II SA/Wr 175/04

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 10 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata Ł. O. o zasądzenie nieopłaconych w całości kosztów pomocy prawnej w sprawie ze skargi D., M., J. i M.W. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia ... w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania i przedłożenia projektu budowlanego remontu i przebudowy budynku oraz oceny technicznej wykonywanych robót postanawia: przyznać adwokatowi Ł. O. od Skarbu Państwa- Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu opłatę za zastępstwo prawne w wysokości 366 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych), w tym 22% VAT. Postanowieniem z dnia 17 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał skarżącym D. i M. W. prawo pomocy w m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika skarżących został wyznaczony w dniu 30 października 2009 r. adwokat Ł. O., któremu skarżący udzielili stosownego pełnomocnictwa. Pełnomocnik wraz ze skargą kasacyjną na postanowienie Sądu z dnia 25 listopada 2009 r. umarzające postępowanie w sprawie wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielone z urzędu. Z tożsamym wnioskiem adw. Ł. Opaliński zwrócił się składając w dniu 1 lutego 2010 r. zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 18 stycznia 2010 r. odrzucające wniosek skarżącej o uzupełnienie postanowienia z dnia 25 listopada 2009 r. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać opłatę za zastępstwo prawne za dokonane czynności w łącznie wysokości 366 zł (kwota ta zawiera podatek VAT) wyliczoną stosownie do § 19 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" i lit. "d" w zw. z pkt 1 lit. "c" oraz w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) w zw. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyżej wskazanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.