I SA/Wr 785/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Betta po rozpoznaniu w dniu 1 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 rok i odsetek za zwłokę od zaliczek na ten podatek za poszczególne miesiące 2009 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. W piśmie procesowym wniesionym w dniu 13 września 2012 r. skarżący W. M., reprezentowany w postępowaniu przed tut. Sądem przez pełnomocnika adw. J. B., wniósł o wstrzymanie wykonania poprzedzonej zaskarżoną decyzją, decyzji organu I instancji z dnia [...] r., którą określono skarżącemu zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. w wysokości 376.286 zł oraz odsetki za zwłokę od niezapłaconych zaliczek na ten podatek za poszczególne miesiące 2009 r. W uzasadnieniu wniosku, pełnomocnik skarżącego wskazał, że wykonanie owej decyzji wywoła trudne do odwrócenia skutki przejawiające się wszczęciem postępowania egzekucyjnego, które doprowadzi do zablokowania kont bankowych, co w konsekwencji spowoduje wstrzymanie płynności finansowej skarżącego w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Uniemożliwi to finansowanie bieżącej działalności, co w efekcie może doprowadzić do jej zamknięcia i zwolnienia pracowników. Pełnomocnik dodał, że w sytuacji, gdyby zaskarżana decyzja została wykonana, to zniweczyłoby to wniesione do Sądu odwołanie, które ma uchronić stronę przed skutkami jej wykonania. Ponadto istotnym jest, że skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie nie tylko przepisów procedury, ale także przepisów prawa materialnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej w skrócie: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przywołanych przepisów wynika, że wniesienie skargi na wydany przez organ administracji publicznej akt lub podjętą czynność, nie wywołuje skutku w postaci wstrzymania ich wykonania z urzędu. Może to natomiast nastąpić na wniosek strony skarżącej, o ile wykaże ona wystąpienie przesłanek o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie ulega wątpliwości, że udzielenie ochrony tymczasowej jest instytucją wyjątkową, bowiem za zasadę przyjmuje się, że ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Żądając wstrzymania wykonania decyzji strona ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających na uznanie, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienia NSA z dnia 14 listopada 2006 r. sygn. akt II FZ 585/06 i z dnia 2 kwietnia 2009 r. sygn. akt II OZ 308/09). Chodzi tu bowiem o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Zawarta we wniosku argumentacja strony winna także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt II FSK 502/09, LEX nr 569795). Podkreślenia również wymaga, że powołana regulacja nie uprawnia do dokonywania oceny przedmiotowego wniosku przez pryzmat zgłoszonych w skardze zarzutów przeciwko skarżonej decyzji. Prowadziłoby to bowiem do merytorycznego rozpoznania skargi, co na etapie postępowania incydentalnego, dopuszczalne nie jest. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku, Sąd stwierdza, że skarżący nie wykazał, by wykonanie decyzji groziło powstaniem trudnych do odwrócenia skutków w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Nie są bowiem w tym względzie wystarczające same twierdzenia skarżącego, że wykonanie decyzji negatywnie wpłynie na ową działalność gospodarczą, skoro nie poparł ich żadnymi aktualnymi dokumentami źródłowymi, które umożliwiłyby ocenę kondycji finansowej jego przedsiębiorstwa. W odniesieniu natomiast do podniesionej przez skarżącego okoliczności istnienia obowiązku wykonania zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że konieczność zapłaty egzekwowanego w drodze egzekucji świadczenia i związane z tym uszczuplenie majątku, stanowi zwykłe następstwo takiej decyzji. Jednakże nie zawsze wiąże się ono z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Dlatego też tak istotnym jest, by strona wnoszącą o zastosowanie wobec niej ochrony tymczasowej, wykazała poprzez podanie argumentacji popartej stosowną i aktualną dokumentacją odnosząca się do jej sytuacji majątkowej, że na skutek zapłaty kwoty wynikającej z decyzji, wystąpią skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.. W ocenie Sądu, skarżący z tego obowiązku się nie wywiązał, w konsekwencji czego będący przedmiotem rozpoznania wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej nie mógł zostać uwzględniony. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.