II SA/Wr 18/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia SW U. na uchwałę Rady Gminy w U. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy U. postanawia odrzucić skargę. Stowarzyszenie SW U. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Gminy w U. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy U.. Zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2014 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał stronę skarżącą do wskazania, czy przed wniesieniem skargi złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwała w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, oraz organ do wskazania, czy Stowarzyszenie SW U. przed wniesieniem skargi złożyło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeśli tak – o przesłanie oryginału tego wezwania (wraz z kopertą) oraz dowodu doręczenia odpowiedzi organu, jeżeli taka została udzielona. Strona skarżąca, mimo prawidłowego doręczenia powyższego wezwania w dniu 22 stycznia 2014 r., nie udzieliła żadnej odpowiedzi. Natomiast Przewodniczący Rady Gminy U. pismem z dnia 28 stycznia 2014 r. poinformował, że skarżące Stowarzyszenie nie złożyło wezwania do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Uchwały właściwego organu samorządu terytorialnego podjęte w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jako dotyczące sprawy z zakresu administracji publicznej, podlegają zaskarżeniu na zasadach określonych w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.jedn. Dz.U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.). Na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z powyższego przepisu wynika, że warunkiem zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwały organu gminy jest bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w związku z jej podjęciem, skierowane do organu, który kwestionowany akt uchwalił. Oznacza to, że niedopuszczalna jest skarga, jeżeli zainteresowany nie wezwał w ogóle do usunięcia naruszenia prawa lub nie nastąpiło zdarzenie oznaczające, że wezwanie było bezskuteczne. Jak wynika z utrwalonych w orzecznictwie sądowoadministracyjnym poglądów skarga, o której mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, wniesiona do sądu administracyjnego z pominięciem warunku uprzedniego bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Wezwanie będzie "bezskuteczne", gdy organ gminy, który podjął kwestionowaną uchwałę, odmówi usunięcia naruszenia, albo gdy nie wypowie się w tym przedmiocie w terminie, jaki obowiązuje do załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Wezwanie takie - poza wykazaniem naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnioskodawcy oraz żądaniem usunięcia tego naruszenia - powinno wskazywać kwestionowaną uchwałę, a co najmniej nawiązywać do jej treści. Z natury rzeczy musi ono być sporządzone i skierowane do właściwego organu gminy już po podjęciu uchwały. Wniesienie skargi na uchwałę organu gminy w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, bez uprzedniego bezskutecznego wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego bądź uprawnienia, jest niedopuszczalne. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Stowarzyszenie SW U. przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego nie wezwało Rady Gminy w U. do usunięcia naruszenia prawa w związku z podjęciem zaskarżonej uchwały. Skierowanie zaś takiego wezwania było niezbędną czynnością procesową, której strona w niniejszej sprawie nie dopełniła. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niewątpliwie przyczyną taką jest niewyczerpanie środków zaskarżenia – tu wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wprawdzie wezwanie to nie jest typowym środkiem zaskarżenia, jednakże przyjmuje się, że ma ono charakter takiego środka prawnego w rozumieniu doktryny postępowania administracyjnego. Służy bowiem zakwestionowaniu przez legitymowany podmiot określonego działania organu administracji publicznej w celu doprowadzenia do jego uchylenia lub zmiany. W odróżnieniu do środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 2 powyższej ustawy, zalicza się je do kategorii środków prawnych nadzwyczajnych. Jego istotą i celem jest stworzenie dodatkowych możliwości autorewizji własnego działania przez ten organ, który podjął akt lub dokonał kwestionowanej czynności (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 241). Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.