II SA/Wr 101/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 10 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. M. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 6 grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowalnego postanawia: oddalić wniosek. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. decyzją z dnia 10 października 2013 r. znak: [...], zatwierdził projekt budowlany zamienny i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, obejmujących budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią usługową przy ul. S. w L., działka nr [...], obręb [...] oraz nałożył na inwestora obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowego obiektu. Decyzją z dnia 6 grudnia 2013 r., nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. utrzymał w mocy opisaną na wstępie decyzję organu pierwszej instancji. Na powyższe rozstrzygnięcie organu odwoławczego J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę. Złożonym w dniu 28 lutego 2014 r. piśmie procesowym skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Uzasadniając przedmiotowy wniosek wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszaniem prawa, co zostało wyłożone w treści skargi. Podniósł, że realizacja zaskarżonej decyzji z samej istoty materii, którą reguluje, wiąże się z powstaniem nieodwracalnych, a w najlepszym przypadku trudnych do odwrócenia następstw. Nadto ewentualne uwzględnienie skargi skutkować będzie wyeliminowaniem z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek (okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym). Okoliczności te Sąd winien ocenić zarówno w stosunku do strony skarżącej, jak i uczestników postępowania, bowiem konsekwencje wstrzymania bądź braku wstrzymania zaskarżonego aktu, mogą dotykać w takim samym stopniu inwestora, jak i pozostałe strony tego postępowania. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05 (dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych) w razie złożenia wniosku o wstrzymanie rzeczą Sądu jest zbadać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu, bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takim wypadku, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem (por. J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2006, s. 190). Uzasadnienie wniosku o ochronę tymczasowa powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Uprawdopodobnienie zaś okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Wnioskodawca nie wskazał konkretnych zdarzeń czy okoliczności, które potwierdziłyby, że zaskarżona decyzja mogła spowodować powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie wyjaśnił zatem, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda bądź trudne do odwrócenia skutki związane z wykonaniem tej decyzji. Również analiza akt sprawy prowadzi do konkluzji, że wniosek jest niezasadny. Przedmiotem skargi jest decyzja wydana w następstwie stwierdzenia odstąpienia przez inwestorów od projektu budowlanego. Przedmiotowa inwestycja obejmuje budowę budynku usługowo-mieszkalnego. Na obecnym etapie realizacji inwestycji brak jest podstaw aby stwierdzić, że zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego, wznowienie robót budowlanych i późniejsze uzyskanie pozwolenia na użytkowanie mogłoby w jakikolwiek sposób spowodować trudne do odwrócenia skutki czy też znaczną szkodę po stronie kwestionującego decyzję skarżącego, którego działka sąsiaduje z działką, na której realizowana jest inwestycja. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.