I SAB/Wr 5/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak – Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Z. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia: 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem wpłaconego wpisu sądowego. W rozpatrywanej sprawie skarżący P. Z. pismem z dnia 11 grudnia 2015 r. zaskarżył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu bezczynność Prezydenta W. w sprawie dotyczącej podatku od nieruchomości za lata 2012 i 2013. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] r. Prezydent W. uznał podnoszone przez skarżącego zarzuty za bezzasadne. Zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2016 r. wezwano skarżącego do wykazania, że przed wniesieniem skargi do Sądu złożono w sprawie ponaglenie w trybie art. 141 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm., dalej: O.p.) do organu wyższego stopnia oraz do wskazania czy organ ten ponaglenie rozpatrzył, w terminie 7 dni, od dnia otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało odebrane przez stronę skarżącą w dniu 24 sierpnia 2016 r. Przesyłką nadaną w placówce pocztowej w dniu 30 sierpnia 2016 r. skarżący przedłożył kserokopię pisma z dnia 16 września 2013 r. wraz z potwierdzeniem nadania pisma z dnia 18 września 2013 r. Jednocześnie wyjaśnił, że na wskazane pismo nie otrzymał odpowiedzi. Przedłożono również pismo z dnia 10 grudnia 2015 r. skierowane do Prezydenta W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Natomiast tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego został uregulowany w art. 52 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Podkreślić należy, że zawarte w powołanym art. 52 § 2 p.p.s.a. wyliczenie środków zaskarżenia ma jedynie charakter przykładowy, co prowadzi do wniosku, że w przypadku skargi na bezczynność – gdy idzie o sprawę podatkową – środkiem takim będzie ponaglenie, o którym mowa w art. 141 Ordynacji podatkowej (por. W. Chróścielewski, Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego, PiP 2004, s. 65). Zgodnie z art. 141 § 1 pkt 1 i 2 O.p., na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 O.p. stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia lub ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej. Ponaglenie jest zatem szczególnym środkiem zaskarżenia, ponieważ nie odnosi się ono do konkretnej czynności procesowej lub też aktu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2015 r. sygn. akt I FSK 121/15, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie w orzecznictwie zgodnie podkreśla się, że analiza treści art. 52 § 2 oraz art. 52 § 3 p.p.s.a prowadzi do wniosku, że w przypadku bezczynności organu podatkowego pierwszej instancji skierowana do sądu administracyjnego skarga na bezczynność musi być poprzedzona ponagleniem, o którym mowa w art.141 §1 pkt 1 i 2 O.p. W takim wypadku nie przysługuje stronie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 3 i § 4 p.p.s.a. Wykładnia językowa art. 52 § 3 p.p.s.a prowadzi do konkluzji, że przepis ten odnosi się do skarg na akty i czynności, a nie bezczynności w zakresie wydawania aktów (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2013 r. sygn. akt II FSK 861/13, postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2011 r., sygn. akt II FSK 1262/11, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). |Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy należy wskazać, że analiza akt prowadzi do wniosku, że skarżący przed wniesieniem | |skargi na bezczynność Prezydenta W. nie złożył ponaglenia. Przedłożone w odpowiedzi na wezwanie Sądu pismo nie jest bowiem w istocie | |ponagleniem w sprawie bezczynności Prezydenta W. w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2012 i 2013. W pierwszej kolejności | |należy wskazać, że pismo to opatrzone zostało datą 16 września 2013 r., nadane zaś w placówce pocztowej w dniu 18 września 2013 r. | |Ponadto z treści pisma wynika, iż dotyczy ono odwołania o numerze [...] a jego przedmiotem jest "zażalenie na nieprawidłowości | |działania Urzędu Miejskiego Wydział Podatków i Opłat oraz dostarczanie decyzji". Z treści wskazanego pisma nie wynika jednak, iż sprawa| |dotyczy objętej skargą bezczynności organu pierwszej instancji ani też nie pozwala wnioskować, że jego przedmiotem jest postępowanie w | |sprawie podatku od nieruchomości za rok 2012 i 2013. | |Na marginesie Sąd wskazuje, że skarżący w sprawie o sygn. akt I SAB/Wr 2/16 tożsame pismo z dnia 16 września 2013 r. przedłożył w | |odpowiedzi na wezwanie Sądu do wykazania, że przed wniesieniem skargi do sądu wezwał na piśmie Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. do| |usunięcia naruszenia prawa. | |Za ponaglenie w rozumieniu art. 141 § 1 O.p. nie może zostać również uznane drugie z pism jakie skarżący przedłożył na wezwanie Sądu z | |dnia 8 sierpnia 2016 r., gdyż zostało ono skierowane do Prezydenta W., nie zaś – o czym mowa we wskazanym przepisie – do organu | |podatkowego wyższego stopnia. | |Mając powyższe na uwadze, uznać należy, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku | |instancji. Wniesiona skarga jest zatem niedopuszczalna i podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie wpisu | |sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1i § 2 p.p.s.a. | | | | |