II SA/Wr 168/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 14 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie naliczenia opłaty dodatkowej za przekroczenie wydobycia ponad określoną w koncesji ilość wydobytego kruszywa postanawia: I. oddalić wniosek o zawieszenie postępowania sądowego; II. odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Starosty G. z dnia [...] r. nr [...], na mocy której naliczono spółce opłatę dodatkową w wysokości 41.999,85 zł za przekroczenie wydobycia kruszywa ze złoża [...] w 2011 r. o 15.849 ton ponad określoną w koncesji ilość 20.000 ton rocznie. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie tego wniosku podano, że spółka znajduje się w niezwykle trudnej sytuacji, a wyegzekwowanie zaskarżonej decyzji może spowodować konieczność przeprowadzenia likwidacji spółki. Dalej wskazano, że na skutek licznych postępowań administracyjnych i sądowoadministracyjnych spółka stała się "ofiarą negatywnego obrazu przestawianego w mediach", co wywołało stopniową utratę zleceń. W 2012 r. spółka osiągnęła stratę w wysokości 982.413,09 zł. W 2013 r. wniesiono przedsiębiorstwo aportem do spółki [...] sp. z o.o., jednak nie polepszyło to sytuacji skarżącej spółki. Według stanu na dzień 31 sierpnia 2014 r. spółka [...] sp. z o.o. osiągnęła stratę w wysokości 89.145,23 zł. Nadto spółka wniosła o zawieszenie postępowania sądowego, wskazując, że wniosła o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Jak wynika z odpowiedzi na skargę, wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją został złożony jednocześnie ze skargą, a więc skarga nie została wniesiona po wszczęciu postępowania administracyjnego nadzwyczajnego. Jak wskazano w odpowiedzi na skargę Kolegium nie wydało jeszcze postanowienia w przedmiocie wznowienia postępowania. W tym stanie rzeczy sąd nie znalazł podstaw do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie, o czym orzeczono w pkt I sentencji. Jeśli chodzi o wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, to zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem sądu zaskarżona decyzja niewątpliwie należy do decyzji, które podlegają wykonaniu, przez co należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Dalej trzeba powiedzieć, że wstrzymanie wykonalności aktu przez sąd administracyjny następuje zawsze na wniosek strony, a zatem wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie wykonania aktu, spoczywa na stronie składającej taki wniosek. Nie jest zatem zasadny wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie szkody wystąpią w razie wykonania tej decyzji czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie decyzji spowoduje, oraz nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności (zob. postanowienie NSA z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 219/11, postanowienie WSA w Krakowie z dnia 28 listopada 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 968/11, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec tego należało przejść do oceny argumentacji zawartej we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pamiętać jednak wypada, że przy ocenie wniosku nie chodzi o ustalenie, czy zasadnie naliczono sporną opłatę, ale o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem zaskarżonej decyzji, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi może dojść do uchylenia zaskarżonej decyzji. Oceniając wniosek skarżącej spółki z uwzględnieniem powyższego rozumienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. należy powiedzieć, że argumentacja zawarta we wniosku nie przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem sądu we wniosku wskazano na stratę skarżącej spółki poniesioną w 2012 r., co jest daną nieaktualną z punktu widzenia obecnej kondycji finansowej spółki. W dalszej części wniosek koncentruje się na sytuacji finansowej spółki [...] sp. z o.o., w której skarżąca spółka jest jedynym wspólnikiem. Wskazanie, że spółka [...] wygenerowała na dzień 31 sierpnia 2014 r. stratę nie jest równoznaczne ze stwierdzeniem, że wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki dla samej skarżącej spółki. Za gołosłowne należało też przyjąć twierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność likwidacji skarżącej spółki. We wniosku brak bowiem przekonujących danych wskazujących na możliwość wystąpienia takiego skutku. Reasumując, sąd stwierdził, że skarżąca spółka nie uprawdopodobniła należycie, że z wykonaniem zaskarżonej decyzji łączy się niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niemniej warto wspomnieć, że dokonana w tym zakresie ocena nie wiąże jednak sądu co do rozstrzygnięcia dotyczącego samej skargi. Wszelkie zarzuty wobec zaskarżonej decyzji będą bowiem podlegały ocenie sądu na etapie merytorycznego rozpoznania skargi. Na obecnym etapie należy jednak stwierdzić, że sąd nie znalazł podstaw, aby uwzględnić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, ponieważ nie wykazano, aby została spełniona któraś z omówionych przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 61 § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt II sentencji postanowienia.