I SAB/Wr 1500/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi Y.B. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego M.B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić Stronie skarżącej kwotę 100,00 (sto) złotych tytułem wpisu od skargi. Strona skarżąca (Y. B. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. (Organ) w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy. Zarządzeniem z 30 września 2021 r. wezwano pełnomocnika Strony skarżącej, do złożenia w terminie siedmiu dni ponaglenia (lub poświadczonych za zgodność z oryginałem odpisów ponaglenia) oraz dowodu wniesienia ponaglenia - na stan przewlekłości będący przedmiotem skargi. Poinformowano jednocześnie, że w aktach sprawy znajduje się ponaglenie na bezczynność Organu. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik Strony wskazał, że ponaglenie było składane przez przedstawiciela ustawowego, który nie posiada kopii jego treści ani potwierdzenia nadania, jednakże zarówno fakt jego złożenia 27 maja 2019 r., jak również uwzględnienie tego pisma jako ponaglenia potwierdza postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z 6 grudnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 53 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Zdaniem Sądu przedmiotu kontroli sądowoadministracyjnej skargi na bezczynność lub przewlekłość nie można identyfikować inaczej niż przy uwzględnianiu przepisów art. 37 § 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.) - dalej: k.p.a., definiujących odrębnie bezczynność i przewlekłość - odrębne stany rzeczy istniejące w niezakończonym i dotkniętym wadliwością naruszenia art. 12 i art. 35 k.p.a. postępowaniu administracyjnym. Odnosząc się do stanu faktycznego wynikającego z akt administracyjnych niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że w toku postępowania wszczętego wnioskiem Strony skarżącej o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy zostało złożone ponaglenie, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Ponaglenie to Strona odniosła jednak nie do stanu przewlekłości (art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.) lecz bezczynności (art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.). Wynika to jednoznacznie z treści ponaglenia znajdującego się w aktach sprawy jak i postanowienia Szefa Urzędu do spraw Cudzoziemców z 6 grudnia 2019 r. przedłożonego przez Stronę w odpowiedzi na wezwanie Sądu, gdzie wyraźnie zidentyfikowano bezczynność Organu. Tymczasem przedmioty skarg na bezczynność i przewlekłość nie są tożsame, a obie sprawy nimi wywołane mogą istnieć niezależnie od siebie. Mając to na uwadze w przypadku, każdej z nich (skarg) wymagane jest spełnienie warunku, o którym mowa w art. 53 § 2b p.p.s.a. – wniesienie ponaglenia. Innymi słowy, aby skutecznie wnieść do sądu administracyjnego skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.) taką skargę musi poprzedzać ponaglenie na ten właśnie stan i analogicznie zaskarżenie bezczynności (art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.) uzależnione jest od złożenia do organu ponaglenia na bezczynność (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 listopada 2020 r., sygn. akt I FSK 495/20 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Ponaglenie na bezczynność organu nie zastępuje ponaglenia na przewlekłość postępowania i na odwrót. Mając powyższe na uwadze i stan sprawy, w którym złożono ponaglenie na bezczynność Organu, a skarga dotyczyła przewlekle prowadzonego postępowania należało uznać, że Strona skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpała warunku, o którym mowa w art. 53 § 2b p.p.s.a. Implikuje to konsekwencje wynikające z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w postaci odrzucenia skargi, jako niedopuszczalnej, o czym orzeczono w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu, w wysokości 100 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt II sentencji.