I SAB/Wr 2380/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dagmara Stankiewicz-Rajchman po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. D. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 20 lipca 2021 r. strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność organu w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem z 30 września 2021 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał pełnomocnika strony do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia przez: złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu strony lub jego uwierzytelnionego odpisu Powyższe wezwanie doręczono upoważnionemu pracownikowi kancelarii pełnomocnika strony w dniu 22 października 2021 r. Wobec nieuzupełnienia przez pełnomocnika skarżącego w terminie braków formalnych skargi wezwano skarżącego do wtórnego uzupełnienia braku formalnego skargi przez przesłanie odpisu podpisanej skargi lub przesłanie odpisu podpisanej przez skarżącego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie doręczono stronie w dniu 12 stycznia 2022 r. W odpowiedzi na to wezwanie, 17 stycznia 2022 r. (data nadania pisma na poczcie – 13 stycznia 2022 r.) do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego wraz z podpisaną przez pełnomocnika skargą. Do dnia dzisiejszego strona nie podpisała skargi, ani nie przesłała odpisu podpisanej przez siebie skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie wskazać trzeba, że skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego w pierwszej kolejności badana jest pod względem wymogów formalnych, to jest czy została podpisana i wniesiona przez osobę do tego umocowaną. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej: p.p.s.a.) skarga przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo winno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jednocześnie przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. W sytuacji, gdy braki formalne skargi nie zostaną uzupełnione w wyznaczonym terminie, skarga podlega odrzuceniu przez sąd (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez pełnomocnika, jednocześnie do pisma nie załączono pełnomocnictwa. W związku z tym Sąd podjął czynności zmierzające do uzupełnienia braków formalnych skargi. W pierwszej kolejności, stwierdzając brak umocowania do podpisania skargi, wezwał do przedstawienia dokumentu pełnomocnictwa do działania w imieniu strony lub jego uwierzytelnionego odpisu. Następnie, wobec braku uzupełnienia powyższych braków, uznając, iż skarga jest dotknięta wtórnym brakiem formalnym, Sąd wezwał stronę do podpisania skargi lub przesłania odpisu podpisanej skargi przez skarżącego. Praktyka kolejnego wezwania do uzupełniania braku formalnego skargi, tzw. "wezwanie do wtórnego uzupełnienia braków formalnych skargi" znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lutego 2019 r. sygn. akt II FZ 847/18, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych. Jednakże, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, także i w tym przypadku brak formalny nie został uzupełniony. W odpowiedzi na wezwanie Sądu przedłożono skargę podpisaną przez pełnomocnika oraz co należy podkreślić w dalszym ciągu nie załączając pełnomocnictwa. Strona natomiast nie podpisała skargi. W tych okolicznościach, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił o czym orzekł w sentencji.