II SA/Wr 200/11

PostanowienieWSA we Wrocławiu2014-12-12

Skład orzekający: Anna Siedlecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżącej należy się prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, biorąc pod uwagę jej sytuację materialną i dochody?
Ratio decidendi
Sąd przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, uznając, że jej sytuacja finansowa, w tym niskie dochody z emerytury i brak majątku, uniemożliwia jej pokrycie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Sąd oparł się na przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczących przyznawania prawa pomocy.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. o stwierdzeniu nieważności. Wcześniej sąd przyznał jej częściowe prawo pomocy, a NSA oddalił zażalenie na to postanowienie. Skarżąca wnosiła również o wyłączenie sędziów i referendarzy, co wiązało się z kolejnymi opłatami sądowymi i wnioskami o zwolnienie. Po wezwaniach do uiszczenia opłat, skarżąca podtrzymała wniosek o prawo pomocy, przedstawiając swoje oświadczenie o stanie majątkowym i dochodach.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 12 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia przekazującego zgodnie z właściwością wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 14 lipca 2011 r. (sygn. akt II SA/Wr 200/11) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi, a w pozostałym zakresie odmówił przyznania prawa pomocy. Na skutek wniesienia środka zaskarżenia na to rozstrzygnięcie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 września 2011 r. (sygn. akt I OZ 654/11) oddalił zażalenie na wskazane postanowienie. Postanowieniem z dnia 24 października 2013 r. (k. 245 akt sądowych) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek skarżącej o wyłączenie sędziów. Skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie i została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Wnioskiem z dnia 14 grudnia 2013 r. (data wpływu: 24.12.2014 r., k. 262 akt sądowych) skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie skarżąca wniosła o wyłączenie referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Postanowieniem z dnia 12 marca 2014 r. wniosek ten został rozpoznany przez WSA we Wrocławiu. Skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie. Zarządzeniem z dnia 7 kwietnia 2014 r. Przewodniczący Wydziału II WSA we Wrocławiu wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 12 marca 2014 r. Skarżąca wniosła zażalenie na to zarządzenie, wnosząc jednocześnie o zwolnienie jej z opłat sądowych. Prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 września 2014 r. (sygn. akt I OZ 746/14, k. 350 akt sądowych) oddalono zażalenie na wskazane zarządzenie. Pismem z dnia 29 września 2014 r. wezwano skarżącą do uiszczenia prawomocnego wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 12 marca 2014 r. Pismem doręczonym sądowi w dniu 28 października 2014 r skarżąca ponowiła wniosek o zwolnienie z opłat sądowych. W odpowiedzi na wezwanie sądu z dnia 6 listopada 2014 r. skarżąca złożyła do akt oświadczenie (k. 368 akt sądowych), że podtrzymuje wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 14 grudnia 2013 r. Nadto wskazała, że gospodarstwo domowe prowadzi wyłącznie z mężem, nie ma konta bankowego, nie opłaca ogrzewania, ani nie ma dostępu do wody. Do pisma dołączono dowody uiszczania rachunków za prąd (93,74 zł miesięcznie) i telefon (113,70 zł miesięcznie). Z dołączonych formularzy PIT-40A wynika, że skarżąca w 2013 r. osiągała średnio miesięcznie dochód z emerytury w wysokości 1472,82 zł (17673,82 zł / 12m-cy), a jej małżonek 1783,45 zł (21401,44 zł / 12 m-cy). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stosownie do art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 252 § 1 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. W rozpoznawanej sprawie sąd ocenił, że sytuacja finansowa skarżącej nie pozwala na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Wskazywane dochody z emerytury są na stosunkowo niskim poziomie, a skarżąca nie posiada majątku, który przynosiłby dodatkowe dochody. W tym stanie rzeczy sąd przyjął, że nie jest możliwe pokrycie przez skarżącą pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wniosek ten jest tym bardziej uprawniony, że skarżąca była już w niniejszej sprawie zwolniona z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 września 2011 r. (sygn. akt I OZ 654/11) oddalił zażalenie na postanowienie w tym przedmiocie. Powyższe uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości. Z tych względów należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło