I SA/Wr 90/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 12 listopada 2012 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 1.500,00 zł (słownie: jeden tysiąc pięćset złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi (poz. [...] rej. doch. budż.). Stanowiącą przedmiot skargi w sprawie decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 12 listopada 2012 r. (nr [...]) doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej (doradcy podatkowemu) w dniu 14 listopada 2012 r. Zgodnie z pouczeniem zawartym w treści tej decyzji, stronie przysługiwało prawo wniesienia na to rozstrzygnięcie "skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, 50-126 Wrocław, ul. Św. Mikołaja 78/79, za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji". W dniu 13 grudnia 2012 r. strona, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła na ww. decyzję skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (dowód: koperta – k. 22 akt sądowych). Wpływ skargi Sąd odnotował w dniu 17 grudnia 2012 r. (prezentata biura podawczego Sądu). Pismem z dnia 18 grudnia 2012 r. (data stempla pocztowego) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu ww. skargę wraz z jej odpisem oraz załącznikami przesłał na adres Dyrektora Izby Celnej we W., celem nadania skardze właściwego biegu. Pismo to zostało też wysłane do wiadomości strony skarżącej (doręczenie tego pisma nastąpiło w dniu 20 grudnia 2012 r.). W dniu 21 grudnia 2012 r. (data stempla pocztowego) strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi argumentując, że dopiero z korespondencji Sądu do Dyrektora Izby Celnej we W. powzięła wiedzę o nieprawidłowym zaadresowaniu skargi. Zarzuciła, że do błędu doszło wskutek niedokładnego pouczenia w treści decyzji, które zostało zredagowane w taki sposób, że strona błędnie zrozumiała, że podany w tym pouczeniu adres: 50-126 Wrocław, ul. Św. Mikołaja 78/79" jest adresem siedziby Dyrektora Izby Celnej we W. Zasadność – w tych okolicznościach – wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi strona poparła odwołaniem się do orzecznictwa sądowego, podkreślając, że błędne pouczenie nie może wywołać negatywnych dla strony skutków procesowych, niezależnie od faktu reprezentowania strony przez pełnomocnika procesowego. Postanowieniem z dnia 25 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie uwzględnił, z uwagi na niespełnienie przez stronę przesłanki braku zawinienia w uchybieniu temu terminowi. Zażalenie na wymienione rozstrzygnięcie Sądu I instancji zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny oddalone postanowieniem z dnia 16 maja 2013 r. sygn. akt I GZ 159/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej w skrócie: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1). Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpatrywanej sprawie, stanowiąca przedmiot skargi decyzja wraz z pouczeniem o trybie i terminie do wniesienia skargi, została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 14 listopada 2012 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, upływał w dniu 14 grudnia 2012 r. Jak wskazują akta sprawy, skarga została nadana w placówce pocztowej przez pełnomocnika skarżącego w dniu 13 grudnia 2012 r., jednakże adresatem przesyłki – wbrew dyspozycji art. 54 § 1 p.p.s.a. - był Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. W związku z tym Sąd, działając na podstawie art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę, której wpływ odnotował w dniu 17 grudnia 2012 r., przekazał Dyrektorowi Izby Celnej we W. w dniu 18 grudnia 2012 r.. Należy zauważyć, że wniesienie skargi bezpośrednio do sądu, zamiast za pośrednictwem organu administracji publicznej, powoduje, że sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej w celu nadania jej biegu a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd do organu (T. Woś (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, 2005 r., s. 248). Również Naczelny Sąd Administracyjny wskazał w postanowieniu z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2554/10 (Lex nr 742361), że wniesienie skargi bezpośrednio do sądu, zamiast za pośrednictwem organu administracji publicznej, powoduje ten skutek, że sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej w celu nadania jej biegu. O zachowaniu ustawowego terminu do jej wniesienia decyduje wówczas data wysłania (przekazania) skargi przez sąd do właściwego organu administracji publicznej. W takim przypadku ryzyko przekroczenia terminu do wniesienia skargi obciąża wyłącznie stronę skarżącą (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 178). Mając na uwadze powyższe, uznać należało, że wymóg określony w art. 54 § 1 p.p.s.a. został w niniejszej sprawie spełniony dopiero w dniu 18 grudnia 2012 r., co oznacza, że wniesienie skargi nastąpiło z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a.. Wprawdzie strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, to jednak wniosek ten nie został uwzględniony (postanowienie z dnia 25 lutego 2013 r.). Sąd I instancji uznał bowiem, że wskazana przez stronę skarżącą okoliczność błędnej (nieprecyzyjnej) - jej zdaniem – treści pouczenia o trybie zaskarżenia wspomnianej decyzji, nie wypełniła przesłanki braku winy strony w uchybieniu owemu terminowi z tego względu, że pouczenie to – wbrew twierdzeniu strony - było prawidłowe. Także Sąd kasacyjny oceniając wymienione postanowienie Sądu I instancji uznał, że zażalenie strony na to orzeczenie – jako nieuzasadnione – podlegało oddaleniu. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2) i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił, o czym orzekł jak w pkt. I sentencji postanowienia. Orzeczenie o zwrocie uiszczonej kwoty wpisu sądowego (pkt II) znalazło oparcie w art. 232 § 1 pkt 1) p.p.s.a.