II SA/Wr 186/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 22 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Rady Miejskiej w Żmigrodzie na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Dolnośląskiego z dnia 16 stycznia 2012 r. Nr NK-N.4131.1160.2011.JT1-1 w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały z dnia 8 grudnia 2011 r. Nr 0007.XIV.108.2011 Rady Miejskiej w Żmigrodzie w sprawie odmowy zatwierdzenia taryf na zbiorowe odprowadzanie ścieków na terenie Gminy Żmigród przez Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej ,,Dolina Baryczy" sp. z o.o. z siedzibą w Miliczu postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz Rady Miejskiej w Żmigrodzie kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; III. zwrócić Radzie Miejskiej w Żmigrodzie kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem nienależnego wpisu sądowego od skargi. Pełnomocnik Rady Miejskiej w Żmigrodzie wniósł skargę na opisane w komparycji rozstrzygniecie nadzorcze Wojewody Dolnośląskiego z dnia 16 stycznia 2012 r. wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego oraz zasądzenie kosztów postępowania. Wraz ze skargą został uiszczony wpis w wysokości 300 zł. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Dolnośląski wniósł o umorzenie postępowania sądowego ze względu na jego bezprzedmiotowość w związku z uwzględnieniem skargi w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej: ustawy p.p.s.a. W załączeniu organ przedstawił rozstrzygnięcie nadzorcze z dnia 7 marca 2012 r. Nr NK-N.4131.1160.2011.JT1-2, którym zostało uchylone zaskarżone do sądu rozstrzygniecie nadzorcze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przedmiotowej sprawie po wniesieniu skargi Wojewoda Dolnośląski wyeliminował z obrotu prawnego zaskarżony akt, uwzględniając tym samym żądanie skargi. Wobec powyższego dalsze prowadzenie postępowania sądowo-administracyjnego w rozpatrywanej sprawie stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie (poza wypadkami wskazanymi w pkt 1 i 2 powołanego artykułu), z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 201 §1 ustawy p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Stosownie do art. 200 ustawy p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl art. 205 § 2 ustawy p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Wynagrodzenie adwokata ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). W związku z powyższym z uwagi na fakt, że strona skarżąca była w sprawie reprezentowana przez adwokata, przysługuje jej od organu zwrot kosztów w postaci wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Podstawę zasądzenia stawki opłaty za czynności adwokackie stanowił § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia. Skarga w niniejszej sprawie dotyczy rozstrzygnięcia nadzorczego. Na mocy art. 100 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), zgodnie z którym postępowanie sądowe w sprawach uregulowanych w rozdziale 10 tej ustawy "Nadzór nad działalnością gminną" (czyli w sprawach obejmujących skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody) jest wolne od opłat sądowych, a zatem w niniejszej sprawie ma zastosowanie ustawa szczególna wyłączająca regulację art. 214 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 225 ustawy p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2, art. 200 w zw. z art. 201 § 1 oraz art. 225 ustawy p.p.s.a, postanowił jak w sentencji.