I SA/Wr 737/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Kamila Paszowska - Wojnar, Sędziowie: sędzia WSA Piotr Kieres, sędzia WSA Maria Tkacz- Rutkowska (sprawozdawca), Protokolant: referent Paweł Poźniak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w W. przy udziale "A" spółki z o.o. z siedzibą w W. (wcześniej: "B" spółka z o.o. z siedzibą w W.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za okres od stycznia do września 2018 r. oddala skargę w całości. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta W. z 31 października 2018 r. nr [...] odmawiającą A. spółce z o.o. z siedzibą w W. (obecnie pod firmą: AA. sp. z o.o. zs. w W.) stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za miesiące od stycznia do grudnia 2018 r. i umorzyło postępowanie w sprawie. Jak wynika z akt sprawy A. sp. z o.o. zs. w W. (dalej: Spółka, Skarżąca) wnioskiem z dnia 27.09.2018 r. (uzupełniony pismem z dnia 10.10.2018 r.) wystąpiła do Prezydenta Miasta W. o stwierdzenie nadpłaty podatku od nieruchomości za 2017 r. i 2018 r., twierdząc, że przysługuje Spółce zwolnienie z tego podatku przyznane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na trenie W. Specjalnej Strefy Ekonomicznej "Invest Park" (dalej: WSSE "Invest Park"), które wynika z art. 10 ust. 1 ustawy z 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustawy (Dz. U. z 2003 r., nr 188, poz. 1840 ze zm. – dalej: ustawa zmieniająca). Wraz z wnioskiem Spółka przesłała stosowne korekty deklaracji. Spółka uważa, że ma prawo do korzystania ze zwolnienia w podatku od nieruchomości za 2017 i 2018 r. ponieważ jej zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie WSSE "Invest Park" zostało przedłużone do dnia 31.12.2026 r. Wyjaśnia, że jest przedsiębiorcą, który prowadzi działalności gospodarczą WSSE "Invest Park", na podstawie zezwolenia nr 2 z dnia 21.02.1998 r. (tj. uzyskanego przez dniem 1.01.2001 r.). Zezwolenie to zostało zmienione zgodnie z wnioskiem Spółki z dnia 16.08.2004 r. (tj. przed wyznaczonym terminem, który określono na dzień 31.12.2007 r.) decyzją Ministra Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9.09.2004 r. Zmiana zezwolenia polegała na zastosowaniu do Spółki przepisów dotyczących zwolnień podatkowych, określonych na nowych zasadach w art. 5 ustawy zmieniającej oraz wpisanie w miejsce dotychczasowej nazwy Spółki, nowej nazwy firmy, tj. A. sp. z o.o. w W., pod którą Spółka kontynuuje prowadzenie działalności gospodarczej. Zezwolenie na prowadzenie działalności w WSSE "Invast Park" zostało udzielone Spółce do dnia 28.05.2017 r. (pkt II zezwolenia nr 2 z dnia 21.01.1998 r.) Spółka pismem z dnia 23.01.2015 r. zwróciła się do Ministra Gospodarki o zmianę zezwolenia nr 2 przez zastąpienie dotychczasowego brzmień pkt II, dotyczącego terminu obowiązywania zezwolenie, tj. z dnia 28.05.2017 r. na dzień 31.12.2026 r. Wniosek ten uzasadniła m in. niewykorzystaniem, w terminie wskazanym w zezwoleniu, w pełni limitu przysługującej Spółce pomocy publicznej w związku z kryzysem gospodarczym. Minister Gospodarki decyzja z dnia 7.05.2015 r. odmówił Spółce zmiany ww. zezwolenia, powołując przepisy art. 16 ust. 4-6 i art. 19 ust. 4 ustawy z 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t.j.: Dz. U. z 2015 r., poz. 282 – dalej : ustawa sse). W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Minister Gospodarki decyzją z dnia 7.08.2015 r. utrzymał w mocy wcześniejsze rozstrzygnięcie z dnia 7.05.2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi Spółki na tę decyzję, wyrokiem z dnia 10.06.2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 2944/15 uchylił decyzje organu wydane w obu instancjach i stwierdził, że w sprawie ma zastosowanie art. 11 ust. 9 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1829 – dalej u.s.d.g.), zgodnie z którym jeśli organ nie rozpoznał wniosku w terminie, uznaje się, że wydał rozstrzygnięcie zgodne z wnioskiem przedsiębiorcy, chyba że przepisy ustaw odrębnych ze względu na interes publiczny stanowią inaczej. Zdaniem Sądu, Minister Gospodarki, odmawiając Spółce zmiany zezwolenie w sposób opisany we wniosku z dnia 23.01.2015 r., dopuścił się naruszenia zarówno art. 11 ust. 9 u.s.d.g. jak i zasady praworządności wyrażonej w art. 7 Konstytucji RP w zw. z art. 6 i 7 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowanie administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. – dalej: k.p.a.). Sąd w ww. wyroku stwierdził wyraźnie, że z uwagi na niedochowanie miesięcznego terminu rozpoznania sprawy należy uznać, iż zastosowanie ma fikcja pozytywnego rozstrzygnięcia sprawy, wynikająca z art. 11 ust. 9 u.s.d.g. i podkreślił, że intencją złożonego przez Spółkę wniosku było jedynie wydłużenie terminu obowiązywania zezwolenia, co nie wpływa na zwiększenie pomocy publicznej, a jedynie na jej wykorzystanie. Wymieniany wyżej wyrok WSA w Warszawie jest prawomocny, bowiem Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15.11.2017 r. (sygn. akt II GSK 441/17) oddalił skargę kasacyjną od tego wyroku wniesioną przez Ministra Gospodarki. Prezydent Miasta W. decyzją z dnia 31.10.2018 r. odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za okres od stycznia do grudnia 2018 r. Wyjaśnił, że nie kwestionuje prawa Spółki do korzystania ze zwolnienia z podatku od nieruchomości do dnia 28.05.2017 r., tj. do dnia ważności posiadanego przez Spółkę zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej w WSSE "Invest Park". Powołując się na prawomocny wyrok WSA w Warszewie z dnia 10.06.2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 2944/16 organ podatkowy podkreślił, że nie kwestionuje orzeczeń Sądów i przyjmuje, że Spółka posiada obecnie zezwolenie ważne do końca 2026 r. Nie oznacza to jednak, że Spółce przysługuje w dalszym ciągu zwolnienie z podatku od nieruchomości. Spółka wystąpiła bowiem ponowienie z wnioskiem o zmianę zezwolenie na prowadzenie działalności w WSSE ‘Invest Park" w dniu 23.01.2015 r., co oznacza, że wniosek nie został złożony zgodnie z art. 6 ustawy zmieniającej, który w ust. 5. przewidział, jako ostateczny termin składania wniosków dzień 31.12.2007 r. Tym samym nie został spełniony warunek "zmiany stosownie do przepisów art. 6" o jakim mowa w art. 10 ust. 1 ustawy zmieniającej. Ponieważ termin do złożenia takiego wniosku został w sposób oczywisty przekroczony przez Spółkę, to, wg organu I instancji, mimo że przedłużono obowiązywanie zezwolenia nr 2 do końca 2026 r. i tak Spółce zwolnienie z podatku od nieruchomości nie przysługuje, poczynając od czerwca 2017 r. W odwołaniu, wnosząc o uchylenie decyzji, Spółka zarzuciła naruszenie: - art. 6 ust. 1 ustawy zmieniającej przez uznanie, że Spółka nie złożyła, zgodnie z tym przepisem, wniosku o zmianę zezwolenia polegającą na zastosowaniu do Spółki przepisów dotyczących zwolnień podatkowych określonych w art. 5 tej ustawy w miejsce dotychczasowych przepisów, obowiązujących do dnia 31.12.2000 r., podczas gdy wniosek taki został złożony w dniu 16.08.2004 r.; - art. 10 w zw. z art. 6 ust. 5 ustawy zmieniającej przez odmowę uznania zwolnienia Spółki z podatku od nieruchomości w 2018 r. z powodu uznania, że Spółka nie wystąpiła w ustawowym terminie o zmianę, polegającą na zastosowaniu do Spółki przepisów dotyczących zwolnień podatkowych, a uczyniła to dopiero w 2015 r. - art. 75 § 4a ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm. – dalej: O.p.)., przez odmowę stwierdzenia nadpłaty, mimo spełnienia przesłanki z art. 10 ust. 6 ustawy zmieniającej, tj. Spółka przez cały czas posiada jedno zezwolenie strefowe nr 2, które było zmieniane i obowiązuje do dnia 31.12.2026 r.; - art. 7 k.p.a. w zw. z art. 122 O. p. przez wybiórcze, a nie wszechstronne zbadania sprawy i błędną ocenę materiału dowodowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po ponownym rozpoznaniu sprawy w wyniku wniesionego odwołania, uchyliło decyzję organu I instancji w całości i umorzyło postępowanie w sprawie. Zdaniem Kolegium okoliczność złożenia przez Spółkę kolejnego wniosku z dnia 23.01.2015 r. (o zmianę zezwolenia nr 2 z dnia 21.01.1998 r.) nie wyklucza faktu, że w 2004 r. Spółka wystąpiła, na podstawie art. 10 w zw. z art. 6 ust. 1 ustawy zmieniającej o zmianę zezwolenia i zmianę taką uzyskała. Zasady i tryb ustanawiania specjalnych stref ekonomicznych w Polsce oraz szczególne zasady i warunki prowadzenia na ich terenie działalności gospodarczej określa ustawa z 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (u.s.s.e). Do dnia 1.01.2001 r. w art. 16 tej ustawy znajdował się ust. 9, stanowiący, że " zezwolenia udziela się na czas oznaczony". Na podstawie ustawy z 16 listopada 2000 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z nr 117, poz. 1228 - dalej: ustawa o zmianie u.s.s.e.), która weszła w życie od dnia 1.01.2001 r., nowe brzmienie otrzymał art. 16, w którym po zmianie nie ma już zapisu, że "zezwolenie udziela się na czas oznaczany". Zmieniony został wówczas także art. 19, którego ust. 1 otrzymał nowe brzmienie, niezmienione do chwili obecnej, iż "zezwolenie wygasa z upływem okresu, na jaki została ustanowiona specjalna strefa ekonomiczna". Powiązanie okresu obowiązywania zezwolenie z okresem działania strefy jest, zdaniem organu odwoławczego, dodatkowym argumentem wskazującym, że zamiarem ustawodawcy nie było udzielanie zezwoleń na czas określony, ale ustalenie zasady, zgodnie z którą podmioty gospodarcze, które uzyskały zezwolenie na prowadzenie działalności w strefie, mogą prowadzić tę działalność w czasie, którego jedynym ograniczeniem będzie zakończenie działalności strefy. WSSE "Invest Park" ustanowiona została rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 15.04.1997 r. w sprawie ustanowienia wałbrzyskiej strefy ekonomicznej (Dz. U. z 1997 r., nr 46, poz. 290) na okres 20 lat (§1 ust. 4). Obecnie na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15.12.2008 r. w sprawie wałbrzyskiej specjalnej strefy ekonomicznej (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1992) okres działania strefy został przedłużony do dnia 31.12.2026 r. Organ odwoławczy powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14.02.2017 r. sygn. akt II GSK 3851/16, z którego wynika, że wniosek o zmianę czasu obowiązywania zezwolenia nie był limitowany cezurą czasową do 2007 r. Przyjęcie takiego limitu tworzyłoby nierówną wobec prawa sytuację podmiotów działających w specjalnej strefie ekonomicznej. Uwzględniając ustalenia faktyczne, w szczególności fakt, że zezwolenie nr 2, z którego korzysta Spółka obowiązuje do dnia 31.12.2026 r. Kolegium stwierdziło, że wniosek Spółki z dnia 27.09.2018 r. o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za okres od stycznia do grudnia 2018 r. w kwocie 48.528 zł jest zasadny. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Prokurator Rejonowy w W., zarzucił, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 28.11.2018 r. narusza art. 1b ust. 2 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1445 ze zm. – dalej: u.p.o.l.) w związku z art. 10 ust. 1 i art. 6 ustawy zmieniającej, przez uznanie, że Spółce w okresie od stycznia do grudnia 2018 r. przysługiwało zwolnienie z podatku od nieruchomości, przewidziane na mocy tych przepisów, podczas gdy nie zostały spełnione wszystkie warunki zastosowanie niniejszego zwolnienia. Tak formułując zarzuty Prokurator wniósł o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 28.11.2018 r. i utrzymanie w mocy decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia 31.10.2018 r. odmawiającej Spółce stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za okres od stycznia do grudnia 2018 r. W uzasadnieniu skargi, po opisaniu dotychczasowego przebiegu postępowania, Prokurator stwierdził, że dla podmiotów które zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej uzyskały przed 1.01.2001 r. nie jest możliwa po dniu 31.12.2007 r. złożenie wniosku o zmianę tego zezwolenia, co wynika z art. 6 ustawy zmieniającej. Jakkolwiek możliwa jest zmiana tego zezwolenia w innym trybie, to jednak dla celów zwolnienia z podatku od nieruchomości zezwolenie strefowe, w myśl art. 10 ust. 1 powinno być zmienione stosownie do przepisu art. 6, a nie na podstawie innych przepisów. Wskazany został bowiem konkretny tryb zmiany zezwolenia i zainicjowanie tego trybu wymagało złożenia wniosku o zmianę zezwolenia do dnia 31.12.2007 r. To zaś oznacza, że pomimo uzyskania przez Spółkę przedłużenia zezwolenia do końca 2026 r. Spółka nie może korzystać ze zwolnienia z podatku od nieruchomości po dniu 1.06.2017 r.. Co prawda przedłużenie obowiązywania zezwolenie Spółka uzyskała w terminie obowiązywania zezwolenia, jednak po upływie terminu na złożenie takiego wniosku, czyli po dniu 31.12.2007 r. Wniosek Spółka złożyła dopiero w 2015 r. i nie został uzyskany w szczególnym trybie konwersji, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy zmieniającej. Dalej strona skarżąca powołała się na art. 84 Konstytucji RP wywodząc, że wszelkie zwolnienia i ulgi podatkowe w systemie prawa polskiego są wyjątkiem, odstępstwem od zasady sprawiedliwości podatkowej (powszechność i równość opodatkowania), a ich zastosowanie w konkretnej sprawie nie opiera się na ustaleniu przez organ interesu podatnika, czy też interesu publicznego, tylko na ścisłym spełnieniu warunków ustawowych. W niniejszej sprawie warunki takie nie zostały spełnione. Właściwe było zatem działanie organu I instancji. Decyzja Kolegium, w ocenie skarżącego przeczy natomiast literalnemu brzmieniu art. 1b ust. 2 u.p.o.l. oraz art. 10 ust. 1 i art. 6 ustawy zmieniającej, tym samym jest niezgodna z ideą praworządności. Kolegium naruszyło przepisy prawa dokonując ich nieprawidłowej wykładni. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławczy wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Spółka, jako uczestnik postępowania, w odpowiedzi na skargę także wniosła o oddalenie skargi, podzielając stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016, poz. 1647 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019, poz. 2325 – dalej: P.p.s.a.), ogranicza podstawy prawne uwzględnienia skargi do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 §1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Spór w sprawie dotyczy prawa Spółki, jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w WSSE "Inwest Park", do korzystania ze zwolnienia z podatku od nieruchomości w 2018 r. Jednak w istocie sporne, między Prokuratorem (skarżący) a Kolegium i uczestnikiem postępowania, jest prawo do korzystania z tego zwolnienie już w okresie od czerwca 2017 r. Skarżący (podobnie jak organ I instancji) uważa bowiem, że Spółka miała prawo do korzystania z tego zwolnienia jedynie do dnia 28.05.2017 r. (tj. do dnia określonego jako termin obowiązywania zezwolenia nr 2 przed jego zmianą), bowiem Spółka nie wniosła o zmianę zezwolenia nr 2 na prowadzenie działalności gospodarczej w WSSE "Invest Park", w zakresie termin obowiązywania tego zezwolenia, przed końcem 2007 r., ale dopiero w 2015 r. To zaś oznacza, że wniosek nie został złożony zgodnie z art. 6 ustawy zmieniającej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. oraz Spółka, jako uczestnik postępowania, wskazują, że złożenie w dniu 23.01.2015 r. przez Spółkę kolejnego wniosku o zmianę zezwolenia nr 2 z dnia 21.01.1998 r. nie wyklucza faktu, że w 2004 r. Spółka wystąpiła, na podstawie art. 10 w zw. z art. 6 ust. 1 ustawy zmieniającej o zmianę zezwolenia nr 2 i zmianę taką uzyskała w wymaganym zakresie. Wniosek o zmianę terminu obowiązywania zezwolenia nr 2 Spółka mogła złożyć zatem po 2007 r. Z ustaleń faktycznych wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą w WSSE "Invest Park" na podstawie zezwolenia nr 2 z dnia 21.02.1998 r. (tj. uzyskanego przez dniem 1.01.2001 r.). Zezwolenie to, na wniosek Spółki z dnia 16.08.2004 r. (tj. złożony przed terminem wyznaczonym na 31.12.2007 r.) zostało zmienione w ten sposób, że do Spółki będą miały zastosowanie przepisy dotyczące zwolnień podatkowych, określone na nowych zasadach w art. 5 ustawy zmieniającej (decyzja Ministra Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9.09.2004 r.). Zezwolenie to zostało udzielone Spółce do dnia 28.05.2017 r. O zmianę zezwolenia nr 2, przez zmianę okresu jego obowiązywania Spółka wystąpiła pismem z dnia 23.01.2015 r. Jak wynika z prawomocnego wyroku WSA w Warszawie z dnia 10.06.2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 2944/15 zmiana zezwolenia nr 2, w sposób wskazany przez Spółkę (tj. zezwolenie nr 2 obowiązuje do 31.12.2029 r.), dokonała się na skutek zastosowanie fikcji pozytywnego rozstrzygnięcia sprawy, wynikającej z art. 11 ust. 9 u.s.d.g., bowiem organ nie rozpoznał wnioski Spółki w terminie. Z przepisu art. 1b ust. 2 u.p.o.l. wynika, że zwolnienia z podatku od nieruchomości przyznane z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej na terenie specjalnych stref ekonomicznych regulują przepisy ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw, tj. przepisy ustawy zmieniającej. Ponieważ przepis ustawy podatkowej, wprowadzający zwolnienie z podatku od nieruchomości odsyła do uregulowań zwartych w przepisach szczególnych, to kluczowe znaczenie w sprawie mają przepisy art. 6 i art. 10 ustawy zmieniającej. Przepis art. 6 umożliwia przedsiębiorcy, który uzyskał zezwolenie przed dniem 1 stycznia 2001 r., wystąpienie z wnioskiem do ministra właściwego do spraw gospodarki o jego zmianę polegającą na zastosowaniu do tego przedsiębiorcy przepisów dotyczących zwolnień podatkowych określonych w art. 5 w miejsce przepisów art. 12 ustawy z 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych ( u.s.s.e.), w brzmieniu z dnia 31 grudnia 2000 r. (ust. 1). Przy czym wniosek taki można złożyć najpóźniej 31.12.2007 r. (ust. 5). Jednocześnie zastrzeżono, że do zmiany zezwolenia, o której mowa w ust. 1-3 art. 6, nie stosuje się art. 19 ust. 4 u.s.s.e. Uwzględniając przywołane przepisy, należy wskazać, że wykładnia systemowa art. 6 ust. 1 (także ust. 2) ustawy zmieniającej wskazuje, że zmiana zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej wyłącznie na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy zmieniającej (tj. w terminie do końca 2007 r. i z wyłączeniem stosowania art. 19 ust. 4 u.s.s.e.) nie obejmuje wszystkich elementów tego zezwolenia, ale tylko te z nich, które objęte są zakresem regulacji bezpośrednio zamieszczonej w art. 5 ustawy zmieniającej, tj. określają maksymalną dopuszczalną wielkość pomocy publicznej. I tylko zmiany zezwolenie w tym zakresie były obwarowane datą złożenia wniosku do końca 2007 r. Nie dotyczyło to natomiast zmiany zezwolenia w zakresie dotyczącym czasu obowiązywania zezwolenia. Stanowisko mówiące o braku przepisów, które wykluczałyby lub ograniczały złożenie wniosku po 2007 r. przez przedsiębiorców, którzy uzyskali zezwolenie przed dniem 1.01.2001 r., wydaje się w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane (por. wyrok NSA z dnia 14.02.2017 r. sygn. akt II GSK 3851/16). W powołanym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że objęcie przedsiębiorców, którzy uzyskali zezwolenia strefowe przed dniem 1.01.2001 r. przepisami dotyczącymi zwolnień podatkowych określonych w art. 5 ustawy zmieniającej, przewidujących ograniczenia kwotowe udzielonej pomocy publicznej, łagodziło skalę niezgodności zasad udzielania pomocy publicznej z prawem Unii Europejskiej, ale nie mogło pogorszyć ich sytuacji prawnej w porównaniu z sytuacja prawną tych przedsiębiorców, którzy rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej w strefie pod rządami nowych zasad, zgodnych z prawem wspólnotowym. Uzyskanie przez przedsiębiorcę zmiany zezwolenia w trybie art. 6 ustawy zmieniającej, w żaden sposób nie może uniemożliwiać składania przez przedsiębiorców, którzy uzyskali zezwolenie strefowe przed 1.01.2001 r., innych wniosków o zmianę zezwolenia w trybie wskazanym w art. 16 ust. 4 w związku z art. 19 ust. 4 u.s.s.e, Prowadzi to do zrównania zasad korzystania z pomocy publicznej przez wszystkich przedsiębiorców, tj. tych którzy rozpoczęli prowadzenia działalności gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej przed dniem 1.01.2001 r. i po tym dniu, nie tylko co do kwotowego limitu pomocy publicznej, ale także co do zasad, w tym także co do możliwości powiązania terminu zwolnienia z czasem na jaki została ustanowiona strefa. W związku z tym uznanie, że do zwolnień uzyskanych przed dniem 1.01.2001 r. nie stosuje się art. 19 ust. 1 u.s.s.e. prowadziłoby w konsekwencji do tego, że w obrocie prawnym ustawodawca sankcjonuje sytuacje niezgodne z prawem UE. Tworzyłoby to zatem nierówną wobec prawa sytuację podmiotów działających w podobnym otoczeniu gospodarczym. W związku z uchyleniem art. 5 ustawy z 16 listopada 2000 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych oraz zmianie niektórych ustaw ( (Dz. U. z 2000 r., nr 117, poz. 1228 ustawa o zmianie u.s.s.e) i brakiem przepisów przejściowych, brak podstaw do limitowania pomocy publicznej przedsiębiorców, którzy rozpoczęli prowadzić działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej przed dniem 1.01.2001 r. przez wprowadzenie cezury czasowej, ograniczającej możliwość prowadzenia tej działalności jedynie do czasu określonego w zezwoleniu, bez możliwości ich przedłużenia w ramach wniosku o zmianę zezwolenia na warunkach szczegółowo określonych w u.s.s.e. Zastosowanie nowych przepisów zrównuje sytuację prawną wszystkich przedsiębiorców działających w specjalnej strefie ekonomicznej i prowadzi do zachowania zgodności przepisów u.s.s.e z przepisami unijnymi. Należy zauważać, że zmiana zezwolenia w trybie konwersji na podstawie art. 6 ustawy zmieniającej jest tożsamą regulacją ze zmianą zezwolenie w trybie art. 16 ust. 4 w zw. z art. 19 u.s.s.e. Konwersję należy uznać za szczególnych tryb zmiany zezwolenia, nie wykluczający jednak możliwości późniejszego skorzystania ze "zwyczajnego" trybu przewidzianego przepisami art. 16 ust. 4 oraz art. 19 ust. 4 u.s.s.e. W art. 19 ust. 4 u.s.s.e. nie przewidziano ram czasowych do złożenia wniosku o zmianę zezwolenia, podobnie jak nie uzależniono możliwości zmiany zezwolenia od przesłanki niezłożenia wniosku o konwersję w ogóle, czy w konkretnym czasie. Zdaniem Sądu ustalony w rozpoznawanej sprawie stan faktyczny, w szczególności: - zmiana przed końcem 2007 r. zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej w WSSE "Invest Park" (zezwolenie nr 2) w zakresie warunków korzystania ze zwolnienia podatkowego zgodnie z przepisami ustawy zmieniającej, - zmiana terminu, do którego Spółka posiada zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej w WSSE "Invest Park" (zmienione zezwolenie nr 2), na skutek wyroków WSA w Warszawie z dnia 10.06.2016 r. (VI SA/Wa 2944/15) i wyroku NSA z dnia 15.11.2017 r. (II GSK 441/17), nie daje podstaw prawnych do twierdzenia, że Spółka nie może korzystać ze zwolnienia w podatku od nieruchomości za 2018 r. Spółka w ustawowym terminie (tj. do końca 2007 r.) dokonała w trybie przepisów ustawy zmieniającej konwersji posiadanego zezwolenia na prowadzenia działalności w WSSE "Invest Park" (zezwolenie nr 2) i dokonuje rozliczeń na nowych zasadach. Składając wniosek dotyczący wydłużenia czasu obowiązywania zezwolenia nr 2 (na prowadzenie działalności w WSSE "Invest Park") Spółka nie była ograniczona termem, wynikającym z art. 6 ust. 5 ustawy zmieniającej (do końca 2007 r.). Termin ten odnosił się bowiem do zmian w zakresie wskazanym w ust. 1-3 art. 6 ustawy zmieniającej, zakresem tego unormowania nie był objęty termin na jaki udzielono zezwolenia strefowego. Także tylko w odniesieniu do zmian wskazanych w ust. 1-3 art. 6 ustawy zmieniającej wyłączono możliwość stosowania art. 19 ust. 4 u.s.s.e. Innych ograniczeń dla przedsiębiorców, którzy rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej przed dniem 1.01.2001 r., nie przewidziano. Zmiana zezwolenia, polegająca na wydłużeniu terminu obowiązywania zezwolenia do 31.12.2026 r., na podstawie przepisów u.s.s.e., wbrew twierdzeniom strony skarżącej, nie wykluczała zatem korzystania przez Spółkę ze zwolnienia z podatku od nieruchomości od stycznia do grudnia 2018 r. Przyjęcie za słuszne stanowiska strony skarżącej miałoby charakter dyskryminujący w zestawieniu z podmiotami, które rozpoczęły działalność strefową po dniu 1.01.2001 r. W tym miejscu należy przypomnieć, że WSSE "Invest Park" została utworzona na okres 20 lat (§ 1 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15.04.1997 r. w sprawie ustanowienia wałbrzyskiej strefy ekonomicznej). W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 5.12.2006 r., które zastąpiło ww. rozporządzenie z dnia 15.04.1997 r. (Dz. U. z 2006 r., nr 236, poz. 1705 r.), w § 1 pkt 3 wskazano, że WSSE "Invest Park" działa do dnia 29.05.2017 r. Dopiero w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 15.12.2008 r., które zmieniało ww. rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5.12.2006 r. (Dz. U. z 2008 r., nr 232, poz. 1561 ) określono, że WSSE "Invest Park" działa do dnia 31.12.2020 r., a zmiany w ww. rozporządzeniu, wprowadzone od 11 września 2013 r., określały końcowy termin działania WSSE ‘Invest Park" na dzień 31.12.2026 r. Wynika stąd, że o jakąkolwiek zmianę terminu obowiązywania zezwolenia nr 2 Spółka mogła wystąpić dopiero w 2009 r., ponieważ dopiero wówczas wydłużony został termin działania WSSE Invest Park" do końca 2020 r., tj. poza okres, na który to zezwolenie zostało przyznane. Zdaniem strony skarżącej wniosek taki byłby spóźniony. W ocenie Sądu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w sposób prawidłowy ustaliło stan faktyczny sprawy oraz dokonało prawidłowej wykładni przepisów art. 1b ust. 2 u.p.o.l. oraz art. 6, art., 10 ust. 1 ustawy zmieniającej. Prawidłowo też zastosowało ww. przepisy do ustalonego w sprawie stanu faktycznego. W konsekwencji także prawidłowo Kolegium, uchyliło decyzję organu I instancji i umarzyło postępowanie w sprawie, bowiem złożona przez Spółkę korekta deklaracji podatku od nieruchomości za okres od stycznia do grudnia 2018 r. jest prawidłowa, zbędne zatem jest prowadzenie dalszego postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił jako bezzasadną.