I SA/Wr 918/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 16 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" spółka akcyjna z siedzibą we W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. 1. Postępowanie przed organem podatkowym i skarga do Sądu pierwszej instancji. 1.1. Przedmiotem skargi "A" S.A. z/w we W. (dalej: strona, spółka) jest interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] lipca 2017 r. (nr [...]), udzielona w zakresie wykładni przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017r., poz. 1221 ze zm., dalej: ustawa o VAT). 1.2. Występując o jej wydanie strona w opisie zdarzenia przyszłego zawartego we wniosku podała, że jest spółką holdingową w Grupie B, której podstawowym przedmiotem działalności jest działalność deweloperska. Działalność ta polega na nabywaniu nieruchomości i budowaniu obiektów o przeznaczeniu komercyjnym i mieszkaniowym. Zgodnie z treścią wniosku, strona jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny i w przyszłości zamierza nabyć od firmy zarejestrowanej także jako czynny podatnik VAT (dalej: sprzedający) nieruchomość w skład w której wchodzą trzy zabudowane działki. Wchodzące w skład tej nieruchomości działki budynki i budowle zostały przez sprzedawcę wybudowane we własnym zakresie (w latach 1997-2012), a nadto, na podstawie umowy przeniesienia przedsiębiorstwa, zawartej w formie aktu notarialnego z dnia 10 grudnia 1998 r. Nabycie przedsiębiorstwa stanowiło czynność nieopodatkowaną VAT, a poprzedniemu właścicielowi tego przedsiębiorstwa (Przedsiębiorstwu Państwowemu "C") nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Jak dalej wskazała, część budynków i budowli jakie sprzedawca nabył w 1998 r. podlegała ulepszeniom w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. W stosunku do większości z nich, ulepszenia wyniosły ponad 30% ich wartości początkowej. Podkreśliła, że wszystkie budynki i budowle od początku były wykorzystywane przez sprzedającego do działalności gospodarczej, opodatkowanej VAT. Spółka zaznaczyła, że nieruchomość jaką zamierza nabyć nie stanowi przedsiębiorstwa, ani jego zorganizowanej części. Przedmiotem nabycia będzie tu zespół składników majątkowych, tj. budynki i budowle, a także, własność i wieczyste użytkowanie gruntów. Zadeklarowała również, że po jej nabyciu spółka będzie wykorzystywać nieruchomość dla celów działalności gospodarczej. Wskazała, że na nabytej nieruchomości planuje wybudować budynki mieszkalne lub usługowe, z przeznaczeniem do sprzedaży lub wynajmu, czyli czynności opodatkowanych VAT. Na tle przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego strona zadała pytanie, czy dostawa nieruchomości, w tym, zaliczka z tytułu tej dostawy, będzie podlegała opodatkowaniu VAT, a w konsekwencji, czy wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia VAT naliczonego od nabycia tej nieruchomości? Wyrażając własne stanowisko w sprawie spółka stwierdziła, że w sprawie (za wyjątkiem budynku serwisowego) od momentu pierwszego zasiedlenia upłynął termin 2 lat co powoduje, że dostawa tych budynków i budowli wraz z gruntem, będzie podlegała zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. W konsekwencji, wnioskodawca i sprzedawca składając stosowne oświadczenie będą mogli zrezygnować z powyższego zwolnienia, obejmując opodatkowaniem na podstawie art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT zarówno zaliczkę na poczet ceny sprzedaży nieruchomości, jak i samą dostawę tej nieruchomości. 1.3. W skardze na interpretację indywidualną z dnia [...] lipca 2017 r. (nr [...]), w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie podzielił stanowiska wnioskodawcy, spółka podniosła zarzuty naruszenia: - art. 2 pkt 14 oraz art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT poprzez ich błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że przez pierwsze zasiedlenie budynków/budowli po ich ulepszeniu przekraczającym 30% wartości początkowej należy rozumieć wyłącznie oddanie nieruchomości pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu; - art. 43 ust. 1 pkt 10a w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 10 i art. 2 pkt 14 oraz art. 86 ust. 1 ustawy o VAT poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, prowadzące do wniosku, że część z budynków podlega zwolnieniu z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, a w konsekwencji, skarżącej nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia wszystkich nieruchomości. Na tej podstawie skarżąca domagała się uchylenia w całości zaskarżonej interpretacji indywidualnej oraz zwrotu kosztów postępowania wywołanych wniesieniem skargi. 2. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: 2.1. Postępowanie sądowe podlega zawieszeniu z urzędu. 2.2. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369; dalej: p.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. 2.3. Mając na uwadze powołaną regulację wskazać trzeba, że postanowieniem z dnia 23 lutego 2016 r., sygn. akt I FSK 1573/14, Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) wystąpił do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) z następującym z pytaniem prejudycjalnym: Czy art. 135 ust. 1 lit. j) dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE 2006r. Nr L 347, s. 1) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się krajowemu uregulowaniu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zgodnie z którym zwolniona od VAT jest dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata w zakresie, w jakim art. 2 pkt 14 ustawy o VAT definiuje, że pierwszym zasiedleniem jest oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: a) wybudowaniu lub b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. 2.4. Pytanie to zostało zarejestrowane pod sygn. akt C-308/16 i nie zostało dotychczas rozpoznane. 2.5. W ocenie Sądu, zagadnienie prawne przedstawione w pytaniu prejudycjalnym w sprawie o sygn. akt C-308/16 ma istotne znaczenie dla rozpoznania niniejszej sprawy, albowiem zarówno w sprawie rozpatrywanej przez NSA, jak i w tej, będącej przedmiotem rozpoznania, jednym z zarzutów skargi jest zarzut dotyczący naruszenia art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, powiązany z wątpliwościami, czy dla przyjęcia przesłanki "pierwszego zasiedlenia" konieczne jest zaistnienie czynności opodatkowanej podatkiem VAT. 2.6. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił zawiesić postępowanie sądowe z urzędu do czasu wypowiedzi TSUE na pytanie przedstawione mu przez NSA w sprawie o sygn. akt I FSK 1573/14.