I SA/Wr 865/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Stankiewicz-Rajchman po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi S.C. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 października 2024 r. nr 0113-KDIPT2-1.4011.587.2024.2.HJ w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądzić od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną interpretacją indywidualną z 10 października 2024 r. nr 0113-KDIPT2-1.4011.587.2024.2.HJ Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako: DKIS, organ) stwierdził, że stanowisko S. C. (dalej jako: Strona, Skarżący) w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego we wniosku z 23 lipca 2024 r. stanu faktycznego w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest nieprawidłowe. Powyższą interpretację doręczono pełnomocnikowi Strony – r. pr. D. Z. (vide: pełnomocnictwo znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy) 10 października 2024 r. Następnie, 8 listopada 2024 r. Strona zastępowana przez dor. pod. K. W. złożyła skargę na ww. interpretację indywidualną, która 9 grudnia 2024 r. została uwzględniona przez DKIS w całości (vide: interpretacja indywidualna z 9 grudnia 2024 r. nr 0113-KDIPT2-1.4011.587.2024.3.HJ), co spowodowało zmianę zaskarżonej interpretacji indywidualnej poprzez uznanie, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z 23 lipca 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej jest prawidłowe. Powyższa interpretacja indywidualna z 9 grudnia 2024 r. wydana w wyniku uwzględnienia skargi została doręczona pełnomocnikowi Strony – r. pr. D. Z. 10 grudnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: W myśl art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. W niniejszej sprawie DKIS zastosował powyższy przepis i wydał interpretację indywidualną z dnia 9 grudnia 2024 r., z treści której wynika, że organ zmienił z urzędu zaskarżoną interpretację i uznał, że stanowisko, które Strona przedstawiła we wniosku z 23 lipca 2024 r. jest prawidłowe. Zastrzec przy tym należy, że Sąd w niniejszym postępowaniu nie dokonuje kontroli prawidłowości poczynionych przez DKIS ocen co do jego wcześniejszego działania bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Sąd bierze jednak pod uwagę fakt wydania interpretacji indywidualnej z dnia 9 grudnia 2024 r. w kontekście przedmiotu niniejszego postępowania sądowego. W tym zaś kontekście Sąd doszedł do przekonania, że uwzględnienie skargi przez DKIS w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., poprzez wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 9 grudnia 2024 r. spowodowało, że niniejsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Bezprzedmiotowość postępowania sądowego stanowi bowiem przesłankę do jego umorzenia. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. postanowił jak w pkt I sentencji. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Wobec tego, w pkt II sentencji, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 i § 4 p.p.s.a. zasądzono na rzecz Skarżącego zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, obejmujący zwrot uiszczonego wpisu sądowego od skargi (200 zł) oraz opłaty od pełnomocnictwa (17 zł), a także wynagrodzenie działającego w sprawie pełnomocnika strony skarżącej będącego doradcą podatkowym (480 zł), wynikające z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1687).