I SA/Wr 906/17
PostanowienieWSA we Wrocławiu2017-10-09
Skład orzekający: Kamila Paszowska – Wojnar
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, zamiast za pośrednictwem organu, który wydał interpretację indywidualną, powinna zostać odrzucona, jeśli interpretacja została wydana przed wejściem w życie nowelizacji PPSA z dnia 7 kwietnia 2017 r. wprowadzającej art. 53 § 4 PPSA?Ratio decidendi
Skarga wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego, zamiast za pośrednictwem organu, który wydał interpretację indywidualną, powinna zostać odrzucona, jeśli interpretacja została wydana przed wejściem w życie nowelizacji PPSA z dnia 7 kwietnia 2017 r. W takim przypadku stosuje się przepisy PPSA w brzmieniu dotychczasowym, które wymagały wniesienia skargi za pośrednictwem organu. Bezpośrednie wniesienie skargi do sądu nie przerywa biegu terminu do jej wniesienia, a decyduje data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu.Stan faktyczny
Spółka "A" sp. z o.o. wniosła skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczącą podatku dochodowego od osób prawnych. Skarga została wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, zamiast za pośrednictwem organu, który wydał interpretację. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na naruszenie przepisów PPSA.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska – Wojnar po rozpoznaniu w dniu 9 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o. o. z/s w L. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] 2017 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia odrzucić skargę. , , ,
W dniu 27 czerwca 2017 r. doręczono skarżącej spółce wskazaną w komparycji niniejszego postanowienia interpretację indywidualną. Interpretacja zawierała pouczenie, że strona może wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem organu, który wydał interpretację.
W dniu 28 lipca 2017 r. (data nadania w placówce pocztowej) strona skarżąca wniosła skargę bezpośrednio do tut. Sądu. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 31 lipca 2017 r.
Następnie, w dniu 1 sierpnia 2017 r. Sąd przesłał skargę organowi interpretacyjnemu.
Pismem nadanym w dniu 31 sierpnia 2017 r. organ przekazał Sądowi skargę wraz odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do art. 53 § 2 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, który wydał orzeczenie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia orzeczenia.
W niniejszej sprawie, strona prawidłowo pouczona o sposobie wniesienia skargi, wniosła ją bezpośrednio do Sądu, zamiast za pośrednictwem organu.
Przyjmuje się, że w przypadku bezpośredniego wniesienia skargi do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data jej nadania przez sąd na adres właściwego organu (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2016 r. sygn. akt I FZ 336/16, dostępne w internetowej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jak wynika z akt sprawy, odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została doręczona stronie skarżącej w dniu 27 czerwca 2017 r., a zatem trzydziesty dzień terminu do wniesienia skargi upłynął w dniu 27 lipca 2017 r. Tymczasem, nadanie przez tut. Sąd skargi do organu nastąpiło w dniu 1 sierpnia 2017 r., co oznacza, że skarga została wniesiona po terminie. Zauważyć przy tym należy, że skarga była spóźniona już w momencie nadania jej na adres tut. Sądu (28 lipca 2017 r.).
Dodać w tym miejscu wypada, że przedstawiona powyżej treść art. 53 p.p.s.a. i art. 54 p.p.s.a., z dniem 1 czerwca 2017 r. uległa zmianie na podstawie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935).
Zgodnie z nowo wprowadzonym do art. 53 § 4 p.p.s.a., termin, o którym mowa w art. 53 § 1 i 2 p.p.s.a. uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi.
W okolicznościach niniejszej sprawy przepis ten nie mógł być jednak zastosowany. Z art. 17 ust. 1 przywołanej wyżej ustawy zmieniającej wynika bowiem, że do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem w życie ustawy stosuje się przepisy p.p.s.a. w brzmieniu dotychczasowym. Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy zmieniającej przepisy m.in. art. 53 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym tą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie ustawy zmieniającej. Nie ulega wątpliwości, że zaskarżona interpretacja indywidualna została wydana przed wejściem w życie znowelizowanego art. 53 p.p.s.a., a zatem skargę należało odrzucić na podstawie art. 53 p.p.s.a. według poprzedniego brzmienia.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
| |
| |
| |
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło