I SA/Wr 944/10

Wrocław, dnia 10 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów - organu upoważnionego - Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] kwietnia 2010 r. Minister Finansów wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego, nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Interpretacja została doręczona S. G. (dalej: strona, skarżący) w dniu 28 kwietnia 2010 r. Pismem z dnia 12 maja 2010 r. skarżący wezwał Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa, kwestionując prawidłowość wydanego aktu. W odpowiedzi na wezwanie Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany swojej interpretacji. Odpowiedź organu doręczono skarżącemu w dniu 11 czerwca 2010 r. W dniu 15 lipca 2010 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przedmiotową interpretację. Wraz ze skargą strona złożyła do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z dnia 20 września 2010 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, zaś postanowieniem z dnia 29 listopada 2010 r., sygn. akt II FZ 597/10, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to rozstrzygnięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Na podstawie art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skargę na decyzję administracyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W postępowaniu sądowo-administracyjnym, w myśl art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., terminy oblicza się według zasad określonych przepisami prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień tego terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni jego dzień uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z kolei zgodnie z art. 111 § 1 k.c. termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym w myśl § 2 tego przepisu, przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym nastąpiło zdarzenie rozpoczynające jego bieg. W niniejszej sprawie zdarzeniem wszczynającym bieg trzydziestodniowego terminu było skuteczne doręczenie skarżącemu w dniu 11 czerwca 2010 r. odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 12 lipca 2010 r. W tak wyznaczonym terminie skarżący nie wniósł skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.