I SA/Wr 9/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska Sędziowie: Sędzia WSA Anetta Chołuj (sprawozdawca) Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska Protokolant: starszy asystent sędziego Anna Kruś po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą we W. na czynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego we W. w przedmiocie odmowy zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za marzec 2014 r. postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić z urzędu stronie skarżącej kwotę 200 zł (dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Skarżąca spółka złożyła deklaracją VAT-7 za marzec 2014 r. w której wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w kwocie 12.757.493 zł. Po uzyskaniu od Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O. pisma informującego o wszczęciu w dniu 14 maja 2014 r. wobec skarżącej spółki postępowania kontrolnego w zakresie kontroli rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania, prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za marzec 2014 r., Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego we W. (dalej w skrócie: Naczelnik [...]), na wniosek organu kontroli skarbowej, postanowieniem z dnia [...] r. przedłużył spółce termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do czasu zakończenia postępowania weryfikującego zasadność zwrotu. W postanowieniu pouczono spółkę, że na postanowienie Naczelnika [...] w sprawie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym służy podatnikowi prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego, po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia 29 sierpnia 2014 r. (data wpływu do organu 5 września 2014 r.) spółka wezwała Naczelnika [...] do zwrotu różnicy podatku od towarów i usług, wykazanej w deklaracji VAT-7 za marzec 2014 r. Organ, po otrzymaniu od Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O. odpowiedzi na prośbę o przekazanie informacji uzasadniających zasadność dalszego przedłużania terminu zwrotu oraz wskazanie ewentualnej bezspornej kwoty zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad należnym za marzec 2014 r., poinformował spółkę pismem z dnia 23 września 2014 r., że w dalszym ciągu organ kontroli skarbowej prowadzi weryfikację rozliczeń podatnika w zakresie podatku od towarów i usług za okresy od listopada 2013 r. do kwietnia 2014 r. i że do czasu zakończenia wszczętych postępowań kontrolnych nie ma podstaw do podjęcia dalszych czynności związanych podatkiem VAT wynikającym z deklaracji VAT-7 za te okresy rozliczeniowe. Spółka pismem z dnia 9 października 2014 r. wezwała Naczelnika [...] do usunięcia naruszenia prawa mającego miejsce w piśmie tego organu z dnia 23 września 2014 r., polegającego w szczególności na bezpodstawnym wstrzymaniu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym VAT za marzec 2014 r., w wysokości 12.757.493 zł. Pismem z dnia 22 października 2014 Naczelnik [...] poinformował spółkę, że nie znajduje przesłanek do zmiany stanowiska wyrażonego w piśmie z dnia 23 września 2014 r. W dniu 1 grudnia 2014 r. spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na "czynność materialno-techniczną" Naczelnika [...], polegającą na odmowie zwrotu kwoty 12.757.493 zł, stanowiącej różnicę podatku od towarów i usług od dostaw wewnątrzwspólnotowych dokonanych przez skarżącą w marcu 2014 r., wnosząc o stwierdzenie bezskuteczności czynności. Strona zarzuciła Naczelnikowi [...] naruszenie: art. 121, art. 122 i art. 124 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm. – dalej: O.p.) a także art. 87 ust. 1 i 2 oraz ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm. – dalej: ustawa VAT ). W uzasadnieniu Spółka podtrzymała argumentację podniesioną uprzednio we wniosku o zwrot podatku oraz w wezwaniu do usunięcia naruszeni prawa z dnia 9 października 2014 r., wskazując, że dotychczas prowadzone przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O. postępowanie dowodowe nie wykazało, by spółka działała w celu wyłudzenia podatku VAT, uczestniczyła w tzw. oszustwie karuzelowym lub by przy zachowaniu należytej staranności mogła mieć świadomość uczestnictwa jej kontrahentów w takim oszustwie. Wstrzymanie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym godzi w prawo podatnika do otrzymania zwrotu bez zbędnej zwłoki i, w świetle regulacji wspólnotowych oraz warunków wynikających z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, powinno mieć miejsce tylko w wyjątkowych okolicznościach, gdy istnieją uzasadnione wątpliwości co do zasadności lub wysokości zwrotu. Okoliczności uzasadniających takie wątpliwości organ nie wskazał i nie uzasadnił należycie odmawiając spółce pismem z dnia 23 września 2014 r. zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za marzec 2014 r. W odpowiedzi na skargę Naczelnik [...] wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację powołaną w piśmie z dnia 23 września 2014 r. oraz w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. oraz bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów i czynności jest wyczerpujące (katalog zamknięty), co oznacza, że skarga wniesiona w jakichkolwiek innych przypadkach niż określone powyżej, nie podlega właściwości (kognicji) sądów administracyjnych i zostanie odrzucona w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie natomiast z poglądem ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych, skarga do sądu administracyjnego przysługuje na akt lub czynność, gdy jest on podjęty w indywidualnej sprawie, skierowany do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określony w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2004 r. sygn. akt OSK 247/04; dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona na "czynność materialno- techniczną" Naczelnika [...], polegającą na odmowie spółce w piśmie z dnia 23 września 2014 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. W skardze spółka dowodzi, że zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym ma charakter czynności materialno-technicznej, przy czym zarówno w skardze, jak i w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa spółka wskazuje, że naruszenie prawa nastąpiło w w/w piśmie Naczelnika [...], wyjaśniającym stronie przyczyny odmowy zwrotu części różnicy podatku od towarów i usług od dostaw wewnątrzwspólnotowych dokonanych przez skarżącą w okresie od października 2013 r. do marca 2014 r. Należało zatem ustalić, czy rozpoznanie skargi na to pismo podlega właściwości sądów administracyjnych. W ocenie Sądu, uznać należy, że ww. pismo Naczelnika [...] nie stanowi czynności materialno-technicznej w rozumieniu przepisu 3 § 2 p.p.s.a., jak mylnie twierdzi skarżąca, a jest jedynie odpowiedzią organu na wniosek strony z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zwrot różnicy podatku od towarów i usług i ma charakter informacyjny, wyjaśniający. O charakterze przedmiotowego pisma przesądza jego treść, z której wynika, że w sprawie toczy się postępowanie kontrolne za okres od października 2013 r. do kwietnia 2014 r. obejmujące swoim zakresem również transakcje dokonane w marcu 2014 r. oraz że na wcześniejszych etapach obrotu, w którym uczestniczył podatnik, występują podmioty, na rzecz których spółka dokonywała wewnątrzwspólnotowego nabycia, a które podejrzane są o udział w oszustwach podatkowych. Zdaniem Sądu, taki charakter pisma Naczelnika [...] przesądza o uznaniu go za pismo informacyjne w sprawie, co wyklucza możliwość złożenia na nie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarga na pismo informacyjne organu podatkowego wyjaśniające przyczyny odmowy zwrotu części różnicy podatku od towarów i usług nie podlega kognicji sądów administracyjnych, bowiem pismo takie nie jest aktem, ani czynnością wymienioną w art. 3 § 2 p.p.s.a., nie jest również żadną z form działania administracji publicznej, określoną w art. 3 § 2 p.p.s.a. W szczególności przedmiotowe pismo nie jest aktem administracyjnym, który ma co do istoty charakter władczy i określa sytuację prawną indywidualnie oznaczonego adresata (jego prawa i obowiązki) w indywidualnej sprawie, nie jest też czynnością materialno-techniczną dotyczącą stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, gdyż nie wywołuje bezpośrednio określonych skutków prawnych. Możliwość poddania zaskarżonego pisma organu podatkowego kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne nie wynika także z żadnego przepisu szczególnego w rozumieniu art. 3 § 3 p.p.s.a. – w szczególności z przepisów O.p. czy ustawy VAT. Na marginesie jedynie należy wskazać, że przedmiotem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego mogą być postanowienia Naczelnika [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za kwestionowany przez skarżącą okres. Wniesienie skargi do sądu poprzedza wówczas wezwanie organu podatkowego do usunięcia naruszenia prawa. Sąd zauważa zarazem, że jakkolwiek sama czynność zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym ma charakter czynności materialnotechnicznej, to niedokonanie czynności materialno-technicznej w sytuacji, gdy obowiązek jej dokonania wynika z przepisów prawa, nie jest podstawą do wniesienia skargi na podstawie art.3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ale co najwyżej może być podstawą skargi wnoszonej na podstawie art. art.3 § 2 pkt 8 tej ustawy. W niniejszej sprawie tym niemniej spółka nie wnosiła ani skargi na postanowienie w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za marzec 2014 r., ani skargi na bezczynność lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, ale wyraźnie wskazywała, że przedmiotem skargi (a wcześniej wezwania do usunięcia naruszenia prawa) jest czynność materialnotechniczna organu, za którą uznała pisemną odmowę zwrotu wykazanej w deklaracji za ten okres rozliczeniowy kwoty nadwyżki podatku VAT naliczonego nad należnym. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd postanowił o odrzuceniu skargi. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.