I SA/Wr 828/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Ludmiła Jajkiewicz Asesor WSA Ewa Kamieniencka Protokolant: Katarzyna Wilczek po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 czerwca 2007 r. przy udziale sprawy ze skargi E. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego oddala skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego W. F., postanowieniem nr [...] z [...] uznał za prawidłowe stanowisko podatnika zawarte we wniosku o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, iż sprzedaż multimedialnego podręcznika języka angielskiego na płycie CD, posiadającego numer ISBN i określonego w PKWiU 63.21.25-00.10 "Książki, broszury i tym podobne wyroby w formie elektronicznej" jest opodatkowana stawką podatku od towarów i usług w wysokości 0%. Uzasadnienie postanowienia oparto o treść art. 146 ust. 1 pkt 3a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.), zgodnie z którym w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007 r. obniżoną stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do dostaw w kraju i wewnątrzwspólnotowego nabycia m.in. książek sklasyfikowanych wg PKWiU w grupowaniu ex 22.11, oznaczonych stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISBN. Dyrektor Izby Skarbowej we W., wydał decyzję nr [...] z [...], w której uznał za błędną interpretację zawartą w postanowieniu nr [...] z [...] i stwierdził, iż stanowisko prezentowane przez podatnika we wniosku o interpretacje jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu tej decyzji przyznano, iż ustawodawca w art. 146 ust. 1 pkt 3, lit a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.), przewidział w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do 31 grudnia 2007 r. możliwość zastosowania obniżonej stawki podatku w wysokości 0% do dostaw w kraju i wewnątrzwspólnotowego nabycia m.in. książek sklasyfikowanych wg PKWiU w grupowaniu ex 22.11, oznaczonych stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISBN. Ustalenia stanu faktycznego również nie budziły wątpliwości - zamiar sprzedaży podręcznika do nauki języka angielskiego w formie elektronicznej (multimedialnej), której nośnikiem jest płyta CD, podręcznik posiada międzynarodowy znormalizowany numer (ISBN), a organ statystyczny dokonał klasyfikacji wg. PKWiU jako 22.11.22-00.00. Jednakże Dyrektor Izby Skarbowej we W. wskazał na konieczność uwzględnienia przepisów: art. 41 ust. 14 i art. 176 ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 6 kwietnia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) - (Dz. U. nr 89, poz. 844 ze zm.). Organ wskazał także na pominiętą w przedstawionym we wniosku o interpretację stanie faktycznym część opinii organu statystycznego. Wspomniane przepisy przesądzały iż: - w dniu wejścia w życie ustawy o podatku VAT (20.04.2004 r.) wyroby i usługi należało klasyfikować zgodnie z PKWiU wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z 1997 nie 2004 roku - wprowadzona rozporządzeniem z 6 kwietnia 2004 r. (z datą wejścia w życie 01.05.2004 r.) klasyfikacja nie może być stosowana w zakresie, w jakim powodowałaby zmianę opodatkowania w stosunku do klasyfikacji poprzednio obowiązującej. Ponadto w opinii statystycznej (załączonej przez panią E. Ż. do wniosku o interpretację) dotyczącej multimedialnego podręcznika języka angielskiego na płycie CD oprócz klasyfikacji w grupowaniu 22.11.22-00.00 wg. PKWiU z 06.04.2004 r. Urząd Statystyczny zamieścił zastrzeżenie, iż "... w związku z § 2 (...) rozporządzenia (...) do celów podatkowych nadal stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r . ..." i zaklasyfikował wspomnianą publikację w grupowaniu 72.20.10-00.30 "CD-ROMy z zapisanymi danymi" - według PKWiU z 18.03.1997 r. Przytoczony § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 6 kwietnia 2004 r. w pkt 1 zawiera nakaz stosowania PKWiU z 18 marca 1997 r. do 31 grudnia 2006 r. Wobec tego Dyrektor Izby Skarbowej we W. stwierdził, iż sprzedaż multimedialnego podręcznika języka angielskiego na płycie CD, posiadającego numer ISBN i zaliczonego wg. PKWiU z 06.04.2004 r. do grupowania PKWiU 22.11.22-00.00 "Książki, broszury, ulotki i tym podobne wyroby w formie elektronicznej", a wg. PKWiU z 18.03.1997 r. do grupowania 72.20.10-00.30 "CD-ROMy z zapisanymi danymi", w związku z art. 41 ust. 14 ustawy o podatku od towarów i usług - nie wypełnia przesłanek z art. 146 ust. 1 pkt 3, lit a ustawy o podatku VAT i w rezultacie nie korzysta z obniżonej stawki podatku od towarów i usług w wysokości 0%. W odwołaniu od tej decyzji podatniczka zarzuciła, iż nie nastąpiła zmiana klasyfikacji statystycznej produktu: podręcznika do nauki języka angielskiego na płycie CD-ROM, posiadającego numer ISBN, wydanego w 2006 r., gdyż produkt ten - książka w formie elektronicznej opatrzona numerem ISBN - nie był objęty klasyfikacją PKWiU wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z 18 marca 1997 r. Klasyfikacja ta dopuszczała jedynie istnienie płyt CD-ROM z zapisanymi danymi pod grupowaniem 72.20.10-00.30. Zdaniem odwołującej się informację organu statystycznego, iż sprzedawany przez Stronę produkt mieści się we wspomnianym grupowaniu 72.20.10-00.30 wg. PKWiU z 1997 r. należy traktować jako "... czysto teoretyczne rozważanie." Jako uzasadnienie swojego stanowiska Podatniczka podała przykład pojawienia się zupełnie nowego organizmu powstałego jako kombinacja (hybryda) dwóch wcześniej istniejących, którego to organizmu nie można zaklasyfikować do żadnego z dających mu początek.(z których powstał). Podatniczka wskazała również, na edukacyjny charakter produktu i jego szerszą dostępność zwłaszcza dla młodych ludzi w przypadku niskiej ceny (dzięki zastosowaniu obniżonej stawki podatku VAT). Wobec powyższego stwierdziła, iż jej produkt zgodnie z zarządzeniem Rady Ministrów z 6 kwietnia 2004 r. (Dz. U. nr 89, poz. 844 ze zm.) należy klasyfikować do PKWiU w grupowanie 22.11.22-00.00 "Książki, broszury, ulotki i tym podobne wyroby w formie elektronicznej" i przy jego sprzedaży należy stosować stawkę podatku VAT w wysokości 0%. Dyrektor Izby Skarbowej zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie podtrzymują zawartą w nim argumentację W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej odwołania zawarta w informacji organu statystycznego (otrzymanej przez Stronę) klasyfikacja multimedialnego podręcznika języka angielskiej na płycie CD jako "CD-ROM-y z zapisanymi danymi" w grupowaniu PKWiU 72.20.10-00.30 wg. Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z 18 marca 1997 r., a zastąpiona od 01.05.2004 r. przez PKWiU na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z 18 marca 1997 r., nie jest dla celów podatku od towarów i usług jedynie teoretycznym rozważaniem. Urząd Statystyczny w Łodzi w swojej informacji z 24 marca 2006 r., a później organ podatkowy w decyzji nr [...] z [...] wskazywały na treść § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 6 kwietnia 2004 r. wprowadzającego Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU), zastępującego rozporządzenie Rady Ministrów z 18 marca 1997 r., który obligował m.in. dla celów podatku od towarów i usług do stosowania poprzednio obowiązującej Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzonej rozporządzeniem z 18 marca 1997 r. w terminie do 31 grudnia 2006 r. Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy z 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. nr 78, poz. 483 ze zm.) rozporządzenia obok Konstytucji, ustaw oraz ratyfikowanych umów międzynarodowych należą do źródeł powszechnie obowiązującego prawa, dlatego też organ rozpatrujący odwołanie nie widzi możliwości pominięcia obowiązującego przepisu, nakazującego stosowanie klasyfikacji statystycznej obowiązującej do końca kwietnia 2004 r. według której multimedialny podręcznik języka angielskiego na płycie CD, posiadający numer ISBN należy do grupowania PKWiU 72.20.10-00.30 "CD-ROMy z zapisanymi danymi i nie spełnia przesłanek do zastosowania obniżonej stawki podatku VAT w wysokości 0% o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 3, lit a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Zdaniem organu rozpatrującego odwołanie nietrafiony jest argument odwołania jakoby produkt - multimedialny podręcznik posiadający numer ISBN stanowił nową kategorię nieznaną klasyfikacji wprowadzonej rozporządzeniem z 18.03.1997 r. Gdyby tak było rzeczywiście, stosowna informacji o niemożności sklasyfikowania produktu według PKWiU obowiązującego do 30 kwietnia 2004 r. musiałaby się znaleźć w odpowiedzi organu statystycznego, tymczasem organ dokonał klasyfikacji. Zasadnym jest, zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej we W., zwrócenie uwagi na treść art. 41 ust. 14, art. 176 ustawy o podatku od towarów i usług. Przepisy te wskazują, iż ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług weszła w życie 20 kwietnia 2004 r. W tym czasie obowiązywała Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług wprowadzona rozporządzeniem z 18 marca 1997 r., a więc sprzedaż produktu zakwalifikowana do grupowania 72.20.10-00.30 objęta była podstawową stawką podatku VAT w wysokości 22%. Natomiast przepis art. 41 ust. 14 ustawy o VAT uniezależnił opodatkowanie (stawki) podatkiem od towarów i usług od zmian w klasyfikacjach statystycznych wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej oraz w kluczach powiązań miedzy tymi klasyfikacjami dokonanych po wejście w życie ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku VAT, chyba że zostało to określone w ustawie o podatku od towarów i usług. Nowa klasyfikacja PKWiU wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z 6 kwietnia 2006 r. weszła w życie od 1 maja 2004 r. zgodnie z § 4 rozporządzenia. Ten sam produkt klasyfikowany uprzednio wg. PKWiU z 18.03.1997 r. jako 72.20.10-00.30 (VAT 22%) mógł zostać sklasyfikowany wg. PKWiU z 06.04.2006 r. jako 22.11.22-00. (VAT 0%) -to jednakże nie może nastąpić zmiana opodatkowania w stosunku do klasyfikacji poprzednio obowiązującej, bowiem zastosowanie ma zakaz wynikający z art. 41 ust. 14 ustawy o podatku od towarów i usług. Wobec powyższego w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej we W. sprzedaż multimedialnego podręcznika języka angielskiego na płycie CD, posiadającego numer ISBN i zaliczonego wg. PKWiU z 06.04.2004 r. do grupowania PKWiU 22.11.22-00.00 "Książki, broszury, ulotki i tym podobne wyroby w formie elektronicznej" a wg. PKWiU z 18.03.1997 r. do grupowania 72.20.10-00.30 "CD-ROMy z zapisanymi danymi", w związku § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 6 kwietnia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) oraz art. 41 ust. 14 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług nie wypełnia przesłanek z art. 146 ust. 1 pkt 3, lit a ustawy o podatku VAT i w rezultacie nie korzysta z obniżonej stawki podatku od towarów i usług w wysokości 0%. Edukacyjny charakter oraz dostępność cenowa produktu pozostają bez wpływu na konieczność stosowania obowiązujących regulacji prawnych. W rozpatrywanym przypadku nie mogły wpłynąć na rozstrzygnięcie. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa, w tym w szczególności norm art. 146 ust.1 pkt. 3a ustawy z dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług ( Dz.U Nr 54, poz. 535 ze zm), który stanowi, że w okresie od dnia przystąpienia Rzeczpospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007r stawkę podatku 0% stosuje się do dostaw w kraju i wewnątrzwspólnotowego nabycia m.in. książek sklasyfikowanych wg PKWiU w grupowaniu ex 22.11. Skarżąca przywołała pismo Urzędu Statystycznego z Łodzi Ośrodek Interpretacji i Standardów Klasyfikacyjnych nr OK.-5672/KW-1787/2006 z dnia 24 marca 2006r, w którym organ statystyczny poinformował między innymi, że podręcznik "Angielski dla leniwych" mieści się w grupowaniu PKWiU 22.11.22-00.00 "Książki, broszury i tym podobne wyroby w formie elektronicznej". Dodatkowo Skarżąca wskazała, iż zgodnie z sugestiami organu statystycznego ("zakwalifikowanie leży w gestii samego producenta lub usługodawcy") dokonał samodzielnej klasyfikacji podręcznika do grupowania PKWiU 22.11.22-00.00 "Książki, broszury i tym podobne wyroby w formie elektronicznej". Wywodziła ponadto, iż książki drukowane na papierze są sprzedawane z zastosowaniem 0% stawki podatku VAT a jedyną różnicą pomiędzy "zwykłą" książką a książką sprzedawaną przez Skarżącą jest to, iż jest ona -jak to wskazano w uzasadnieniu skargi- "ekologiczna, gdyż jej treść zapisana jest na nośniku elektronicznym". Dodatkowo w skardze poinformowano, że "absurdem jest karanie (...) 22% podatkiem VAT za to, że (...) produkt, który ma ułatwić Polakom uczenie się języka angielskiego i jednocześnie chroni polskie lasy". W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o je oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację Odnosząc się do argumentacji skargi, że przesłanką zmiany lub uchylenia postanowienia wydanego w trybie art. 14a Ordynacji podatkowej jest rażące naruszenie prawa, które może być kwalifikowane jako wadliwa i niedopuszczalna wykładnia przepisu. Skoro istotą wydawanego postanowienia jest interpretacja przepisu, to tym samym dokonanie jej w sposób niedopuszczalny i sprzeczny z regułami wykładni spełnia przesłankę z art. 14b §5 pkt.2 Ordynacji podatkowej, gdyż zapadłemu postanowieniu można będzie przypisać cechę rażącego naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie należy podkreślić, iż zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145-150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w skrócie upsa. Powyższe oznacza, że zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie; w przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy – art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) upsa. Należy również podkreślić, iż zgodnie z art. 134 § 1 upsa, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że decyzja będąca przedmiotem skargi nie narusza prawa. Przedmiotem sporu jest stawka podatku od towarów i usług obowiązująca przy sprzedaży multimedialnego podręcznika do nauki języka, przy czym w ocenie organów podatkowych jest to stawka podstawowa, zdanie zaś skarżącej obwiązuje stawka 0%. Stawki podatku od towarów i usług określono w dziale VIII ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U 54 poz.535 z póź. Zm.) zwanej dalej ustawą o VAT. Zgodnie z art. 41. ust . 1. Stawka podatku wynosi 22 %, z zastrzeżeniem ust. 2-12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Regułą jest więc stosowanie stawki podstawowej. Wszelkie obniżki stawek i zwolnienia maja zastosowanie wyłącznie do towarów wyraźnie w ustawie wymienionych i nie mogą być rozszerzane w drodze analogii. Jednym z przepisów określających odmienna stawkę podatku na niektóre towary jest art. 146 ustawy o VAT, przewidujący okresowe zachowanie stawki 0% na niektóre towary. Zgodnie z ust 1 pkt 3a tego artykułu "W okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007 r. stawkę podatku 0 % stosuje się do: dostaw w kraju i wewnątrzwspólnotowego nabycia: – książek (PKWiU ex 22.11) - z wyłączeniem książek adresowych o zasięgu krajowym, regionalnym i lokalnym, książek telefonicznych, teleksów i telefaksów (PKWiU 22.11.20-60.10), nut, map i ulotek - oznaczonych stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISBN, – czasopism specjalistycznych," Aby określić do jakich towarów stosuje się obniżoną stawkę należy ustalić co oznacza określenie "książki" (PKWiU ex 22.11). Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Wobec tego poszczególne towary – w tym także objęte obniżonym stawkami podatku- definiuje się zgodnie z odpowiednimi klasyfikacjami wydanymi dla celów statystycznych. Przepisy o statystyce publicznej to ustawa z z dnia 29 czerwca 1995 r. "o statystyce publicznej." (Dz.U. nr 89 poz.844 z późn. zm) oraz Rozporządzenia Rady Ministrów wydane na podstawie upoważnienia zawartego w art. 40 ust 2 tej ustawy. Rada Ministrów wydała dwa rozporządzenia: - z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU). (Dz. U. nr 42 poz. 264 z późn. zm) które weszło w życie z dniem 1 lipca 1997r. - z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. nr 89 poz. 844 z późn. zm.) które co do zasady weszło w życie 1 maja 2004 r., uchylając rozporządzenie z 1997r. Jednakże to drugie rozporządzenie – jak wynika z jego § 1 "Wprowadza się do stosowania w statystyce, ewidencji i dokumentacji oraz rachunkowości, a także w urzędowych rejestrach i systemach informacyjnych administracji publicznej." Przepis ten nie wymienia zastosowania rozporządzenia i załącznika do niego do celów podatkowych. Przeciwnie- zgodnie z § 2 Rozporządzenia do celów: 1) podatku od towarów i usług, 2) poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 3) opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz zryczałtowanym podatkiem dochodowym w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych oraz karty podatkowej - stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU), o której mowa wprowadzoną rozporządzeniem z 18 marca 1997 r, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2007 r. Jak wynika z zestawienia tych przepisów dla celu podatku VAT towary należy definiować wyłącznie zgodnie z PKWiU z 18 marca 1997r. Bez znaczenia jest natomiast zakwalifikowanie tych towarów na podstawie PKWiU z 6 kwietnia 2004r, ponieważ dla celów podatkowych rozporządzenie to jeszcze nie obowiązuje. Dla tego też obniżenie stawki podatkowej przewidziane w art. 146 ust 1 pkt. 3a ma zastosowanie wyłącznie do książek w rozumieniu dział 22.11 PKWiU z 18 marca 1997r. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy postępowanie toczyło się w trybie przewidzianym w art. 14 a i 14 b Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 14 a § 1 Ordynacji podatkowej "Stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.", zgodnie zaś z § 2 tego przepisu "Składając wniosek, podatnik, płatnik lub inkasent jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie." Z przepisów tych , a także z postanowień art. 14 a § 3 udzielona interpretacja winna odnosić się do przedstawionego stanu faktycznego i nie powinna poza ten stan wykraczać. Podatniczka, występując z wnioskiem o udzielenie interpretacji przedstawiła również opinię organu statystycznego, z której wynika, że wprawdzie zgodnie z PKWiU z 2004r sprzedawane przez nią towary zaklasyfikowane są do grupowania 22.11, jednakże zgodnie z PKWiU z 1997 r zaliczają się do grupowania 72.20. Skoro zaś – jak wykazano wyżej- dla celów podatku VAT zastosowanie ma PKWiU z 1997r, organy podatkowe zasadnie uznały że towary zaliczone do grupowania 72.20 nie korzystają z obniżenia stawki podatkowej. Podkreślić przy tym należy, że ponieważ organy podatkowe nie prowadziły postępowania podatkowego, w szczególności nie badały cech i charakteru towarów lecz odniosły się jedynie do treści wniosku i załącznika do niego, nie mogły weryfikować prawidłowości opinii statystycznej. Ponadto podatniczka we wniosku powoływała się jedynie na zakwalifikowanie towarów wyłącznie na podstawie PKWiU z 2004r czego nie można uznać za skuteczne, skoro klasyfikacja ta – dla celów podatkowych- jeszcze nie weszła w życie. W świetle więc treści wniosku i załącznika do niego prawidłowe jest stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej, że towary sklasyfikowane w grupowaniu 72.20 opodatkowane są stawką podstawową, zaś klasyfikacja na podstawie PKWiU z 2004 nie ma w sprawie znaczenia. Odnosząc się natomiast do pozostałych zarzutów skargi jeszcze raz podkreślić należy, że postępowanie w sprawie dotyczy wyłącznie udzielenia interpretacji przepisów prawa podatkowego. Organy podatkowe nie mogą w tym trybie odnosi się do treści innych przepisów- w tym przepisów o statystyce państwowej- ani tym bardziej analizować tych przepisów z punktu widzenia celowości. Zgodzić się należy ze skarżącą, iż obowiązek zakwalifikowania sprzedawanych towarów obciąża sprzedawcę. Jednakże nie oznacza to, że może to być klasyfikacja dowolna- musi ona być zgodna z konstrukcją i założeniami metodycznymi właściwego PKWiU. Podatnik może, choć oczywiście nie musi, korzystać przy tym z pomocy organów statystycznych. Skoro jednak z pomocy takiej skorzystał, co więcej przedłożył opinię statystyczna organom skarbowym, to treść tej opinii staje się elementem stanu faktycznego do której w udzielonej interpretacji organy musiały się odnieść. Przypomnieć też należy, że zgodnie z art. 14b ust 1 Ordynacji podatkowej "Interpretacja, o której mowa w art. 14a § 1, nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta. Jeżeli jednak podatnik, płatnik lub inkasent zastosowali się do tej interpretacji, organ nie może wydać decyzji określającej lub ustalającej ich zobowiązanie podatkowe bez zmiany albo uchylenia postanowienia, o którym mowa w art. 14a § 4, jeżeli taka decyzja byłaby niezgodna z interpretacją zawartą w tym postanowieniu." Toteż podatnik nie jest zobowiązany do stosowania się do otrzymanej interpretacji, w szczególności gdy stan faktyczny jest odmienny niż przedstawiony we wniosku. Reasumując Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzuty skargi nie są zasadne, gdyż organy w toku postępowania nie naruszyły prawa w zakresie, o jakim mowa na wstępie niniejszych wywodów. Dlatego na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga została oddalona. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.