II SA/Wr 1292/01

Sygn. akt II SA/Wr 1292/2001 POSTANOWIENIE Dnia 25 maja 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Sędzia WSA Asesor WSA Protokolant Halina Kremis Mieczysław Górkiewicz Anna Siedlecka / sprawozdawca / Magda Mikus po rozpoznaniu w dniu 25 maj a, 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi G. L. na uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie: nie uwzględnienia wezwania skarżącej do usunięcia naruszenia prawa w sprawie nieodpłatnego przekazania na rzecz Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego nieruchomości położonych przy ul. Ł. i ul. O. stanowiących własność gminy W. postanawia odrzucić skargę Sygn. akt II SA/Wr 1292/2001 2 UZASADNIENIE Pismem z dnia [...]r., wniesionym do Rady Miejskiej W. w dniu [...] r., G. L. wezwała na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa, wskazując iż zostały naruszone uprawnienia skarżącej uchwałą Rady Miejskiej W. z dnia [...] r. Nr [...]w sprawie nieodpłatnego przekazania własności nieruchomości stanowiących własność Gminy W. na rzecz Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego oraz uchwałą tejże Rady z dnia [...]r. Nr [...]w sprawie zgody na nieodpłatne przekazanie na rzecz Kościoła Ewangelicko- Augsburskiego Parafii Opatrzności Bożej nieruchomości gruntowej położonej we W. przy ul. O. i uL Ł.. Uchwałą z dnia [...]r. Nr [...]Rada Miejska W. , na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz.U. z 1996 r. Nr 13, poz. 74 ze zm. ) oraz uchwały nr [...]z dnia [...]r. w sprawie rozpatrywania wezwań do usunięcia naruszenia prawa uchwałą Rady Miejskiej W. oraz trybu rozpatrywania i składania skarg do sądu administracyjnego - nie uwzględniła w/w wezwania G. L. do usunięcia naruszenia prawa. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu G. L. podnosi, że na przekazanej Kościołowi działce nr [...]we W. ustawiony został przez nią kiosk handlowy na podstawie decyzji lokalizacyjnych z roku [...] oraz umów dzierżawy z [...] r. Następnie na tym terenie na podstawie decyzji Prezydenta W. z dnia [...]r. o pozwoleniu na budowę i modernizację dokonała rozbudowy poprzedniego obiektu w takim zakresie, że wybudowała budynek podpiwniczony. Po zakończeniu tej budowy wielokrotnie zwracała się o zawarcie umowy użytkowania wieczystego. Dlatego też podtrzymuje zarzuty podniesione w wezwaniu do usunięcia skutków naruszenia jej uprawnień. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska W. wniosła o odrzucenie skargi. Strona przeciwna wskazuje, że wezwanie nie zostało uwzględnione, ponieważ wskazana przez skarżącą podstawa prawna art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym znajduje zastosowanie tylko w sprawach z zakresu administracji publicznej. Natomiast uchwały wskazane w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa nie należały do takiego zakresu spraw. Skarżąca występując z pozycji dzierżawcy części nieruchomości, których dotyczyły skarżone uchwały Rady Miejskiej W., wystąpiła na drodze procesu przed sądem powszechnym o zawarcie umowy użytkowania Sygn. akt IISA/Wr 1292/2001 3 wieczystego gruntu pod pawilonem wzniesionym w czasie trwania umowy dzierżawy. Spór jest w toku i o roszczeniu w tym zakresie rozstrzygnie sąd powszechny. W tej sytuacji strona przeciwna wnosi o odrzucenie skargi. Uczestnik postępowania Parafia Ewangelicko- Augsburska Opatrzności Bożej we W. wyjaśniła, że w ugodzie z dnia [...] r. zawartej przed Komisją Regulacyjną w W. zabezpieczone zostały prawa dzierżawcy - skarżącej G. L.. Równocześnie uczestnik postępowania zwrócił uwagę na fakt, iż G. L. podpisując umowę dzierżawy na czas do [...]r. posiadała pełną informację na temat tymczasowej realizacji inwestycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie a art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny wykonuje wymiar sprawiedliwości, poddając kontroli m.in. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej ( art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ). Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz.U. z 1996 Nr 13, poz. 74 ) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Skarżąca złożyła skargę na uchwałę Rady Miasta W. nie uwzględniającą wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wskazać należy, że w podobnej kwestii wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30 listopada 2000 r. , ISA 794/00 (LEX nr 57172 ), który stwierdził, że uchwała organów gminy dotycząca wezwania do usunięcia naruszenia prawa ma tylko i wyłącznie charakter procesowy, i nie reguluje spraw z zakresu administracji publicznej podlegających zaskarżeniu na podstawie art. 101 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy. Z powyższego wynika, że w niniejszej sprawie wyłączona jest możliwość uruchomienia przewidzianej w art. 101 ust. 1 kontroli sądu Sygn. akt IISA/Wr 1292/2001 4 administracyjnego takiego aktu organu gminy, który nie dotyczy spraw z zakresu administracji publicznej. Zatem na uchwałę Rady Miejskiej W. w sprawie nie uwzględnienia - w trybie art. 101 ust. 1 cyt. wyżej ustawy -wezwania do usunięcia naruszenia prawa, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego . Z tych więc względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę jako niedopuszczalną.