II SA/Wr 175/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi D.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przekazania podania do organu właściwego oddala skargę w całości. Pismem z dnia 21 czerwca 2005 r. D.W. zwróciła się do Burmistrza Gminy T. o wydanie jej kserokopii mapy geodezyjnej z 1960 r. i podanie rzeczywistych wymiarów zakupionej nieruchomości nr 96/1i 96/2 wraz z wyliczeniem pola powierzchni przez komputer. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Burmistrz Gminy T. uznał się niewłaściwym do rozpatrzenia powyższego pisma i przekazał je "do organu kompetencyjnie właściwego, tj. Starostwa Powiatowego w T.". Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., po rozpatrzeniu zażalenia D.W. na powyższe rozstrzygnięcie, utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W wyniku rozpatrzenia skargi D.W. na powyższe postanowienie z dnia [...] r. wyrokiem z dnia 4 marca 2009 r. sygn. akt II SA/Wr 433/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia. Sąd stwierdził, że doszło do naruszenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. przepisów o właściwości. Uwzględniając przywołany wyrok Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] przekazało przedmiotowe zażalenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we W.. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., po rozpatrzeniu zażalenia D.W., powołując jako podstawę prawną rozstrzygnięcia art. 144 w związku z art. 138 § 1 pkt 2 kpa, uchyliło zaskarżone postanowienie z dnia [...] r. W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. przedstawiło dotychczasowy przebieg postępowania i przywołując art. 65 § 1 kpa wskazało, że podanie D.W. z dnia 21 czerwca 2005 r. zawierało żądanie wydania jej kserokopii mapy geodezyjnej z 1960 r. i podania rzeczywistych wymiarów zakupionej nieruchomości, składającej się z działek nr 96/1 i 96/2 wraz z komputerowym wyliczeniem pola ich powierzchni. Kolegium uznało, że podanie to nie było wnioskiem o wszczęcie postępowania administracyjnego, lecz dotyczyło czynności materialno-technicznej. Spełnienie bowiem żądania zawartego w tym podaniu nie następuje w drodze aktu administracyjnego (§ 10 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie określenia rodzajów materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, sposobu i trybu ich gromadzenia i wyłączenia z zasobu oraz udostępniania zasobu – Dz.U. Nr 49, poz. 493). W tych okolicznościach organ I instancji, uznając się niewłaściwym, winien przekazać podanie na podstawie pisma, a nie na podstawie postanowienia. Kolegium stwierdziło, że – inaczej rzecz ujmując – przekazanie wniesionego w tym przypadku "podania" (w istocie niebędącego podaniem z zakresu postępowania administracyjnego), powinno ograniczać się do działania faktycznego. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożyła D.W.. W opinii skarżącej, w niniejszej sprawie "SKO we W. i w L. krętaczy i mataczy sprawą i Prezesi i ich zastępcy ukrywają nadużycia gospodarcze Burmistrza i Starosty w T.". Skarżąca zarzuciła, że nie brała udziału bez własnej winy w postępowaniu i nie może "odkręcać bezprawia prezesów i ich zastępców SKO w L. i W. (...) by położyć kres bezprawnemu bogaceniu się mafii". Zdaniem skarżącej, "SKO we W. wydając postanowienie nr [...] orzekało bez dokumentów i ponownie uporczywie legalizowało bezprawie", przy czym "SKO we W. i L. bawi się w orzekanie – uchyliło postanowienie trudno zrozumieć które zamiast wyeliminować z obrotu prawnego postanowienia Burmistrza, Starosty i SKO we W. i L.". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Odnosząc się do zarzutów braku udziału w postępowaniu D.W. i orzekania bez akt sprawy, Kolegium uznało je za bezzasadne, a w znacznej części również niezrozumiałe. Zdaniem organu II instancji, część z podniesionych zarzutów w ogóle nie dotyczy zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.jedn. Dz.U. z 2014 r. poz. 1647), sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z prawem, jeżeli jest zgodny z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie aktu administracyjnego, względnie stwierdzenie jego nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718). W rozpatrywanej sprawie takie wady i uchybienia nie występują. Skarga zatem nie mogła zostać uwzględniona. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Od dnia 15 sierpnia 2015 r. obowiązuje regulacja art. 119 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którą sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Oznacza to, że w przypadku skarg na wyżej wymienione postanowienia skierowanie ich do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony. Zaskarżone postanowienie należy do wyżej wskazanych postanowień, wobec czego możliwe było rozpoznanie niniejszej sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Wyeliminowane z obrotu prawnego zaskarżonym rozstrzygnięciem postanowienie organu I instancji zostało podjęte na podstawie art. 65 § 1 kpa, który w czasie jego podejmowania miał brzmienie: "Jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie". Jak słusznie zaznaczyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., pismo D.W. z dnia 21 czerwca 2005 r. zawierało żądanie wydania jej kserokopii mapy geodezyjnej z 1960 r. i podania rzeczywistych wymiarów zakupionej nieruchomości, składającej się z działek nr 96/1 i 96/2 wraz z komputerowym wyliczeniem pola ich powierzchni. Kolegium prawidłowo zatem uznało, że pismo to (podanie) nie było wnioskiem o wszczęcie postępowania administracyjnego, lecz dotyczyło czynności materialno-technicznej. Spełnienie bowiem żądania zawartego w tym podaniu nie następowało w drodze aktu administracyjnego, lecz w drodze czynności materialno-technicznej, co wynikało z obowiązującego wówczas § 10 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie określenia rodzajów materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, sposobu i trybu ich gromadzenia i wyłączenia z zasobu oraz udostępniania zasobu (Dz.U. Nr 49, poz. 493). W myśl bowiem tego przepisu, udostępnianie zasobu polega na umożliwieniu wglądu do oryginałów materiałów lub sprzedaży ich kopii, sporządzanych także na nośnikach informacji, na podstawie: 1) zgłoszenia prac geodezyjnych i kartograficznych, zamówień na materiały do wykonania prac geodezyjnych i kartograficznych nie podlegających zgłoszeniu lub zamówień na materiały do wykonania operatów szacunkowych nieruchomości - w zakresie zasobu bazowego i zasobu użytkowego, 2) zamówień na mapy i informacje - w zakresie zasobu użytkowego (ust. 1). Pogląd, iż czynności administracyjne w sprawie udostępniania państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego są czynnościami materialno-technicznymi i w związku z tym nie mogą być załatwiane przy zastosowaniu środków przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego, był wyrażany i akceptowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. np. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 13 czerwca 2013 r. sygn. akt II SA/Rz 299/13). Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze trafnie wywodziło, iż w tych okolicznościach organ I instancji, uznając się niewłaściwym, winien przekazać podanie na podstawie pisma, a nie na podstawie postanowienia. W tym bowiem przypadku przekazanie wniesionego przez skarżącą pisma powinno było ograniczać się do działania faktycznego. Odnosząc się do treści skargi zauważyć wypada, że podnoszone w niej argumenty w istocie nie dotyczą zaskarżonego rozstrzygnięcia i nie mają wpływu na jego ocenę. Nie podważają bowiem tego, że zawarte w piśmie skarżącej z dnia 21 czerwca 2005 r. żądanie nie było wnioskiem o wszczęcie postępowania administracyjnego, lecz dotyczyło czynności materialno-technicznej, w związku z czym organ I instancji, uznając się niewłaściwym, winien był je przekazać na podstawie pisma, a nie postanowienia. W tym stanie rzeczy – zgodnie z art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji wyroku.