II SA/Wr 193/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński Sędziowie: Sędzia WSA Władysław Kulon Asesor WSA Marta Pawłowska (spr.) Protokolant: asystent sędziego Grzegorz Dubaniowski po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 marca 2022 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej ul. [...] w Z. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia 12 lutego 2021 r. nr 159/2021 w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę w całości. Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta Zgorzelca z dnia 5 października 2020 r., nr 142/2020, wydaną na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane nakazano nakazującej Pani A. B. remont lokalu nr [...] przy ul. [...] w Z., w terminie do dnia 30 października 2021 r., poprzez wykonanie określonych robót budowlanych, w tym osuszenia ścian i stropów w lokalu, odgrzybienia pomieszczeń, wykonania prawidłowej wentylacji pomieszczeń, wymiany bądź naprawy instalacji elektrycznej oraz wykonania nowych tynków ścian i sufitów. Z motywów decyzji wynika, że PINB powiadomiony został przez pełnomocnika Spółdzielni Mieszkaniowej, że przedmiotowy lokal znajduje się w złym stanie technicznym. Przeprowadzone przez organ nadzoru budowanego w dniu 27 lipca 2020 r. oględziny, potwierdziły, że ściany lokalu są zawilgocone, zmurszałe, zagrzybione, odparzony jest tynk i farba. Ściany są mokre na całej powierzchni poniżej gruntu, występują również wykwity soli. Na suficie stanowiącym jednocześnie taras z wejściami do budynków, klatek schodowych widoczne liczne zacieki wody we wszystkich pomieszczeniach. Sufit podwieszany i zniszczony. Strop ocieplony styropianem. W miejscach przechodzenia rur od studzienek odwadniających widoczne ślady wody, zacieki, instalacja elektryczna zniszczona, odłączona. Lokal od kilku lat jest nieużytkowany, zamknięty. Nawierzchnia na tarasie "pasażu" z płytek terakotowych zniszczona, popękana, brak płytek uzupełniany betonem, kratki odpływowe pozatykane, brak możliwości odpływu wody. Organ I instancji wskazał, że pogarszający się stan techniczny lokalu spowodowany jest złym stanem technicznym stropu nad lokalem usługowym - ciągiem pieszym z wejściem do budynku mieszkalnego przy ul. [...] w Z. Brak prawidłowego odwodnienia tego ciągu, widoczne ślady zacieków wody czy też wykwity soli, brudu w miejscach lokalizacji studzienek odpływowych czy też przejścia rur odpływowych na stropie., widoczne ślady spękanego betonu, którym uzupełniono strop po dokonanej kilka lat temu wymianie odwodnienia. Pozostałe kafle w wielu miejscach spękane. Widoczne ślady po stojącej wodzie, kałuże. Odpływy pozatykane, widoczny brak konserwacji. Przy głównych rurach spustowych dziury, zła obróbka. Powoduje to zalewania pomieszczenia znajdującego się poniżej. W ocenie organy oględziny potwierdziły zły stan techniczny lokalu, wobec czego - niezależnie od faktu kto jest osobą odpowiedzialną za doprowadzenie lokalu do takiego stanu - organu nadzoru w myśl przytoczonych w sentencji decyzji przepisów prawa budowlanego, nałożył na właściciel lokalu obwiązki mające doprowadzić lokal do należytego stanu technicznego. Po rozpatrzeniu odwołania Spółdzielni Mieszkaniowej, decyzją z dnia 12 lutego 2021 r. nr 159/2021, Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję w zakresie terminu i wyznaczył nowy termin wykonania obowiązków do dnia 31 lipca 2022 r, zaś w pozostałym zakresie utrzymał decyzję w mocy. W pierwszej kolejności DWINB wyjaśnił, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zgorzelcu, decyzją nr 143/2020 z dnia 6 października 2020 r., na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawo budowlane nakazał Spółdzielni Mieszkaniowej z siedzibą przy ul. [...] w Z. remont ciągu pieszego z wejściami do budynku mieszkalnego przy ul. [...] w Z. w terminie do dnia 30 czerwca 2021 r. polegający na: - usunięciu spękanych odparzonych elementów podłoża, - wymianie uszkodzonych elementów odwodnienia, - udrożnienie zatkanych elementów odwodnienia, - wykonanie prawidłowych warstw izolacji przeciwwilgociowej oraz izolacji termicznej zgodnie ze sztuką budowlaną, - wykonanie w sposób zgodny ze sztuką budowlaną nawierzchni ciągu pieszego. Organ odwoławczy, po przytoczeniu przepisów Prawa Budowalnego odnoszących się do obowiązków właścicieli i zarządców budynków utrzymywania budynków w należytym stanie technicznym, wskazał, że zgromadzony przez PINB materiał dowodowy, w tym nie tylko protokół z oględzin, ale również włączona do akt sprawy opinia biegłego sądowego sporządzona na potrzeby toczącego się pomiędzy Spółdzielnią a adresatką decyzji sporu sądowego cywilnego, wskazuje bez wątpliwości na fakt, że nieprawidłowy stan techniczny ciągu pieszego powoduje zalewanie pomieszczenia znajdującego się poniżej, tj. lokalu Pani A. B. Odnosząc się do twierdzeń Spółdzielni o tym, że za zaistniały stan rzeczy odpowiada właścicielka lokalu nr [...], która nie wykonała bądź też w sposób nieprawidłowy wykonała docieplenia stropu, DWINB podniósł, że nie ma to żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Również zarzuty Pani A. B. o tym, że niewłaściwy stan techniczny lokalu spowodowany jest przeprowadzaniem nieprawidłowych remontów również pozostaje poza oceną organów nadzoru budowlanego. Toczące się postępowania przed sądami powszechnymi pomiędzy stronami również nie mogą mieć wpływu na obowiązku wynikające z prawa budowlanego zarówno właścicieli budynków jak organów nadzoru budowalnego. Organ odwoławczy odniósł, że przepis art. 61 ustawy Prawo budowlane wskazuje, że obowiązek usunięcia nieprawidłowości może być nałożony na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego. Roszczeń względem winnego nieprawidłowości właściciele przedmiotowego lokalu czy budynku mogą dochodzić wyłącznie przed sądami powszechnymi. DWINB wskazał też, że postępowanie prowadzone na podstawie art. 66 Prawa budowlanego oraz postępowanie prowadzone na podstawie art. 51 Pr. bud. stanowią odrębne tryby postępowania. Wskazane przepisy zawierają odmienne przesłanki wydawania decyzji i znajdują zastosowanie w odmiennych stanach faktycznych. Przepis art. 66 Prawa budowlanego znajduje się w rozdziale 6 tej ustawy zatytułowanym "Utrzymanie obiektów budowlanych" i służy usunięciu nieprawidłowości, które powstały podczas użytkowania obiektu budowlanego. Nałożenie obowiązków z art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego jest konsekwencją niezastosowania się do obowiązków utrzymania obiektu we właściwym stanie technicznym i estetycznym, wynikających z art. 61 pkt 1 tej ustawy. Przepis art. 66 Prawa budowlanego nie może być wykorzystywany do usunięcia dokonanych przez inwestora odstępstw od udzielonego pozwolenia na budowę, jak i do likwidacji samowoli budowlanej popełnionej w istniejącym obiekcie budowlanym. Natomiast podstawowym celem postępowania prowadzonego w trybie art. 51 Prawa budowlanego jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych (obiektu budowlanego) do stanu zgodnego z prawem. Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy należy podnieść, że PINB jako organ nadzoru budowlanego wszczął postępowanie w trybie art. 66 Pr. bud. i wydał rozstrzygnięcie w tym tylko zakresie. Ewentualne odstępstwa od projektu budowlanego są natomiast rozpatrywane w trybie art. 50 Pr. bud., w tzw. postępowaniu naprawczym. Zasadnie zatem w ocenie organu odwoławczego organ I instancji wskazał, że w celu doprowadzenia lokalu do stanu, w którym będzie można go użytkować należy wysuszyć ściany oraz strop, a następnie zbić stary tynk i użyć środków odgrzybiających. Należy również wymienić zawilgocone instalacje elektryczne. W celu poprawy funkcjonowania wymiany powietrza, po konsultacji z kominiarzem lub osobą posiadającą stosowne uprawnienia, należy wykonać dodatkową wentylację. Prawidłowo również organ I instancji wskazał, że remont lokalu znajdującego się poniżej przedmiotowego ciągu może nastąpić dopiero po wykonaniu remontu ciągu pieszego z wejściami do budynku mieszkalnego przy ul. [...] w Z. A więc wobec zaistnienia przesłanki z art. 66 ust. 1 pkt 3 Pr. bud. organ I instancji zobowiązany był do wydania zaskarżonej decyzji. W związku z toczącym się przez kilka miesięcy postępowaniem międzyinstancyjnym zasadna jest natomiast zmiana terminu wykonania nałożonych obowiązków na dzień 31 lipca 2022 r. Skargę na ostateczną decyzję, w imieniu Spółdzielni Mieszkaniowej, wniósł profesjonalny pełnomocnik. Zaskarżył w całości opisaną decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru w Zgorzelcu., zarzucając jej naruszenie art. 7, 77, 80 i 107 kpa poprzez brak rozważenia i ustosunkowanie się doi wszystkich zarzutów odwołania, nierozpatrzenie całego materiału dowodowego oraz zaniechaniu rozważenia czy w ogóle możliwe jest wykonanie skutecznego remontu ciągu pieszego. Dodatkowo organom nadzoru budowalnego zarzucono nieprzesłuchanie świadków, nieprzeprowadzenie dodatkowej wizji lokalnej, niedokonanie sprawdzenia czy właścicielka lokalu użytkowego prawidłowo wykonała wszystkie prace adaptacyjne w lokalu. Uczestniczka postępowania wniosła o oddalenie skargi podnosząc, że organ ustosunkował się do wszystkich zarzutów odwołania i ich nie uwzględnił, a dodatkowe postępowanie dowodowe nie było potrzebne, wobec ustalenia stanu faktycznego na podstawie dokumentów i wizji lokalnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016, poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi, poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). W konsekwencji, decyzja (postanowienie) organu administracji publicznej podlega weryfikacji w postępowaniu sądowym z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. W świetle wynikającego z przywołanego przepisu kryterium kontroli sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej, umożliwia sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnych (postanowień) uchybiających prawu materialnemu - jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm. zwanej dalej " u.p.p.s.a.".) - jak też rozstrzygnięć dotkniętych wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b przywołanego przepisu), a także wydanych bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy (lit. c tego przepisu). Jak wskazano w literaturze przedmiotu przez możliwość istotnego wpływania na wynik sprawy należy rozumieć prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa procesowego na treść decyzji (postanowienia), a więc na ukształtowanie w nich stosunku administracyjnoprawnego materialnego lub procesowego" (por. [red ] T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005, s. 458). Rozpoznając sprawę w świetle tych kryteriów, sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Organy obu instancji nie naruszyły bowiem prawa materialnego ani procesowego w stopniu mającym wpływ na poprawność rozstrzygnięcia, a wyłącznie tego rodzaju niezgodność z prawem zaskarżonego aktu - prowadząca w istocie do podjęcia innego rozstrzygnięcia - uzasadniałaby jego eliminację przez sąd administracyjny. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu była decyzja DWINB podjęta w przedmiocie nałożenia na A. B. właścicielkę lokalu nr [...] przy ulicy [...] w Z., określonych w sentencji decyzji pierwszoinstancyjnej obowiązków – robót budowlanych - w związku ze stwierdzonym przez organy nadzoru budowalnego złym stanem technicznym loklau. Nie można przy tym pominąć faktu, że decyzją z dnia 12 lutego 2021 r. nr 16/2021 DWINB utrzymał w mocy decyzję (poza określeniem terminu wykonania) PINB w Zgorzelcu, którą nakazano Spółdzielni przy ulicy [...] w Z. wyremontowanie ciągu pieszego poprzez wykonanie wskazanych w decyzji robót budowlanych. Jest to o tyle istotne, że w obu opisanych decyzjach organy nadzoru budowalnego stwierdziły, że zarówno ciąg pieszy jak i lokal użytkowy nr [...] znajdują się w złym stanie technicznym i konieczne jest przeprowadzenie remontów, jednak w ocenie organów, aby przeprowadzenie koniecznych robót w lokalu nr [...] było w ogóle możliwe, niezbędne jest najpierw wykonanie remontu ciągu pieszego w wejściami do budynku mieszkalnego, albowiem znajduje się on na skarpie, pod którą istnieje zaadaptowany lokal użytkowy. Stąd termin do wykonania prac przy ciągu pieszym organy nadzoru budowlanego określony na dzień 31 października 2021 r., a termin a wyremontowanie lokalu nr [...], na dzień 31 lipca 2022 r. Postępowanie w kontrolowanej sprawie prowadzone było w trybie art. 66 ust. 1 p.b. Zgodnie z nim w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo 3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo 4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Przepis ten ma związek z art. 61 p.b: właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany: 1) utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2; 2) zapewnić, dochowując należytej staranności, bezpieczne użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych odziaływujących na obiekt, związanych z działaniem człowieka lub sił natury (...). Należy zatem wyraźnie pokreślić, że skoro postępowanie prowadzone było w trybie art. 66 p.b., to ocena organu i Sądu może dotyczyć wyłącznie tych okoliczności, które są relewantne z punktu widzenia wskazanej regulacji. Z kolei inne zagadnienia, np. związane z prowadzeniem robót przy adaptacji pomieszczenia przed laty i ewentualnej zgodności lub nie tej adaptacji z projektem budowlanym oraz w zakresie ewentualnych istotnych odstępstw od tego projektu, wykraczają poza zakres niniejszej sprawy. Wyjaśnianiu takich okoliczności służy bowiem inny tryb postępowania (por. art. 50 i 51 p.b.). Słusznie podkreślał to organ pierwszej instancji w swej decyzji, a jeszcze obszerniej wyjaśniał organ odwoławczy. Podobnie nie mogła mieć wpływu na rozstrzygnięcie organów nadzoru budowlanego oraz obecnie Sądu, okoliczność wielu toczących się sporów cywilnych pomiędzy stronami postępowania, tj. pomiędzy Spółdzielnią, a właścicielką lokalu nr [...]. Jest to kwestia odrębna, która nie może wpływać na obowiązki organu nadzoru, które stoją na pieczy bezpieczeństwa ludzi w kontekście przestrzegania norm prawa budowlanego. Okoliczność kto odpowiada za istniejący zły stan techniczny lokalu i ciągu pieszego z punktu widzenia tych norm nie ma żadnego znaczenia. Organ nadzoru budowlanego, po stwierdzeniu, że zachodzą okoliczności z art. 66 p.b. zobowiązany był podjąć działania w celu wyeliminowania złych stanów technicznych budynków/lokali. Jak trafnie wskazywały organy w swych rozstrzygnięciach, celem postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie jest wyeliminowanie złego stanu technicznego. Jeżeli zaś podmiot zobowiązany w drodze decyzji do wykonania robót budowlanych w drodze cywilnej wykaże, że odpowiedzialność za szkodę ponosi inny podmiot, ma prawo na drodze cywilnej domagać się odszkodowania. Niejednokrotnie już było podnoszone w orzecznictwie sądów administracyjnych, że Przepis art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b. ma charakter związany, co oznacza, że w sytuacji wystąpienia przesłanki określonej w tym artykule, organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz także zobligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości (por. II OSK 3850/18, Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, LEX nr 3273118 - wyrok z dnia 17 listopada 2021 r.). Nie budzi wątpliwości, że nałożone nakazy, służące, uszczelnieniu występujących nieszczelności czy służące zapewnieniu niezbędnej wentylacji, które zdążyły spowodować takie zalewanie, zawilgocenie i zagrzybienie lokalu nr [...], że od lat nie jest od używany, a instalacja elektryczna jest wyłączona, jest stanem technicznym nieodpowiednim, tj niezgodnym z przepisami techniczno-budowlanymi. Ma to również z pewnością znaczenie dla ochrony życia lub zdrowia ludzi, w związku z występującymi zagrożeniami choćby mykologicznymi. Przywołać należy §23 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych. Przepis ten mówi, że w okresie użytkowania instalacji i urządzeń, o których mowa w § 22 ust. 1, należy zapewniać: 1) pełną drożność i szczelność przewodów i urządzeń, 2) utrzymanie pełnego wymaganego przekroju kratek wentylacyjnych, 3) realizację wymaganych robót konserwacyjnych i remontowych, 4) realizację zaleceń pokontrolnych wydawanych przez upoważnione organy kontroli i nadzoru, 5) w razie uzasadnionej potrzeby - kontrolę stanu technicznego instalacji i urządzeń wentylacyjnych. Regulacja ta musi być odczytywana w kontekście §2 tego rozporządzenia, zgodnie z którym rozporządzenie określa warunki mające zapewnić m. in. utrzymanie stanu technicznego budynku na poziomie zapewniającym bezpieczeństwo ludzi i mienia w okresie jego użytkowania oraz ochronę zdrowia i życia ludzi w pomieszczeniach budynku. Zatem odstępstwa od istotnych wymagań rozporządzenia dotyczących bezpieczeństwa co do zasady świadczą o wystąpieniu stanu zagrożenia dla ww. wartości. Wizja lokalna przeprowadzona w lokalu nr [...] wykazała bezsprzecznie, że lokal warunków takich nie spełniał, a jego stan techniczny, szczegółowo opisany zarówno w protokole jak i następnie w decyzjach, jest zły. Sąd uznał przy tym, że dokonywanie powtórnej wizji, przesłuchiwanie świadków, badanie ewentualnych odstępstw od projektu budowalnego przy adaptacji lokalu wykonywanej kilkanaście lat wcześniej, nie było niezbędne dla wydania decyzji. Organ dysponował bowiem wystarczającym materiałem dla wydania decyzji z art. 66 ust. 1 p.b. Podnieść bowiem należy, że strony dołączyły do akt sprawy zarówno wyroki z uzasadnieniami sądów cywilnych, jak i opinie tych wydawane w tych postępowaniach przez biegłych sądowych z zakresu budownictwa, zarówno podstawowe jak i uzupełniające, wykonywane na okoliczność stanu technicznego i możliwości wykonywania ewentualnych remontów i ich kosztów. Opinie takie, sporządzone przez profesjonalne podmioty i ocenione przez sądy powszechne stanowiły wartościowy materiał dowodowy, który w połączeniu z dokonaną wizją lokalną dawały podstawę do wszczęcia postępowania i wydania decyzji. Sąd zauważa przy tym, że świadkowie powoływani mieli być według wniosków skarżącej na okoliczności, które z opisanych wcześniej przyczyn nie mogły mieć wpływu na decyzje organu nadzoru budowlanego wydawaną w trybie art. 66 p.b. Odnośnie do zarzutu, że remont ciągu pieszego może być w ogóle niewykonalny, to po pierwsze wskazać należy, że obecna sprawa dotyczy remontu lokalu użytkowego nr [...], a nadto, strona nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie takiej tezy. Co więcej, pozostając niekonsekwentną twierdzi, że remont taki były bardzo drogi, co doprowadziłoby do pokrzywdzenia członków spółdzielni oraz, że w czasie jego wykonywania mieszkańcy musieliby się poruszać po podestach. Przeczy to zatem tezie o niemożności wykonania robót. Zresztą strona nie przedstawiła w postępowaniu administracyjnym żadnych dowodów potwierdzających okoliczności niewykonalności prac. Nie przedstawiła również szacunku kosztów. Zatem zarzut ten należało uznać za nieuzasadniony. Natomiast zarzut w zakresie niedokładności decyzji nie mógł być uwzględniony, bowiem wskazanie w decyzji jedynie robót jakie mają zostać wykonane, bez narzucania sposobu ich wykonania, techniki, materiałów czy norm, jest w istocie korzystny dla strony i ma celu umożliwienie adresatowi decyzji dobór takiego sposobu wykonania robót, aby był on dla adresata jak najbardziej korzystny. Nie można czynić zatem organowi zarzutu, że w okolicznościach sprawy wziął pod uwagę dowody dla strony niekorzystne. W świetle art. 75 §1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Zatem nie ma żadnych racjonalnych powodów, by uwzględniać jedynie te dowody, które – zdaniem strony – powinny być uwzględnione, mnożąc ponad miarę ich ilość, zgodnie z jej żądaniem. Organ przedstawił na te okoliczności konkretne argumenty, poparte konkretnymi dokumentami. Stanowisko zawarte w skardze stanowi więc jedynie polemikę strony niezadowolonej z argumentacją organu, która to polemika nie może być podstawą do Postępowania prowadzone przez organy nadzoru budowlanego są prowadzone z urzędu, nawet jeśli został złożony wniosek inicjujący, bowiem organ ma obowiązek zapewnić, by obiekt budowlany został doprowadzony do stanu odpowiadającego prawu, a nie żądaniom strony. Nie doszło zatem do naruszenia art. 7, 77 §1, 80, , 107 §1 k.p.a., Z powyższych względów skarga nie mogła odnieść skutku i jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.