: przyznać adwokatowi M. W. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wynagrodzenie w kwocie 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 (słownie: pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu.
W sprawie, prawomocnym postanowieniem z dnia 8 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał R. M. prawo pomocy w zakresie obejmującym również ustanowienie adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka we W. wyznaczyła stronie skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M. W.
Ustanowiony z urzędu adwokat reprezentował skarżącego w postępowaniu sądowym prowadzącym do wydania przez Sąd w dniu 17 marca 2011 r. wyroku oddalającego skargę na oznaczoną w sentencji decyzję. Do protokołu rozprawy w dniu 8 marca 2011 r. substytut pełnomocnika procesowego z urzędu złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy z urzędu oraz oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone.
W sprawie zważono, co następuje.
Stosownie do brzmienia art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163 poz. 1348 ze zm. – dalej Rozporządzenie) w § 19 wprowadziło zasadę, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Z kolei w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a, b i c Rozporządzenia ustalone zostały stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji. Przepis ten przewiduje odpowiednie stawki za czynności adwokackie w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (lit. a), za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego (lit. b) oraz w innej sprawie (lit. c).
Sprawa ze skargi na decyzję w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej jako członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe tej spółki zaliczana jest do kategorii spraw określonych w wyżej powołanym przepisie lit. c pkt 1 ust. 1 § 18 Rozporządzenia.
Dlatego stawka wynagrodzenia ustanowionego w sprawie adwokata za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji wynosi 240zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia).
Stosownie do § 2 ust. 3 Rozporządzenia w sprawach, których strona korzysta
z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą
w dniu orzekania o tych opłatach. Ponieważ stawka podatku od towarów i usług wynosi 23% (art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podatek, o który podwyższeniu podlega wynagrodzenie adwokata, wynosi w sprawie 55,20 zł (23% kwoty 240 zł).
Reasumując, referendarz sądowy postanowił przyznać ustanowionemu z urzędu adwokatowi wynagrodzenie za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej kwocie 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100), na którą to kwotę składają się: wynagrodzenie - 240 zł oraz podatek od towarów i usług – 55,20 zł.
Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu znajduje oparcie w wyżej wskazanych przepisach prawa oraz w art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło