I SO/Wr 6/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. Sp. z o.o. z siedzibą we W. o wymierzenie Dyrektorowi Izby Skarbowej we W. grzywny za nieprzekazanie sądowi w terminie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: oddalić wniosek. W dniu 17 sierpnia 2009 r. Spółka z o.o. A. z siedzibą we W., działająca przez pełnomocnika dor. pod. K. M., wniosła o wymierzenie Dyrektorowi Izby Skarbowej we W. grzywny za nieprzekazanie Sądowi w terminie 30 dni skargi na decyzję kasacyjną tego organu z dnia [...]r. o nr [...]wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na tę skargę. Pełnomocnik wskazał, iż na dzień złożenia wniosku o wymierzenie grzywny (17.08.2009r.), organ podatkowy pozostawał w zwłoce przez 4 dni, bowiem licząc od daty nadania skargi przez wnioskodawcę w urzędzie pocztowym, tj od 14 lipca 2009 r., 30-dniowy termin na przekazanie skargi wraz z aktami sprawy upłynął w dniu 13 sierpnia 2009 r. Podniósł, iż w jego ocenie, bieg 30-dniowego terminu, o którym mowa w przepisie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: "upsa", rozpoczyna swój bieg z dniem wniesienia skargi przez stronę skarżącą, nie zaś z dniem otrzymania skargi przez organ podatkowy. Podkreślił również, iż opóźnienie wywołane przez organ podatkowy narusza prawo do szybkiego procesu, gwarantowane stronie przez normy zawarte w Konstytucji RP i Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. W odpowiedzi na wniosek, Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł o jego oddalenie wskazując, iż termin określony w art. 54 § 2 upsa został zachowany. Skarga wnioskodawcy wpłynęła bowiem do organu w dniu 16 lipca 2009 r., a jej przekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nastąpiło bezpośrednio w Biurze Podawczym Sądu w dniu 17 sierpnia 2009r. Jednocześnie organ wskazał, że termin o jakim mowa w powołanym przepisie przypadał na dzień 15 sierpnia 2009 r., który był dniem wolnym od pracy i zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 83 § 2 upsa, upływał on w dniu 17 sierpnia 2009 r., tj. w następnym dniu po dniach wolnych od pracy. Z urzędu Sądowi jest wiadomym, że skarga skarżącej Spółki, która wpłynęła do Sądu w dniu 17 sierpnia 2009 r., została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Wr 1368/09. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 54 § 2 upsa organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie zaś do art. 55 § 1 upsa w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Podkreślić należy, iż wobec brzmienia art. 55 § 1 upsa - "sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" - należy przyjąć, iż rozstrzygnięcie to zależy od uznania sądu, a nie od woli skarżącego wyrażonej we wniosku o ukaranie. Przepis art. 55 § 1 upsa ma na celu wyegzekwowanie od organu administracji wypełnienia przezeń obowiązków procesowych. Nie jest to forma "kary" za uchybienie terminowi określonemu w art. 54 § 2 upsa. Rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny, Sąd I instancji orzeka na podstawie stanu faktycznego w chwili orzekania, a zatem uchybienie przez organ trzydziestodniowemu terminowi nie stanowi podstawy do nałożenia grzywny, jeżeli mimo opóźnienia, przekazał on Sądowi akta wraz z odpowiedzią na skargę przed rozpoznaniem wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2008 r. o sygn. akt II OZ 728/08). Wskazać bowiem trzeba, że trzydziestodniowy termin, o jakim mowa w art. 54 § 2 upsa, jest terminem o charakterze instrukcyjnym, co oznacza, że nie w każdym przypadku jego uchybienie przez organ, powoduje negatywne skutki w postaci wymierzenia grzywny. Dlatego przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego, o czym wspomniano już wyżej, należy wziąć pod uwagę stan faktyczny w chwili orzekania, tj. przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi oraz okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 13 grudnia 2006 r. o sygn. akt II SO/Ol 10/06). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku Sąd stwierdza, iż nie doszło do uchybienia obowiązkom wskazanym w art. 54 § 2 upsa. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika, terminu, o jakim mowa w powołanym przepisie, nie liczy się od dnia wniesienia skargi przez stronę skarżącą, lecz od dnia wpływu skargi do organu. Potwierdza to ugruntowane w tym zakresie orzecznictwo, np. postanowienie NSA z dnia 7 sierpnia 2007 r. o sygn. akt II GZ 101/07, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 grudnia 2006 r. o sygn. akt I SO/Wa 61/06 i inne. Z akt sprawy o sygn. I SA/Wr 1368/09 oraz odpowiedzi na przedmiotowy wniosek wynika, że skarga Spółki, nadana w placówce pocztowej 14 lipca 2009 r. wpłynęła do organu w dniu 16 lipca 2009 r. Biorąc zatem pod uwagę datę wpływu skargi do organu, tj. 16 lipca 2009 r., Dyrektor Izby Skarbowej był obowiązany złożyć w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu akta sprawy wraz z ze skargą i odpowiedzią na tę skargę, najpóźniej w dniu 17 sierpnia 2009r.. Należy zauważyć, iż trzydziesty dzień terminu przypadał na dzień 15 sierpnia 2009 r.., który był dniem ustawowo wolnym od pracy, przy czym następnym dniem była niedziela. Zatem ostatnim dniem terminu był dzień 17 sierpnia 2009 r. Zgodnie bowiem z art. 83 § 2 upsa jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Tymczasem Dyrektor Izby Skarbowej skargę wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę złożył bezpośrednio w Sądzie w dniu 17 sierpnia 2009 r., a więc w terminie. Potwierdza to prezentata Biura Podawczego tut. Sądu umieszczona na skardze i na odpisach odpowiedzi na skargę, znajdujących się w aktach sprawy o sygn. I SA/Wr 1368/09. W świetle powyższego, brak jest podstaw dla uznania, że Dyrektor Izby Skarbowej uchybił obowiązkom wynikającym z art. 54 § 2 upsa. Tym samym, wniosek o ukaranie organu grzywną na podstawie art. 55 § 1 upsa, nie może zostać uwzględniony. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w oparciu o art. 55 § 1 w związku z art. 64 § 3 i art. 151 upsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.