II SA/Wr 10/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 marca 2009r. sygn. akt II SA Wr 10/09 przyznającego W. K. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od uiszczenia wpisu od skargi w części przekraczającej kwotę 50 zł i odmawiającego uwzględnienia Jej wniosku o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. postanawia odrzucić zażalenie. W dniu 13 maja 2009 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo W. K. sporządzone w dniu 11 maja 2009 r. kierowane do sprawy oznaczonej sygn. akt II SA Wr 116/09, w którym skarżąca oświadczyła, że składa sprzeciw w sprawie wpisu sądowego w części. Strona podniosła, że jeżeli opłaci wpis w wysokości 50 zł narazi siebie i swoją rodzinę na dodatkowe straty. Mając na względzie, że w sprawie oznaczonej sygn. akt II SA Wr 116/09 (ze skargi W. K. od postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie sprostowania oczywistej omyłki) skarżąca postanowieniem referendarza z dnia 15 kwietnia 2009 r. została zwolniona z wpisu sądowego w całości, zarządzeniem z dnia 1 czerwca 2009 r. wezwano ją do oświadczenia czy wniesiony przez nią sprzeciw dotyczy postanowienia w sprawie przyznania prawa z dnia 15 kwietnia 2009 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 116/09, czy też postanowienia Sądu z dnia 26 marca 2009 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 10/09 w której zwolniono ją z wpisu do wysokości 50 zł. Na wezwanie Sądu skarżąca w piśmie z dnia 8 czerwca 2009 r. oświadczyła, że przedmiotowe zażalenie złożyła na postanowienie Sądu z dnia 23 marca 2009 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 10/09. Z akt ww. sprawy wynika natomiast, że w dniu 13 maja 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem o sygn. II OZ 403/09 oddalił zażalenie W.K. wniesione w dniu 6 kwietnia 2009 r. na ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2009 r. (II SA/Wr 10/09). Orzeczenie to jest orzeczeniem prawomocnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a - do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 przywołanej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W tym kontekście podkreślić należy, że zgodnie z art. 194 § 1 u.p.p.s.a zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w pkt 1-10 tego przepisu, a także wówczas, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia środka zaskarżenia tego rodzaju. W rozpatrywanej obecnie sprawie W. K. skorzystała już ze środka zaskarżania w postaci zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 marca 2009 r. sygn.akt II SA/Wr 10/09. Jej zażalenie wniesione w dniu 6 kwietnia 2009 r. zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 maja 2009 r. (II OZ 403/09) oddalone. W tej sytuacji orzeczenie Sądu pierwszej instancji stało się prawomocne i nie podlega dalszemu zaskarżeniu ( art. 168 u.p.p.s.a.). W przedstawionych wyżej okoliczność faktycznych i prawnych skoro w dacie rozpoznania przez Sąd pisma strony z dnia 11 maja 2005 r., które jak strona sama oświadczyła stanowi zażalenie na ww. postanowienie WSA z dnia 26 marca 2009 r. , które na ten moment było już prawomocne, należało stwierdzić, że niedopuszczalny jest też w chwili obecnej środek zaskarżenia w postaci zażalenia na to postanowienie. Należy również zwrócić uwagę, że zażalenie z dnia 11 maja 2009 r. wniesione zostało z uchybieniem 7 dniowego terminu określonego w art. 194 § 2 u.p.p.s.a., co również czyni je niedopuszczalnym. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 i art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji postanowienia.