I SA/Wr 965/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 8 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 26 lutego 2007r. nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowania egzekucyjne na skutek wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 28 listopada 2007 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 28 listopada 2007r. oddalił skargę J. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 26 lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Pismem z dnia 31 lipca 2008r. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu Skarżący podniósł, że dopiero na podstawie rozmowy telefonicznej z pracownikiem sekretariatu tut. Sądu, którą odbył w dniu 25 lipca 2008r., ustalił, że jego skarga została wyrokiem oddalona oraz, że o terminie rozprawy, na której zapadł przedmiotowy wyrok, był pisemnie zawiadomiony tj. w dniu 26 października 2007r. oraz w dniu 5 listopada 2007r. (daty awizowania o terminie rozprawy). Skarżący, nie kwestionując prawidłowości dokonania przez Sąd zawiadomienia o terminie rozprawy, zwrócił uwagę, że w rzeczywistości nie miała możliwości podjęcia tego zawiadomienia. Wskazał, iż w okresie, w którym dokonano awizowania zamieszkiwał wspólnie z żoną i córką, a pomimo to żaden z członków jego rodziny nie odebrał ani nie otrzymał zawiadomienia o terminie rozprawy. Zadaniem Skarżącego prawdopodobnym jest, że awiza przesyłki zawierającej przedmiotowe wezwanie na rozprawę mogły zostać usunięte, bez jego wiedzy i zgody przez jego siostrę, która zamieszkuje w tym samym domu, co skarżący i jego rodzina, i która jest skonfliktowana ze skarżącym. Na powyższe wskazują, w przekonaniu Skarżącego, wypowiedzi siostry, których świadkami byli członkowie jego rodziny, w trakcie których przyznała się do zabierania i niszczenia lub wrzucania korespondencji do Skarżącego, czemu on nie mógł zapobiec, gdyż nie miał możliwości wskazania innego adresu do doręczeń niż adres miejsca zamieszkania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; powoływana dalej jako p.p.s.a. ), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Oznacza to, że Sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony (art. 87 § 4 p.p.s.a.) oraz uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Przy czym doręczenie odpisu sentencji wyroku ma miejsce tylko wówczas, gdy wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym, a uzasadnienia nie sporządza się z urzędu (art. 139 § 4 p.p.s.a.) bądź wtedy, gdy w sprawie strona działająca bez adwokata lub radcy prawnego, na skutek pozbawienia wolności, była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku (art. 140 § 2 p.p.s.a.). Mają na uwadze powyższe przepisy, rozpoznając wniosek w przedmiocie przywrócenia terminu, Sąd w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym przez ustawodawcę w art. 87 § 1 p.p.s.a. terminie. Oczywiście, dokonując tego rodzaju ustalenia, Sąd musi określić początek i koniec tego terminu. W odniesieniu do wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym początek terminu będzie zawsze przypadał na dzień następujący po dniu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 83 § 1 p.p.s.a. i art. 111 § 2 Kodeksu cywilnego), a jego koniec na dzień złożenia wniosku o przywrócenie terminu w sądzie lub oddania go w polskim urzędzie pocztowym (art. 83 § 1 i § 3 i art. 111 § 1 Kodeksu cywilnego). W rozpatrywanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu dotyczy wniesienia do Sądu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z pewnością sformułowanie tego rodzaju wniosku przez stronę jest możliwe tylko wówczas, gdy wiedziała ona o uchybieniu terminu. W niniejszej sprawie moment powzięcia wiadomości o powstałym uchybieniu należy odnieść do terminu rozmowy telefonicznej Skarżącego z pracownikiem Sekretariatu Sądu z dnia 25 lipca 2008r. Natomiast przedmiotowy wniosek został nadany w placówce pocztowej w dniu 31 lipca 2008r. Zestawiając powyższe daty, należy stwierdzić, że Skarżący dochował siedmiodniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Przechodząc do oceny okoliczności podanych przez Skarżącego w uzasadnieniu przedmiotowego wniosku, trzeba wskazać, że brak winy - jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu - polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając tę przesłankę, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt I SAB/Wa 78/05 LEX nr 192260). W ocenie Sądu, Skarżący, powołując się na prawdopodobieństwo usunięcia kierowanej do Skarżącego korespondencji przez skonfliktowaną z nim siostrę, nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Trzeba bowiem zaznaczyć, że rozprawa w niniejszej sprawie, na której zapadł wyrok oddalający skargę, odbyła się w dniu 28 listopada 2007 r. Tym samym termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął w dniu 5 grudnia 2007 r. W powyższym terminie Skarżący nie zwrócił się z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W dniu 31 lipca 2008 r. Skarżący wniósł wniosek o przywrócenie terminu do dokonania powyższej czynności, powołując się w uzasadnieniu na fakt usunięcia awiza zawiadomienia o wyznaczeniu terminu rozprawy przez skonfliktowaną z nim siostrę. Jak wynika z adnotacji poczynionej przez osobę doręczającą zawiadomienie o wyznaczeniu terminu rozprawy, przesyłkę dwukrotnie awizowano w dniach 26 października 2007r. oraz 2 listopada 2007r. Tak więc należy uznać, iż w niniejszej sprawie prawidłowo zostało doręczone zawiadomienie. Odnosząc się natomiast do wskazanego we wniosku jako przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia faktu usuwania awiza przez siostrę zaznaczyć należy, iż zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a. składając wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (tak Bogusław Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II, str. 211). Samo uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest co prawda środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (tak NSA w wyroku z dnia 4 czerwca 2002 r. sygn. II SA/Ka 1977/00, niepubl.) Jednakże, jak podkreślił Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 19 maja 2006 r. (sygn. III CZ 28/2006), chociaż uprawdopodobnienie jest wyjątkiem od reguły formalnego przeprowadzenia dowodu, działającym na korzyść strony powołującej się na określony fakt, to jednak nie oznacza to, że może ono w każdej sytuacji opierać się tylko na samych twierdzeniach strony. W ocenie Sądu powyższe stanowisko zachowuje aktualność również na gruncie niniejszej sprawy. O uprawdopodobnieniu okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu nie może bowiem świadczyć, zdaniem Sądu, samo zawarte we wniosku twierdzenie o usunięciu awiza przesyłki przez skonfliktowaną ze Skarżącym siostrę oraz powołanie na powyższą okoliczność dowodów w postaci zeznań żony i córki. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw dla przyjęcia, iż Skarżący we wniosku uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 86 § 1 i art. 141 § 2 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia