I SA/Wr 755/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Lidia Błystak (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Anetta Chołuj, Sędzia WSA Dagmara Dominik, Protokolant Marcin Kuliś, po rozpoznaniu w dniu 13 października 2010 r. przy udziale sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną w oparciu o przepisy art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) i c), art. 19 ust. 1, art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) i lit. e) oraz art. 28 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588), art. 72 § 1 i art. 75 Ordynacji podatkowej, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...] odmawiającą A. S. stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. Ustalono, że strona w dniu 26.10.2007 r. dokonała sprzedaży prawa własności lokalu mieszkalnego za kwotę 492.000 zł. W dniu 9.11.2007 r. złożyła oświadczenie, iż z ogólnej kwoty przychodu uzyskanego ze sprzedaży mieszkania przeznaczy kwotę 250.000 zł. na zakup lokalu mieszkalnego, od pozostałej kwoty uzyskanego przychodu uiszczając 10% zryczałtowany podatek dochodowy (deklaracja PIT-23). W dniu 16.07.2009 r. strona złożyła korektę do deklaracji PIT-23 wnosząc o stwierdzenie nadpłaty w kwocie 6.449,94 zł. w związku z nabyciem lokalu mieszkalnego oraz jego remontem na łączną kwotę 314.499,37 zł., co skutkowało dokonaniem zwrotu nadpłaty we wnioskowanej wysokości. Kolejnym pismem z dnia 25.09.2009 r. strona ponownie wniosła o stwierdzenie nadpłaty w kwocie 11.218 zł. z uwagi na zakup zabudowanej nieruchomości w dniu 16.04.2008 r. Nieruchomość ta to działka gruntu o pow. 119,00m², której częścią składową jest budynek oficynowy dwukondygnacyjny. Odmawiając stwierdzenia nadpłaty organ I instancji wskazał na przepis art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i stwierdził, że wydatki na zakup przedmiotowej nieruchomości nie mieszczą się w wymienionym w tym przepisie katalogu. Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję organ odwoławczy powołując przepisy mające zastosowanie w sprawie, a przede wszystkim przepis art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) i e) ustawy zwalniający od podatku dochodowego przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), w części wydatkowanej nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży na cele wymienione w tym przepisie, podkreślił, że poniesiony przez stronę wydatek na zakup nieruchomości zabudowanej działką gruntu, której częścią jest budynek oficynowy dwukondygnacyjny nie stanowi wydatku wymienionego w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy. Z pisma Urzędu Miasta z dnia 2.11.2009 r. (nr [...]) wynika, że "nieruchomość zabudowaną wolnym budynkiem oficynowym (...) sprzedano bez określenia funkcji użytkowej. Od lutego 2007 r. budynek pełnił funkcje lokalu użytkowego, w którym prowadzona była działalność gospodarcza". W związku z podjętymi przez organ II instancji czynnościami w celu wyjaśnienia charakteru zakupionego przez stronę budynku, pismem z dnia 18.02.2010 r. ([...]) Urząd Miasta Referat Prywatyzacji Mienia i Nadzoru nad Mieniem Komunalnym wyjaśnił, że "przedmiotowy budynek przed sprzedażą był wynajmowany na prowadzenie działalności gospodarczej. Nieruchomość użytkowana była na inne cele niż mieszkalne i uchwałą nr VI/61/07 Rady Miejskiej przeznaczona została do sprzedaży jako budynek składający się z 1 lokalu użytkowego. Ponieważ przedmiotem zbycia nie był "lokal" lecz cały budynek stąd nie pojawiło się określenie "lokal użytkowy". Z wyciągu z Operatu szacunkowego nieruchomości wynika określenie nieruchomości – "Przedmiotowa nieruchomość to budynek użytkowy położony na zapleczu budynku przy ul.(...). Z załączonej uchwały nr VI/61/07 z dnia 30 marca 2007 r. Rady Miejskiej w sprawie przeznaczenia do zbycia nieruchomości zabudowanej nie wynika, iż Urząd Miasta sprzedał w drodze przetargu przedmiotowy budynek jako lokal mieszkalny. W związku z przedłożeniem przez stronę decyzji dotyczących wymiaru podatku od nieruchomości jako budynku mieszkalnego, Departament Budżetowo-Finansowy Urzędu Miejskiego w piśmie z dnia 9.03.2010 r. wyjaśnił, że opodatkowanie nieruchomości nastąpiło w oparciu o złożoną informację przez stronę. Wskazał nadto organ odwoławczy na znajdujący się w aktach sprawy, przedłożony przez stronę, wniosek z dnia 21 sierpnia 2009 r. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji p.n. Przebudowa ze zmianą sposobu użytkowania budynku usługowego na budynek mieszkalny, który to wniosek rzeczywiście został złożony do odpowiedniego organu dopiero po upływie 2 letniego terminu, o którym mowa w art. 28 ust. 2a) ustawy o podatku dochodowym. Podkreślając, że organy podatkowe nie kwestionują, iż celem dokonanej transakcji było pozyskanie nieruchomości i zamiar przeznaczenia jej na cele mieszkalne, stwierdził organ II instancji, iż w rzeczywistości poniesiony przez stronę wydatek nie został poniesiony na którykolwiek z wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 32 l;it. A) ustawy celów. Z tego też względu uznał organ za zasadną odmowę stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym na rzecz strony. W skardze od powyższej decyzji strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej przez niezastosowanie tego przepisu do ustalenia stanu faktycznego, mimo wydania przez właściwy organ podatkowy o ustaleniu wymiaru podatku od nieruchomości od budynku mieszkalnego, naruszenie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez jego nie zastosowanie oraz art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej przez jego niewłaściwe zastosowanie i nie stwierdzenie nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i argumentację z jej uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem sporu jest odmowa stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2007 r. poniesionym przez skarżącą z tytułu sprzedaży w dniu 26.10.2007 r. prawa własności lokalu mieszkalnego. W dniu 9.11.2007 r. strona złożyła oświadczenie, iż z ogólnej kwoty przychodu uzyskanego ze sprzedaży mieszkania przeznaczy kwotę 250.000 zł. na zakup lokalu mieszkalnego, od pozostałej kwoty uzyskanego przychodu uiszczając 10% zryczałtowany podatek dochodowy (deklaracja PIT-23). W dniu 16.07.2009 r. strona złożyła korektę do deklaracji PIT-23 wnosząc o stwierdzenie nadpłaty w kwocie 6.449,94 zł. w związku z nabyciem lokalu mieszkalnego oraz jego remontem na łączną kwotę 314.499,37 zł., co skutkowało dokonaniem zwrotu nadpłaty we wnioskowanej wysokości. Kolejnym pismem z dnia 25.09.2009 r. wraz z korektą deklaracji PIT-23 strona wniosła o stwierdzenie kolejnej nadpłaty z uwagi na zakup w dniu 16.04.2008 r. zabudowanej nieruchomości. Nieruchomość ta to działka gruntu o pow. 119,00m², której częścią składową jest budynek oficynowy dwukondygnacyjny. Wydatek na ten zakup nie został uznany przez organy podatkowe obu instancji jako spełniający warunek z art. 21 ust. 1 pkt 32 lit.a) ustawy o podatku dochodowym. Jak ustaliły to organy podatkowe obu instancji strona w dniu 16 kwietnia 2008 r. dokonała zakupu w drodze przetargu nieruchomości o pow. 119,00 m² zabudowanej dwukondygnacyjnym budynkiem oficynowym, wykorzystywanym jako budynek użytkowy, w którym przed sprzedażą prowadzona była działalność usługowa. Za taką oceną poniesionego wydatku przemawia zgromadzony przez organy podatkowe materiał dowodowy w sprawie w postaci treści umowy notarialnej, pism organów administracji, a także wniosku złożonego przez stronę do organu budowlanego w przedmiocie przebudowy i zmiany sposobu użytkowania budynku usługowego na budynek mieszkalny. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem nie mającym zastosowania w sprawie, w części wydatkowanej nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży – na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także (...). Jednoznacznie zatem zacytowany przepis, skutkujący zwolnieniem od opodatkowania przychodu, co wobec obowiązującej konstytucyjnej zasady powszechności opodatkowania stanowi odstępstwo od tej zasady – a więc szczególny wyjątek – zwalnia z obowiązku opłacenia zryczałtowanego podatku dochodowego od uzyskanego przychodu z tytułu wskazanej sprzedaży wydatki wprost w nim opisane, stanowiące katalog zamknięty. Mając na względzie wyjątkowość instytucji zwolnienia z opodatkowania przychodu poza kompetencją organów podatkowych pozostaje dowolność interpretacji omawianego przepisu. Ustalony stan faktyczny nie pozostawia wątpliwości, iż strona w dniu 16 kwietnia 2008 r. zakupiła nieruchomość o pow. 119,00 m² zabudowaną dwukondygnacyjnym budynkiem oficynowym, spełniającym do tej pory rolę budynku usługowego. Skoro tak, prawidłowo oceniły organy podatkowe, iż wydatek na przedmiotowy zakup nie spełnia warunków z art. 21 ust. 1 p[kt 32 lit. a) ustawy, nie zwalniając zatem przychodu z dokonanej w dniu 26 października 2007 r. w części przeznaczonej na zakup tej nieruchomości, ze zryczałtowanego podatku dochodowego. Konsekwencją tego stanowiska jest uznanie za zgodne z prawem poddane kontroli Sądu decyzje, stwierdzające brak podstaw do stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2007 r. na podstawie art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej. Nie ma wpływu na legalność wydanych decyzji fakt, iż organy podatkowe dokonały wymiaru podatku od przedmiotowej nieruchomości w postaci podatku od budynku mieszkalnego. Informację w sprawie podatku od nieruchomości złożyła skarżąca poprzez swojego syna, w której stwierdzono powierzchnie lokalu mieszkalnego. Organy podatkowe opierając się na złożonej przez stronę, wypełniającą ciążący na niej z mocy przepisu art. 6 ust,. 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 12, poz. 844 ze zm.) obowiązek, informacji ustaliły zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości kwalifikując przedmiotowy budynek jako mieszkalny. Fakt ten nie ma wpływu na prawidłowość zaskarżonej decyzji. Mając na względzie zakres kognicji wojewódzkiego sądu administracyjnego wskazać należy, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób, o którym mowa w przepisie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r,. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 253, poz. 1270 ze zm.) czego konsekwencją jest oddalenie skargi na podstawie art. 151 powołanej ustawy.