I SA/Wr 871/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Zbigniew Łoboda, sędzia WSA Kamila Paszowska-Wojnar, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółka z o.o. z/s we W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za kwiecień 2016 r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie z urzędu. Skargą z dnia 25.07.2017 r. A. Spółka z o.o. z siedzibą we W. wniosła o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 12.06.2017 r. (nr 0201-IOV2.4033.1.2017) utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 15.03.2017 r. (nr [...]) w przedmiocie przedłużenia terminu do dokonania zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za kwiecień 2016 r. W uzasadnieniu skargi wskazano między innymi, że Naczelnik Urzędu Skarbowego W. pierwsze postanowienie w sprawie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do czasu zakończenia weryfikacji podatnika wydał w dniu 12 lipca 2016 r., a doręczył 18 lipca 2016 r. to jest po upływie terminu w jakim miał nastąpić zwrot środków na rzecz podatnika. Zdaniem skarżącego postanowienie takie jest bezprzedmiotowe z uwagi na brak możliwości przedłużania terminu do zwrotu, którego termin już upłynął. Ponadto organ, ponownie z naruszeniem przepisów prawa, postanowieniem z dnia 11 stycznia 2017 r. uzupełnił ww. postanowienie z dnia 12 lipca 2016 r. o datę zakończenia weryfikacji podatnika tj. do 31 marca 2017 r., a kolejnym postanowieniem z dnia 15 marca 2017 r. przedłużył termin zwrotu do 30 września 2017 r. Zdaniem strony po raz kolejny termin zwrotu jest bezzasadnie przedłużany, a od wystąpienie przez stronę o zwrot minął już ponad rok. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej: "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Spór w rozpoznawanej sprawie dotyczy m. in. tego, czy organ dokonał skutecznego przedłużenia terminu zwrotu podatku od towarów i usług za kwiecień 2016 r., mimo doręczenia skarżącej postanowienia w tym przedmiocie po upływie 60-dniowego terminu do zwrotu tego podatku. Postanowieniem z 16 listopada 2017 r., sygn. akt I FSK 255/17, Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną o analogicznym przedmiocie (dotyczącej wprawdzie skuteczności przedłużenia terminu zwrotu podatku od towarów i usług za czerwiec 2015 r.), postanowił przedstawić składowi siedmiu sędziów tego Sądu do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, mianowicie: "Czy w stanie prawnym obowiązującym w 2015 r. dla zachowania terminu do przedłużenia zwrotu różnicy podatku w celu zweryfikowania zasadności tego zwrotu, określonego w art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. poz. 1054 ze zm.; obecnie Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm.), konieczne było przed upływem tego terminu doręczenie podatnikowi postanowienia naczelnika urzędu skarbowego przedłużającego termin, czy też wystarczyło jeśli przed upływem terminu do dokonania zwrotu to postanowienie zostało wydane (sporządzone i podpisane), ewentualnie, w przypadku doręczenia za pośrednictwem operatora pocztowego, także przekazane temu operatorowi w celu doręczenia". Zaznaczyć należy, że przedstawione zagadnienie prawne wprawdzie dotyczy przepisów w 2015 r., niemniej jednak te same wątpliwości, dotyczą również stanu prawnego obowiązującego w 2016 r. W ocenie Sądu, udzielenie odpowiedzi na ww. zagadnienie prawne przedstawione w ww. postanowieniu, będzie miało zasadnicze znaczenie dla oceny zagadnienia spornego występującego w niniejszej sprawie. A zatem, w ocenie Sądu, postępowanie w niniejszej sprawie należało zawiesić do czasu udzielenia odpowiedzi na ww. zagadnienie prawne. Ponadto postępowanie w niniejszej sprawie należało zawiesić także do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt I SA/Wr 606/17, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił postanowienie organu drugiej instancji z dnia 14.04.2017 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 24.05.2016 r. Przedmiot niniejszego postępowania obejmujący zagadnienie przedłużenia terminu zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wiąże się z istotnym zagadnieniem dotyczącym czasookresu, w którym może nastąpić przedłużenie terminu zwrotu podatku naliczonego nad należnym oraz oznaczenia terminu, w którym następuje zakończenie weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanej w ramach jednego z postępowań weryfikacyjnych, o których mowa w art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 ze zm.), to jest kontroli podatkowej. Podkreślić należy, że uprawnienie organu podatkowego do przedłużenia terminu zwrotu podatku od towarów i usług przysługuje jedynie w odniesieniu do terminu, który w dacie przedłużenia jeszcze nie upłynął (por. między innymi uzasadnienie uchwały składu 7 sędziów NSA z dnia 24.10.2016 r., sygn. akt I FPS 2/16). Upływ terminu przesądza bowiem o obowiązku zwrotu podatku, niezależnie od tego czy zasadność zwrotu wymagała dodatkowego rozliczenia podatnika, czy też nie. Tym samym możliwość dokonania kontroli postanowienia przedłużającego termin zwrotu podatku, w sytuacji gdy ze stanu faktycznego sprawy wynika, że organ uprzednio przedłużał termin zwrotu podatku naliczonego nad należnym, uwarunkowana jest możliwością zweryfikowania, czy organy podatkowe prawidłowo i skutecznie przedłużały termin zwrotu wydając postanowienie (postanowienia) poprzedzające zaskarżony akt. Dopiero bowiem ustalenie tych okoliczności pozwoli na ocenę czy przedłużenia dokonano skutecznie, czy też już po upływie terminu wyznaczonego do zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług naliczonego nad należnym. Z uwzględnieniem powyższego należy podkreślić, że skoro wyrokiem z dnia 11.10.2017 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 606/17 tut. Sąd uchylił postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 14.04.2017 r., którym utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. o przedłużeniu terminu zwrotu podatku do dnia 31.03.2017 r., a termin ten został przedłużony następnie zaskarżonym w niniejszym postępowaniu postanowieniem do dnia 30.09.2017 r., koniecznym jest dokonanie kontroli zaskarżonego aktu w kontekście oceny prawidłowości wydania postanowienia je poprzedzającego, które nastąpi po dokonaniu kontroli instancyjnej wyroku w sprawie I SA/Wr 606/17 przez Naczelny Sąd Administracyjny. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.