I SA/Wr 936/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Lidia Błystak, Sędzia NSA Halina Betta (sprawozdawca), Sędzia WSA Katarzyna Borońska, Protokolant Anna Szokalska-Kruś, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2006r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności skarżącego za zaległości w podatku od towarów i usług za miesiąc XII/1998r. wraz z odsetkami za zwłokę oddala skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. O/Z w W. decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności skarżącego jako osoby trzeciej za zaległości spółki z o.o. w B. , "Biuro Obsługi Turystów i Podróżnych" w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 1998r. w kwocie [...] wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości [...] naliczonymi od upływu terminu płatności tj. od [...] do dnia wydania decyzji tj. do [...]. Z poczynionych w sprawie ustaleń wynika, że decyzją z dnia [...] Nr [...] Izba Skarbowa we W. O/Z w W. utrzymała w mocy decyzję organu I instancji określającą podatnikowi Biuro Obsługi Turystów i Podróżnych spółka z o.o. w B. wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za grudzień 1998r. w kwocie [...], zaległość podatkową w wysokości [...] odsetki za zwłokę w kwocie [...] oraz ustalającą dodatkowe zobowiązanie w wysokości [...] stanowiącej, 30% zaniżenia zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług. W związku z brakiem prowadzenia skutecznej egzekucji wobec podmiotu "Biuro Obsługi Turystów i Podróżnych" spółki z o.o. w B. Urząd Skarbowy w D. postanowieniem z dnia [...] Nr [...] wszczął z urzędu postępowanie podatkowe wobec skarżącego J. P. w sprawie przeniesienia odpowiedzialności za zaległości podatkowe Biura Obsługi Turystów i Podróżnych, w której to firmie skarżący pełnił i dalej pełni obowiązki prezesa. W trakcie toczącego się postępowania podatkowego skarżący nie wykazał, że wypełnia przesłanki określone w art. 116 § 1 ordynacji podatkowej, które pozwoliłyby na uwolnienie się od odpowiedzialności. W tej sytuacji organy podatkowe uznały iż skoro zaległości podatkowe powstały w okresie pełnienia przez skarżącego funkcji prezesa zarządu to zachodzą podstawy do przeniesienia na niego jako osoby trzeciej odpowiedzialności za powstałe zaległości podatkowe zgodnie z art. 116 § 2 ordynacji podatkowej. Podnoszony w odwołaniu zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego uznał organ odwoławczy za chybiony a to z tych względów, że zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów powstaje z mocy prawa z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa wiąże powstanie takiego zobowiązania. Biorąc pod uwagę specyfikę zobowiązania w podatku od towarów i usług oraz technikę obliczania i poboru (co miesiąc) to zobowiązanie podatkowe za grudzień 1998r. zostało ostatecznie ukształtowane do 31 grudnia 1998r. Termin jednak płatności przewidziany do zadeklarowania i wpłacenie podatku upływał [...] a zatem zdaniem organu II instancji z tą datą podatek niezapłacony stał się zaległością podatkową. Skoro termin płatności zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług upłynął [...] to bieg przedawnienia rozpoczyna się licząc od końca roku kalendarzowego 1999r. Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy stwierdził, że okoliczności sprawy zostały rozpatrzone i ustalone prawidłowo i w pełni uzasadniają orzeczenie o odpowiedzialności J. P. za zaległości podatkowe spółki z o.o. "Biuro Obsługi Turystów i Podróżnych" z siedzibą w B. Decyzja organu odwoławczego stała się przedmiotem skargi wniesionej przez podatnika do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W.. W skardze skarżący wnosi o uchylenie decyzji zarówno organu I jak i II instancji. Zdaniem skarżącego "zobowiązanie podatkowe "przedawniło się", a decyzja organu odwoławczego niezbyt jasno wyjaśnia sposób wyliczenia terminów (zostały one źle wyliczone), co ma związek z przeplataniem się terminów "zaległość podatkowa" i "zobowiązanie podatkowe". Skarżący wskazuje, iż okoliczności te "powinny być jasno i precyzyjnie określone, aby było wiadomo co przyjmuje się jako punkt wyjściowy w liczeniu biegu terminu". Skarżący ostatecznie zarzuca iż stanowiąca przedmiot skargi decyzja została wydana w niewłaściwym czasie. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, co następuje: W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269), sprawowana przez sądy administracyjne kontrola przeprowadzana jest pod względem zgodności zaskarżonych decyzji z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej i tylko w sytuacji naruszenia tego prawa mającego lub mogącego mieć wpływ na wynik sprawy, zaskarżone decyzje podlegają uchyleniu (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Podstawę materialno-prawną wydania zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ordynacji podatkowej ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. (Dz. U. nr 137 poz. 926 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 12 września 2002r. o zmianie ustawy ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 169 poz. 1387) bowiem zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 12.09.2002r. do odpowiedzialności podatkowej osób trzecich z tytułu zaległości podatkowych powstałych przed dniem wejścia tejże ustawy stosuje się przepisy ustawy w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie noweli". I tak zgodnie z art. 116 § 1 ordynacji podatkowej w brzmieniu przed nowelizacją tejże ustawy za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (...) odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna, chyba że członek zarządu wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające upadłości (postępowanie układowe) albo że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości oraz niewszczęcie postępowania układowego nastąpiło nie z jego winy, bądź też wskaże on mienie, z którego egzekucja jest możliwa. Poza sporem w sprawie jest iż przed wszczęciem postępowania o przeniesienie odpowiedzialności skarżącego jako osoby trzeciej za zobowiązania spółki z o.o. w B. której był prezesem została wydana decyzja skierowana do tejże spółki którą określono wysokość zobowiązania podatkowego tejże spółki i wysokość zaległości podatkowej za miesiąc grudzień 1998r. w podatku od towarów i usług. Bezspornym jest również iż egzekucja wobec tejże spółki zaległości podatkowej za miesiąc grudzień 1998r. w podatku VAT okazała się bezskuteczna. W toku trwającego postępowania podatkowego o przeniesieniu odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej skarżący nie wskazał na żadną przesłankę o której mowa w przywołanym wyżej art. 116 § 1 ordynacji podatkowej, której spełnienie wyłączałoby odpowiedzialność skarżącego jako członka zarządu spółki za jej zobowiązania podatkowe. Skarżący podniósł zarówno w postępowaniu podatkowym jak i w skardze jedynie zarzut, iż nastąpiło przedawnienie prawa do wydania decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej. Ustosunkowując się do powyższego zarzutu należy odwołać się do art. 118 § 1 ordynacji podatkowej zgodnie z którym nie można wydać decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym powstała zaległość podatkowa upłynęło 5 lat. Zgodnie z art. 51 § 1 ustawy powołanej wyżej zaległość podatkowa to podatek nie zapłacony w terminie. W myśl art. 16 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11 poz. 50 ze zm.) podatnicy zobowiązani są bez wezwania przez urząd skarbowy do obliczenia i zapłacenia podatku za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy na rachunek właściwego urzędu skarbowego. Zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 1998r. powstało i ostatecznie ukształtowało się do 31 grudnia 1998r. Zgodnie z przywołaną wyżej regulacją prawną art. 26 ustawy VAT termin do zadeklarowania i wpłacenia podatku upłynął z dniem [...]. i w tej dacie niezapłacony podatek stał się zaległością podatkową. I właśnie za tę zaległość podatkową została przeniesiona odpowiedzialność na skarżącego. W myśl z kolei regulacji prawnej zawartej w art. 118 § 1 ordynacji podatkowej nie można wydać decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym powstała zaległość podatkowa, pierwotnego dłużnika podatkowego - podmiotu, za którego zobowiązania odpowiada osoba trzecia - upłynęło 5 lat. Skoro zatem zaległość w podatku od towarów i usług powstała z dniem 27 stycznia 1999r. to bieg terminu przedawnienia tego zobowiązania rozpoczął się z dniem [...] i od tej daty biegnie 5 letni termin przedawnienia prawa do wydania decyzji o odpowiedzialności skarżącego za zaległość podatkową spółki której był prezesem odnośnie podatku VAT za miesiąc grudzień 1998r. Mając powyższe na uwadze nie sposób podzielić zarzutu skargi iż stanowiąca przedmiot skargi decyzja wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. O/Z w W. w dniu [...] została wydana w warunkach przedawnienia. Wbrew stanowisku skarżącego z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika z jaką datą organ przyjął rozpoczęcie biegu terminu przedawnienia prawa do wydania decyzji o odpowiedzialności i trafnie organ odwoławczy zauważa iż przeplatanie się terminów "zobowiązanie podatkowe" a "zaległość podatkowa" w żaden sposób nie wpłynęło na czytelność i jasność stanowiska organu odwoławczego co do terminu z jakim należy liczyć bieg przedawnienia. Wprawdzie organ odwoławczy nie uwzględniając zarzutu przedawnienia prawa do wydania decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej nie przywołał podstawy prawnej z art. 118 § 1 ordynacji płotkowej to jednakże terminy przewidziane do wydania decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej z tego przepisu zachował i obliczył je zgodnie z przywołaną wyżej regulacją prawną - przyjął bowiem bieg przedawnienia "licząc od końca roku kalendarzowego 1999" a więc od końca roku kalendarzowego, w którym powstała zaległość podatkowa. Niewątpliwie rację ma skarżący, iż organ II instancji powołując się na decyzję inspektora kontroli skarbowej z dnia [...] Nr [...] nie podał jej adresata. Decyzja ta znajduje się w aktach sprawy, na decyzję tę powoływał się organ I instancji i z uzasadnienia decyzji organu I instancji w sposób jednoznaczny wynika kto był adresatem przedmiotowej decyzji tj. spółka za której zobowiązanie podatkowe ponosi odpowiedzialność skarżący. Podkreślić należy, iż skarżący nie podważa faktu wydania decyzji wobec spółki "Biuro Obsługi Turystów i Podróżnych", której był prezesem i jedynym udziałowcem". Data zaś wydania tejże decyzji pozostaje bez wpływu na bieg przedawnienia prawa do wydania decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej. Istotą jest bowiem w sprawie data powstania zobowiązania podatkowego i zaległości podatkowej, które w podatku od towarów i usług powstają z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania (art. 21 § 1 pkt 1 ordynacji podatkowej). Mając zatem powyższe na uwadze wobec bezzasadności zarzutów skargi należało skargę oddalić zgodnie z art. 152 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.