I SA/Wr 838/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 5 kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 15 stycznia 2013 r., wydanym po odmowie przyznania stronie prawa pomocy, wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W następstwie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, przed upływem wyznaczonego w wezwaniu terminu, skarżący ponownie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten zarządzeniem Referendarza z dnia 28 lutego 2013 r. został pozostawiony bez rozpoznania. W reakcji skarżący pismem z dnia 8 marca 2013 r. cofnął skargę wskazując, że środek odwoławczy od wskazanego w komparycji postanowienia organu, został wniesiony na skutek, jak wskazano, pomyłki popełnionej przez prawnika". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., określanej dalej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Sąd, o ile nie zostanie uznana za zmierzającą do obejścia prawa lub skutkującą utrzymaniem w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skuteczne cofnięcie skargi stanowi podstawę do umorzenia postępowania. W orzecznictwie powszechnie aprobowany jest pogląd, że badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj., gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Odwołując się do orzecznictwa, umorzenie postępowania sądowoadministarcyjnego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi oraz gdy wystąpi jedna z przesłanek umorzenia postępowania o jakich mowa w art. 161 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 187/10; LEX nr 668289) . Zgodnie z powyższym przyjąć trzeba, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony (rozumiana jako wyraz przyznanego stronie skarżącej prawa do rozporządzalności skargą) może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, tj. braków formalnych i fiskalnych. Przez ten ostatni warunek należy rozumieć uiszczenie wymaganego wpisu od skargi, chyba, że strona uzyskała prawo do zwolnienia jej od wymogu opłacenia skargi (por. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Łd 26/10, LEX nr 668376 oraz z dnia 2 marca 2011 r., sygn. akt III SA/Łd 56/11, LEX nr 736874; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 8 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Op 79/10, LEX nr 784412). W stanie faktycznym sprawy, cofnięcie skargi nastąpiło po odmowie przyznania stronie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i po upływie terminu do uiszczenia wpisu od skargi określonego w wezwaniu. Powyższe oznacza, że cofnięto skargę nieopłaconą, a więc taką, która na tym etapie nie wszczęła jeszcze postępowania sądowoadministracyjnego, a tylko takie postępowanie mogłoby zostać umorzone na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. z powodu cofnięcia skargi. Wskazana okoliczność uzasadniała odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.