II SA/Wr 112/08

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zobowiązania do wykonania wyposażenia budynku mieszkalnego w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych postanawia: przyznać prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych. W rozpoznawanej sprawie w skardze na wyżej oznaczoną decyzję skarżąca wystąpiła o zwolnienie jej z opłat sądowych w całości. We wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym w dniu 17 marca 2008 r. na urzędowym formularzu skarżąca wniosła o zwolnienie jej z kosztów sądowych wskazując w uzasadnieniu, iż jej pięcioosobowa rodzina (córka z małoletnimi dziećmi) utrzymuje się z jej świadczenia rentowego (590, 97 zł) oraz z zasiłków z opieki społecznej (506 zł), a ich miesięczne wydatki stałe wynoszą łącznie 798 zł (opłata za gaz- 100 zł, za energię elektryczną- 200 zł, za wodę- 60 zł, za wywóz nieczystości- 30 zł, koszt lekarstw- 108 zł oraz koszt opału- 300 zł). Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Uwzględniając sytuację materialną rodziny skarżącej uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z przedstawionych we wniosku okoliczności, znajdujących potwierdzenie w złożonych dokumentach, wynika bowiem, że poniesienie przez nią kosztów sądowych mogłoby pozbawić ją środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzekł jak w sentencji.