I SA/Wr 932/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik - Ogińska po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec 2015 r. oraz kwoty podatku do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT postanawia: odrzucić skargę. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, przesyłka o numerze ([...], zawierająca decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...], została odebrana w dniu 3 września 2019 r. przez reprezentującego A. P. w postępowaniu podatkowym pełnomocnika – D. D.. Skarga od powyższej decyzji została wniesiona w dniu 8 listopada 2019 r. (data stempla pocztowego, vide: k. 12 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić z uwagi na okoliczność, iż została wniesiona po terminie. Jak wynika z ponownej analizy akt sprawy, przesyłkę zawierającą zaskarżoną w sprawie decyzję odebrał w dniu 3 września 2019 r. reprezentujący skarżącego w postępowaniu podatkowym pełnomocnik. W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 tj.; dalej jako: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia 27 sierpnia 2019 r., nr [...] upłynął w dniu 3 października 2019 r. (czwartek). W związku z okolicznością, iż skarga na w/w decyzję została nadana dopiero w dniu 8 października 2019 r., należało ją odrzucić jako wniesioną po upływie terminu. Mając powyższe na względzie, Sąd odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2) p.p.s.a.