I SA/Wr 760/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na wymienioną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. skarżąca – Z. W. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w powołaniu na klauzulę "ważnego interesu" strony. W jego uzasadnieniu ogólnie wskazała, że wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki ekonomiczne i gospodarcze, a tym samym, doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody. W tym także, do utraty środków niezbędnego utrzymania skarżącej oraz jej rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Przewidziana w procedurze sądowoadministracyjnej instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma charakter wyjątku od zasady, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu. Odstępstwa na rzecz wspomnianego wyjątku ustawodawca przewidział w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270: dalej - p.p.s.a.) stanowiąc, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z powołanego przepisu, orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonalności sąd wydaje na wniosek skarżącego. Dyrektywę tę orzecznictwo sądowe interpretuje szeroko, tj. jako odnoszącą się nie tylko do wnioskowego trybu wszczynania omawianego postępowania, ale również, jako zwalniającą sąd z poszukiwania z urzędu ewentualnego ryzyka następstw o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z powszechnie aprobowanym poglądem, to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/204). W stanie faktycznym sprawy, skarżąca domagając się wstrzymania wykonalności zaskarżonego aktu ogólnie wskazała na przesłankę trudnych do odwrócenia skutków ekonomicznych i gospodarczych, w tym, zagrożenie niezbędnego utrzymania skarżącej i jej rodziny. Uzasadniony w ten sposób wniosek nie mógł wywołać oczekiwanego przez stronę skutku procesowego w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem w jego treści strona nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa spowodowania skutków o jakich mowa w/w art. 61 § 3 p.p.s.a. Za spełnienie tego wymogu nie można bowiem uznać samych ogólnikowych twierdzeń strony co do negatywnych następstw wykonania decyzji na obecnym etapie sprawy. Żądając wstrzymania wykonania decyzji strona ma obowiązek wykazać istnienie okoliczności pozwalających uznać, że w tym konkretnym przypadku odmowa wstrzymania wykonalności aktu stwarzać będzie niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Same zatem tylko twierdzenia strony co do negatywnych następstw wykonania decyzji są niewystarczające, albowiem winny dodatkowo znajdować potwierdzenie w dołączonych do wniosku dokumentach źródłowych, w tym, dotyczących sytuacji materialnej wnioskodawcy (vide: postanowienia NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06 i z dnia 2 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OZ 308/09). Okolicznością przemawiającą za zasadnością wniosku nie jest również sam fakt ciążącego na wnioskodawcy obowiązku spełnienia świadczenia pieniężnego, jaki wynika z kwestionowanej decyzji. Zaznaczyć trzeba, że w każdym przypadku egzekwowanie należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w sytuacji finansowej zobowiązanego. Nie zawsze jednak musi się to wiązać z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. To rzeczą wnioskodawcy jest zatem wykazanie, na ile odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wpłynie na sytuację strony, ocenianą w kontekście ujemnych następstw o jakich mowa w powołanym przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Uzupełniająco należy także dodać, że przesłanka "ważnego interesu" strony na jaką ogólnikowo powołuje się skarżąca formułując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stanowi przesłankę wstrzymania wykonalności decyzji, ale na etapie postępowania przed organami podatkowymi (art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej). W postępowaniu toczącym się przed sądem, a zatem już po wniesieniu skargi, przesłanki wstrzymania wykonalności decyzji reguluje wyłącznie przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., który ogranicza zakres dopuszczalności tymczasowej ochrony jaką jest wstrzymanie wykonalności aktu bądź czynności do przesłanki wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanka "ważnego interesu" strony, jakkolwiek zawiera się w niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jest pojęciem węższym od przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. i z tych też powodów może być oceniana wyłącznie w kontekście uregulowań przyjętych w/w przepisie. Trzeba również nadmienić, iż rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd nie bada zgodności tego rozstrzygnięcia z prawem, a jedynie potencjalne skutki jakie może ponieść strona w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.